ஒரு திரைப்படம் என்பது கதையாசிரியரின் கற்பனை, இயக்குநரின் பார்வை. ஆனால், அந்தப் பார்வையைத் திரையில் நமக்கான காட்சியாக மாற்றித் தரும் மந்திரவாதிதான் ஒளிப்பதிவாளர்
(Cinematographer). "சினிமா என்பது இருட்டறையில் ஓடும் ஒளி ஓவியம்" என்பார்கள். காலத்தின் ஓட்டத்திற்கு ஏற்ப இந்த ஓவியம் வரைந்த தூரிகைகளும், வண்ணங்களும் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. கருப்பு வெள்ளை காலத்து 'ஃபிலிம் சுருள்' (Film Reel) முதல் இன்றைய 'டிஜிட்டல் பிக்சல்கள்' (Digital Pixels) வரையிலான ஒளிப்பதிவுக் கலையின் பரிணாம வளர்ச்சியைச் சில முக்கிய உதாரணங்களுடன் இங்கு காண்போம்.
1. கருப்பு-வெள்ளைக் காலம்: ஒளியும் நிழலும் (The Era
of Chiaroscuro)
வண்ணங்கள் இல்லாத அந்தக் காலத்தில், மனித உணர்வுகளையும் கதையின் ஆழத்தையும் கடத்த ஒளிப்பதிவாளர்களுக்கு இருந்த ஒரே ஆயுதம் ஒளியும் நிழலும் (Light
and Shadow) மட்டும்தான்.
- தொழில்நுட்பம்: நெகட்டிவ் ஃபிலிம்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. குறைவான ஒளியில் காட்சிகளைப் பதிவு செய்வது மிகப்பெரிய சவாலாக இருந்தது.
- உதாரணம் (தமிழ்): இயக்குநர் ஸ்ரீதர் - ஒளிப்பதிவாளர் ஏ. வின்சென்ட் கூட்டணியில் வந்த 'நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்'
(1962) மற்றும் கே. சங்கர் இயக்கத்தில் தம்பி நரசிம்மன் ஒளிப்பதிவு செய்த 'ஆலயமணி'
(1962).
- சிறப்பு: வண்ணங்கள் இல்லாத குறையைத் தீர்க்க, முகபாவனைகளின் மீது விழும் ஒளியின் அடர்த்தியையும்
(Contrast), பின்னணியில் படரும் நிழலையும் வைத்தே சோகம், கோபம், காதல் போன்ற உணர்வுகளைக் கடத்தினர். குறிப்பாக 'நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்' படத்தில் மருத்துவமனைச் சூழலின் இறுக்கத்தை நிழல்களின் வழியே வின்சென்ட் அற்புதமாகக் காட்டியிருப்பார்.
2. வண்ணத் திரைப்படங்கள்: வண்ணங்களின் எழில் (The
Color Revolution)
1950-களின் பாதியிலேயே தமிழ் சினிமா வண்ண உலகிற்குள் அடி எடுத்து வைக்கத் தொடங்கிவிட்டது. ஆரம்பத்தில் சில காட்சிகள் மட்டும் வண்ணமாக்கப்பட்ட நிலையில், பின்னர் முழு நீள வண்ணப் படங்கள் வரத் தொடங்கின.
- தொழில்நுட்பம்: 'கெவா கலர்'
(Geva Color) மற்றும் 'ஈஸ்ட்மேன் கலர்'
(Eastmancolor) போன்ற ஃபிலிம் சுருள்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
- உதாரணம்: தமிழ் சினிமாவின் முதல் முழுநீள வண்ணத் திரைப்படம் எம்.ஜி.ஆர் நடித்து, டபிள்யூ. ஆர். கிருஷ்ணன் ஒளிப்பதிவு செய்த 'அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும்'
(1956) ஆகும். தொடர்ந்து சிவாஜி கணேசன் நடித்து, டபிள்யூ. ஆர். கிருஷ்ணன் ஒளிப்பதிவில் ஈஸ்ட்மேன் கலரில் வெளியான 'கந்தன் கருணை'
(1967) வண்ணங்களின் பிரம்மாண்டத்திற்குச் சான்றாக அமைந்தது.
- சிறப்பு: ஆடைகளின் நிறம், பிரம்மாண்டமான அரண்மனை செட்கள், இயற்கை எழில் கொஞ்சும் இடங்கள் எனத் திரை உலகமே புதுப் பொலிவு பெற்றது. ஒளிப்பதிவாளர்கள் ஒளியை அமைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், காட்சிகளின் உணர்வுக்கு ஏற்ப எந்தக் கலர் டோன்
(Color Palette) பயன்படுத்த வேண்டும் என்று சிந்திக்கும் புதிய சகாப்தம் தொடங்கியது.
3. ஃபிலிம் காலத்தின் உச்சம்: பாலுமகேந்திரா - பிசி ஸ்ரீராம் தலைமுறை
80 மற்றும் 90-களில் தமிழ் சினிமா ஒளிப்பதிவு உலகத் தரத்திற்கு உயர்ந்தது. செயற்கை விளக்குகளைக் குறைத்து, இயற்கை ஒளியைப் (Natural
Light) பயன்படுத்துவதிலும், கேமராவை நகர்த்தும் விதத்திலும் (Camera Movements) பல புதுமைகள் செய்யப்பட்டன.
- இயற்கை ஒளியின் மேதை: இயக்குநர்/ஒளிப்பதிவாளர் பாலுமகேந்திரா ஜன்னல் வழியே வரும் இயற்கை வெளிச்சத்தையும், மெல்லிய நிழல்களையும் கவிதையாக மாற்றினார் (உதாரணம்: மூடுபனி, அழியாத கோலங்கள்).
- புதுமையின் உச்சம்: ஒளிப்பதிவாளர் பி.சி. ஸ்ரீராம் 'அக்னி நட்சத்திரம்', 'நாயகன்' போன்ற படங்களில் நிழல்களையும், வண்ண விளக்குகளையும்
(Gel lights) பயன்படுத்தி ஒளிப்பதிவை ஒரு நவீன கலை வடிவமாக மாற்றிக் காட்டினார்.
4. டிஜிட்டல் புரட்சி: பிக்சல்களின் உலகம் (The
Digital Era)
2000-களின் பிற்பகுதியில் ஃபிலிம் சுருள்கள் மெல்ல மறைந்து, டிஜிட்டல் கேமராக்கள் (Digital
Cinema) ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கின. RED, ARRI Alexa போன்ற கேமராக்கள் ஃபிலிம்களுக்கு விடை கொடுத்தன.
- தொழில்நுட்பம்: ஃபிலிமிற்குப் பதிலாக டிஜிட்டல் சென்சார்கள்
(Sensors) வந்தன. மெமரி கார்டுகளில் காட்சிகள் பதிவாகின. 'கலர் கிரேடிங்'
(DI - Digital Intermediate) தொழில்நுட்பம் மூலம் படப்பிடிப்பு முடிந்த பிறகும் கணினியில் வண்ணங்களை அணுவணுவாக மாற்றும் வசதி உருவானது.
- உதாரணம்: பி.சி. ஸ்ரீராம் முற்றிலும் டிஜிட்டலில் ஒளிப்பதிவு செய்த 'அலைபாயுதே'
(2000) (பாடல்களின் சில பகுதிகள் இந்தியாவின் ஆரம்பகால DI முயற்சி) மற்றும் முழுமையான டிஜிட்டல் மாற்றத்தைக் காட்டிய ஷங்கரின் 'எந்திரன்'
(2010) (ஒளிப்பதிவு: ரத்னவேலு).
- நன்மைகள்:
- ஃபிலிம் வீணாகும் என்ற பயம் இல்லாததால் எத்தனை 'டேக்குகள்' வேண்டுமானாலும் எடுக்கலாம்.
- மிகக் குறைந்த வெளிச்சத்தில்
(Low Light), ஒரு மெৃঙ্খলা வெளிச்சத்தில் கூடத் துல்லியமாகப் படம் பிடிக்க முடியும்.
தற்கால ஒளிப்பதிவு: கற்பனைக்கு எல்லையில்லை
இன்று திரையுலகில் மிரர்லெஸ் கேமராக்கள், ட்ரோன்கள்
(Drones), கிம்பல் (Gimbals), மற்றும் ஐமாக்ஸ் (IMAX) கேமராக்கள் சாதாரணமாகிவிட்டன.
"இன்று கேமரா என்பது வெறும் பதிவு செய்யும் கருவி அல்ல; அது கதையோடு பயணிக்கும் ஒரு கதாபாத்திரம்."
லோகேஷ் கனகராஜ் படங்களில் சத்யன் சூரியன், கிரீஸ் கங்காதரன் காட்டும் 'டார்க் டோன்' (Dark
Tone) காட்சிகளாக இருக்கட்டும், அல்லது 'பொன்னியின் செல்வன்' படத்தில் ரவிவர்மன் காட்டும் பிரம்மாண்டக் காவிய ஒளியாக இருக்கட்டும்—இன்றைய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் ஒளிப்பதிவாளர்களின் கற்பனைக்கு அசாத்தியமான சுதந்திரத்தை வழங்கியுள்ளது.
📽📽📽📽
கருப்பு வெள்ளையில் ஒளியைத் தேடிய கேமரா, இன்று டிஜிட்டல் உலகில் கோடிக்கணக்கான வண்ணங்களை நொடிப் பொழுதில் அள்ளித் தருகிறது. தொழில்நுட்பங்கள் மாறினாலும், லென்ஸிற்குப் பின்னால் இருக்கும் மனிதனின் 'கலை நயமிக்க பார்வை' மாறவில்லை. தொழில்நுட்பத்தின் உதவியோடு, மனித உணர்வுகளைத் திரையில் என்றும் அழியாத காவியங்களாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கும் ஒளிப்பதிவுக் கலை, சினிமாவின் உண்மையான ஆன்மா!
தீபம் திரையின் பக்கம்
