“எச்சில் இல்லாதது எதுவுமில்லை”

 — தூய்மையின் பெயரில் மனிதனைப் பிரிப்பதா ஆன்மிகம்?

சித்தர் சிவவாக்கியர் சிந்தனை 042

தமிழ் சித்தர்களின் குரல் எப்போதும் மனிதனை விழிப்புணர்வுக்கே அழைத்துச் சென்றது. அவர்கள் சமயத்தையும் சடங்குகளையும் முற்றாக மறுக்கவில்லை; ஆனால், மனிதனை மனிதனிடமிருந்து பிரிக்கும் போலித்தனங்களை கடுமையாக எதிர்த்தனர். அந்த வரிசையில் மிகத் துணிச்சலான சிந்தனையாளராக விளங்கியவர் சிவவாக்கியர்.

அவரது பாடல்:

“ஓதுகின்ற வேதம் எச்சில்
                      உள்ள மந்திரங்கள் எச்சில்
போதகங்களானது எச்சில்
                     பூதலங்கள் ஏழும் எச்சில்
மாதிருந்த விந்து எச்சில்
                     மதியும் எச்சில் ஒலியும் எச்சில்
ஏதில் எச்சில் இல்லதில்லை
                    இல்லை இல்லை இல்லையே.”

இந்தப் பாடல் வெளிப்படையாகப் பார்க்கும்போது அதிர்ச்சியூட்டும். ஆனால் அதன் உள்ளார்ந்த சிந்தனை மிகவும் ஆழமானது. “எச்சில்” என்ற சொல்லை சிவவாக்கியர் வெறும் உடலழுக்கு என்ற பொருளில் பயன்படுத்தவில்லை. மனிதன் தூய்மை–அசுத்தம் என்று பிரித்துக் காட்டும் எல்லா செயற்கை எண்ணங்களையும் சவாலுக்குட்படுத்துகிறார்.

“தொட்டால் தீட்டு” என்ற மனநோய்

இன்றும் சமூகத்தில் சில மூடநம்பிக்கைகள் வாழ்கின்றன:

• ஒருவரின் கையைத் தொட்டால் தீட்டு
• மாதவிடாய் உள்ள பெண் / உயிர் நீத்தவரின் உறவுகள்  கோவிலுக்குள் செல்லக் கூடாது
• சில சாதியினரின் உணவைத் தொடக்கூடாது
• எச்சில் பட்ட பாத்திரம் அசுத்தம்
• உடலைவிட பிறப்பு முக்கியம்

இவை அனைத்தும் அறிவியலற்ற சமூக உருவாக்கங்கள் என்பதை சிவவாக்கியர் நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

மனிதன் பேசும் வார்த்தை கூட உமிழ்நீரின் வழியேதான் வெளிவருகிறது. நாம் ஓதும் வேதம், மந்திரம், பிரார்த்தனை—அனைத்தும் வாயிலிருந்து பிறப்பவை. அப்படியிருக்க, “இதுதான் தூய்மை, அது அசுத்தம்” என்று மனிதனைப் பிரிப்பது எவ்வளவு பெரிய முரண்பாடு?

உயிரின் தொடக்கமே “எச்சில்”

“மாதிருந்த விந்து எச்சில்” என்ற வரி மிகவும் அறிவியல் சார்ந்த உண்மையைப் பேசுகிறது. மனித வாழ்க்கை உயிரணுக்களின் சங்கமத்திலிருந்தே உருவாகிறது. உடலின் திரவங்களை அருவருப்பாகப் பார்க்கும் மனப்பான்மையை அவர் கேள்விக்குட்படுத்துகிறார்.

இன்றைய உயிரியல் அறிவும் இதையே உறுதிப்படுத்துகிறது:
மனித உடல் முழுவதும் இயற்கை வேதியியல் செயல்பாடுகளால் இயங்குகிறது. வியர்வை, உமிழ்நீர், இரத்தம், கண்ணீர்—இவை அனைத்தும் உயிரின் இயல்பான கூறுகள். அவற்றை “பாவம்” அல்லது “தீட்டு” என்று கூறுவது அறிவியலுக்கும் ஆன்மிகத்திற்கும் எதிரானது.

உண்மையான தூய்மை எது?

சிவவாக்கியரின் கேள்வி இதுதான்:

“உடலைச் சுத்தம் செய்கிறாய்; மனதைச் சுத்தம் செய்கிறாயா?”

ஒருவர் தினமும் குளித்தாலும்,

• பொய் பேசினால்?
• மனிதனை இழிவாக நினைத்தால்?
• பெண்களைத் தாழ்வாகக் கண்டால்?
• சாதியால் வெறுத்தால்?

அவரது ஆன்மிகம் வெறும் வெளிப்பூச்சு மட்டுமே.

உண்மையான தூய்மை:

• கருணை
• சமத்துவம்
• அன்பு
• நேர்மை
• மனித மரியாதை

இவற்றில்தான் இருக்கிறது.

இக்கால ஆன்மிகத்திற்கு சித்தரின் எச்சரிக்கை

இன்று ஆன்மிகம் என்ற பெயரில்  பக்திமார்க்கம் கூட ஒரு சந்தையாக மாறிவிட்டது. “தீட்டு நீக்கும் பூஜை”, “பாவ நிவாரண ஹோமம்”, “கிரக தோஷ பரிகாரம்” என்ற பெயரில் மனிதர்களின் பயம் விற்கப்படுகிறது. ஆனால் சித்தர்கள் பயத்தை அல்ல, சுதந்திர சிந்தனையைத்தான் போதித்தனர்.

சிவவாக்கியர் சொல்ல வருவது:

• கடவுள் மனிதனை வெறுப்பதில்லை
• இயற்கை யாரையும் தீட்டாகப் பார்க்கவில்லை
• மனிதனே மனிதனைப் பிரிக்கிறான்

என்பதே.

நிறைவாக

சிவவாக்கியரின் இந்தப் பாடல் வெறும் சமய விமர்சனம் அல்ல; அது மனித சமத்துவத்தின் அறிவிப்பு. “எச்சில் இல்லாதது எதுவுமில்லை” என்ற வரி, மனித உடலையும் உயிரையும் வெட்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாக அல்ல, இயற்கையின் ஓர் அற்புதமாகப் பார்க்கச் செய்கிறது.

உண்மையான ஆன்மிகம்:
மனிதனை பிரிப்பதல்ல, இணைப்பது.

சித்தர்கள் கோவில்களை உடைக்கவில்லை;
மனித மனத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த மூடநம்பிக்கைக் கோட்டைகளை உடைத்தார்கள்.

தீபம் ஆன்மிக வலம் 

Read More