"அறிவியல் நோக்கில் '
இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த
பண்டைய இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை"
/ "A
look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" [In Tamil &
English]
[This detailed Tamil article is based on the
unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr.
Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own
version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்தப் பதிப்பாகும்.]
பகுதி: 48 / பின் இணைப்பு - தீபவம்சம் /
'புத்தர் அனைவரையும் கிரிதீபா தீவுக்கு விரட்டிய பின்,
இயக்கர்கள் (Yaksha) மீண்டும் இலங்கையில் எப்படி வந்தார்கள்?'
அத்தியாயம் 11 அபயன் அல்லது அபயாக்குப் [Abhaya] பிறகு இலங்கையின் நான்கு மன்னர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. அபயாவுக்குப் பிறகு, பதினேழு ஆண்டுகள் இடைக்காலம் இருந்தது. பகுண்டா [பண்டுகாபயன்] தனது தாய்வழி மாமன்கள் ஏழு பேரைக் கொன்ற பிறகு, அரியணையைக் கைப்பற்றுவதற்கு முன்பு, அந்த இடைக்காலத்தின் போது ஒரு கொள்ளையனாக 17 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான். பகுண்டா முப்பத்தேழு வயதில் முடிசூட்டப்பட்டான். தொடர்புடைய மகாவம்ச அத்தியாயத்தின் கீழ் பகுண்டா பற்றிய, மேலதிக கருத்துக்களைப் பார்க்கவும். அவன் எழுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான். அவன் இறக்கும் போது அவனுக்கு குறைந்தபட்சம் நூற்றி ஏழு வயது இருக்க வேண்டும்; இது வாழ்க்கையின் மிக நீண்ட காலம் ஆகும்! 11-4: Enjoying sovereignty
both over men and Yakkhas, Pakuṇḍa reigned during full seventy years. மனிதர்கள் மற்றும் இயக்கர்கள் இருவரின் மீதும் இறையாண்மையை [sovereignty] செலுத்தி அல்லது பாவித்து, பகுண்டன் முழு எழுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான் என்று கூறப்படுகிறது. புத்தர், அத்தியாயம் 1 இன் படி, இயக்கர்களை மற்றொரு தீவான கிரிதீபாவிற்கு அனுப்பினார். கிரிதீபா [Giridipa] என்பது மற்றொரு தீவு அல்ல, ஆனால் இலங்கையின் மத்திய பகுதியில் உள்ள மலைப்பகுதி (கிரி - மலை) என்று நாம் இப்போது கருத வேண்டும் போல் உள்ளது?; இல்லையேல் கட்டாயம் மீண்டும் இயக்கர்கள் ஆளப்பட்டிருக்க எந்த சந்தர்ப்பமும் இல்லை? மேலும், இயக்கர்கள் மீதான இறையாண்மை பற்றிய கருத்து குழப்பமானது. உதாரணமாக ஒரு அரசுக்கு தன் குடி மக்கள் மீதான- மூலமான முழுமையான வரையற்ற அதிகாரமே இறைமை எனப்படுகிறது. அப்படியாகின் இயக்கர்களும் குடி மக்கள் என்பது தெளிவாகிறது!
ஏனென்றால், விலங்குகள் அல்லது துணை மனிதர்கள் மீது யாருக்கும் இறையாண்மை இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள் அதை புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். இறையாண்மை என்பது மனிதர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு அரசியல் கருத்து. ஆகவே, இயக்கர்கள், தீபவம்சத்தின் ஆசிரியர் தங்கள் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் ஏதேதோ கூறினாலும், அவர்கள் இலங்கையின் ஒரு பூர்வீக மனிதர்களாகத் தான் இருக்க வேண்டும். அது மட்டும் அல்ல, அந்த பண்டைய காலத்தில், மொழி மக்களிடையே ஒரு பிரச்சனையாக இருக்கவில்லை என்றும் தெரிகிறது.
பகுண்டானின் ஒரே மகன் முத்தசிவா அல்லது மூத்தசிவன் [Mutasiva] ஆகும். இவன் அறுபது ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்; மற்றொரு நீண்ட ஆட்சி. இருப்பினும், அவரது அறுபது ஆண்டுகால ஆட்சி, அவரது நீண்ட ஆட்சியைப் பற்றிய எந்த விவரமும் இல்லாமல், வெறுமனே கடந்து செல்கிறது. அவருக்குப் பிறகு அவரது இரண்டாவது மகன் திஸ்ஸ அல்லது தேவநம்பிய தீசன் அல்லது தீசன் அரியணை ஏறியபோது, திஸ்ஸவின் முடிசூட்டு விழாவில் பல அற்புதங்களும் பல பொக்கிஷங்கள் தானாக - பரிசு பொருட்களாக - வெளிவந்த நிகழ்வுகளும் நிகழ்ந்தன. திஸ்ஸாவும் அசோகாவும் ஒருவரை யொருவர் சந்தித்ததில்லை, ஆனால் அவர்கள் மிகவும் நெருங்கிய நண்பர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. அந்த பழமையான நாட்களில் ஆயிரத்து ஐநூறு மைல்களுக்கு அப்பால் வாழும் நபர்களிடையே இந்த நெருக்கம் எப்படி உருவானது என்று விளக்கப்படவில்லை.
திஸ்ஸ என்ற பெயரை சிங்களவர்கள் பாசத்துடன் ஏற்றுக் கொண்டாலும், இந்தப் பெயர் வங்காளத்திலிருந்து தமிழகம் மற்றும் இலங்கை வரை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நீண்ட காலமாக நடைமுறையில் இருந்து உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, 2014 முதல் 2015 வரையிலான காலப்பகுதியில் தமிழ்நாட்டின் புகழ்பெற்ற கீழடி தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சியானது இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான தொல்பொருட்களின் மீது 'திஸ்ஸா' என்ற பெயர் தமிழில் பதிக்கப்பட்டுள்ளதை கண்டுபிடித்துள்ளது. பௌத்தம் முதலில் தமிழ் நாட்டிற்கு வந்து, பின்னர் சிறிது காலத்திலேயே படகு மூலம் இலங்கைக்கு வந்தது என்பதுக்கு பல தடயங்கள் உள்ளன. இவை பற்றி முன்பும் கூறியுள்ளோம். மீண்டும் பேசுவோம். அன்னம் போல மகிந்த தேரர் பறந்து இலங்கை போனார் என்பது, அப்பாவி பக்திமான்களின் நுகர்வுக்கு ஒரு விசித்திரக் கதை. அவ்வளவுதான்!
திஸ்ஸ (தேவநம்பியதீசன்) அந்த விலைமதிப்பற்ற பொருட்களை அசோகருக்கு அனுப்பினார். இதையொட்டி, அசோகர் தேவநம்பியதீசனின் இரண்டாவது முடிசூட்டு விழாவிற்கு பொருட்களை அனுப்பினார். தேவநம்பியதிஸ்ஸ முதல் முடிசூட்டுக்குப் பிறகு சுமார் ஆறு மாதங்களில் இரண்டாவது முடிசூட்டு விழா நடந்தது மிகவும் விசித்திரமானது. இதன் உண்மைத் தன்மையை ஏற்கனவே விரிவாக அலசி உள்ளோம். மகிந்த தேரர் திஸ்ஸவின் இரண்டாவது முடிசூட்டு விழா முடிந்து, முப்பது நாட்களுக்குப் பின்னர் புத்தரின் நம்பிக்கையைப் பிரச்சாரம் செய்வதற்காக தனது தோழர்களுடன் இலங்கைக்கு வந்தார். ஆகவே அதற்கு முதல், புத்த மதம் இலங்கையில் இல்லை என்றாகிறது!
*ஆரம்பத்திலிருந்து வாசிக்க அழுத்துக...
Theebam.com: "அறிவியல் நோக்கில்...."பெளத்தம் ஒரு அலசல் . "
Part: 48 / Appendix – Dipavamsa /
'How Yakkhas again appeared in
Lanka,
After Buddha chased all of them to
another island Giridipa?
The Chapter 11 speaks of four kings of Lanka after Abhaya.
After Abhaya, there was an interregnum of seventeen years. Pakunda [King
Pandukabhaya] lived as a robber during that interregnum before capturing the
throne after killing seven of his maternal uncles. Pakunda was crowned when he
was thirty seven years age. See comments on Pakunda under the related Mahavamsa
chapter. He ruled for seventy years. He must be at the least one hundred and
seven years of age when he died; very long span of life! It is said that, 11-4,
Pakunda enjoyed sovereignty over men and Yakkhas, 11-4. The Buddha, as per
chapter 1, sent Yakkhas to another island Giridipa. We have to assume now
that Giridipa is not another island but the hilly area (Giri) in the central
part of Lanka; otherwise, Yakkhas would not have been there to rule over.
Furthermore, the concept of sovereignty over Yakkhas is confusing. No one has
sovereignty over animals or sub-humans as they do not understand it.
Sovereignty is a political concept invented for human beings. Yakkhas must be
humans whom the author of the Dipavamsa unhappy with based on their
faith.
Mutasiva was the only son of Pakunda, and he ruled for sixty
years; another long reign. However, his rule of sixty years is simply passed
over without any detail about his long rule. When his second son Tissa ascended
to the throne after him, Many miracles happened on the coronation of Tissa
along with many treasures. Tissa and Asoka never met each other, but they are
said to be very intimate friends. It is not explained how this intimacy
developed between persons living more than a thousand five hundred miles apart
in those primitive days. Though Sinhalese fondly adopted the name Tissa, the
name had long been in vogue more than two millenniums from Bengal to Tamil Nadu
as well as in Ceylon. For example, The famous Keezadi archaeological excavation
in Tamil Nadu during the period 2014 to 2015 brought forth the name Tissa on
artefacts of more than two thousand years old.
It will be shown later that the Buddhism came to Tamil
country first and then to Sri Lanka by ferry shortly after. Mahinda flying like
kings of swan is a fairy tale for the consumption of the naive pious. Tissa
(Devanampiyatissa) sent the precious items to Asoka as present. In turn, Asoka
sent him items for his second coronation. It is very strange that
Devanampiyatissa had second coronation in about six months after his first
coronation. Mahinda Thera came to Lanka with his companions to propagate the
faith of the Buddha thirty days after the second coronation of Tissa.
நன்றி
Thanks
[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,
அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]
[Kandiah Thillaivinayagalingam,
Athiady, Jaffna]
பகுதி / Part: 49 தொடரும் / Will follow
குறிப்பு: மேற்படி கட்டுரையில் வரும் கருத்துக்கள் எழுத்தாளரின் தேடல் என்பதையும்,தீபம் இணையத்தளத்தின் கருத்து அல்ல என்பதையும் குறிப்பிடுகிறோம்.
-தீபம் இணையத்தளம்
