சமூக மாற்றத்தை வடிவமைத்த திரைப்பயணம்
தமிழ் சினிமா வெறும் பொழுதுபோக்கு அல்ல; அது கருத்தியல், அரசியல், சமூக சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றை மக்களிடம் கொண்டு சென்ற வலுவான ஊடகம். திராவிட இயக்கம் விதைத்த சமூகநீதி, பகுத்தறிவு, மொழிப்பற்று, பெண் விடுதலைச் சிந்தனைகள் திரைப்படங்களின் வழியாகப் பொதுமக்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தன.
திராவிட சிந்தனையின் திரைநடை
திராவிட அரசியல் உருவான காலகட்டத்தில், திரைப்படம் மக்களை நேரடியாகச் சென்றடையும் மிகப் பெரிய ஊடகமாக இருந்தது. மேடை உரைகளில் இருந்த சிந்தனைகள், சினிமாவில் கதையாகவும் வசனமாகவும் உணர்வாகவும் மாற்றப்பட்டன. இதன் மூலம் சமூக அநீதி, மூடநம்பிக்கை, சாதி ஆதிக்கம் ஆகியவை திரையில் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டன.
“திரை என்பது வெறும் காட்சி அல்ல; அது மக்கள் மனதில் பதியும் கருத்தின் வடிவம்.”
‘பராசக்தி’ போன்ற படங்கள் பழைய சமூக அமைப்புகளுக்கு எதிரான குரலாக மாறின. ‘தியாகபூமி’ போன்ற படங்கள் பெண் கல்வி, விதவை மறுமணம், சுதந்திர உணர்வு ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தின. இப்படங்கள் குடும்பங்களில் விவாதத்தை உருவாக்கின; அதுவே சமூக மாற்றத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது.
மக்கள் மனதைத் தொட்ட வசனங்கள்
தமிழ் சினிமாவின் தனிச்சிறப்பு அதன் வசன வலிமை. கருணாநிதி எழுத்துகளில் அரசியல், நையாண்டி, மொழிப்பற்று, சமூக விமர்சனம் ஆகியவை ஒருசேர வெளிப்பட்டன. எளிய மக்களும் புரிந்துகொள்ளும் மொழியில் பேசப்பட்டதால், திரை வசனங்கள் அரசியல் உரைகளாகவே மாறின.
“வசனம் சிரிக்க வைத்தது; அதே நேரத்தில் சிந்திக்கவும் வைத்தது.”
இது தமிழ் சினிமாவை மற்ற மொழிச் சினிமாக்களிலிருந்து தனித்துவமாக்கியது. ஒரு காட்சி முடிந்த பிறகும், அதன் வசனம் மக்கள் வாயில் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தது. இதன் மூலம் அரசியல் கருத்துகள் பொது வாழ்வின் ஒரு பகுதியாகின.
நாயகன் உருவாக்கிய நம்பிக்கை
எம்.ஜி.ஆர். போன்ற நட்சத்திரங்கள் திரையில் உருவாக்கிய பாத்திரங்கள், மக்கள் நம்பிக்கையோடு இணைந்தன. ஏழைகளுக்காகப் போராடும் நாயகன், அநீதியை எதிர்க்கும் மனிதன், பெண்களை மதிக்கும் தலைவர் என்ற பிம்பம் அவரை அரசியல் தலைவராக உயர்த்தியது.
“மக்கள் திரையில் பார்த்த நாயகனை, தங்களின் வாழ்க்கை நம்பிக்கையாக ஏற்றுக்கொண்டனர்.”
அதேபோல் எம்.ஆர்.ராதா, என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், சிவாஜி கணேசன் போன்றோர் சமூக விமர்சனத்தையும் மனித உணர்வுகளையும் வலுவாக வெளிப்படுத்தினர். இவர்களின் நடிப்பு, சினிமாவை கலைக்கூடமாக மட்டுமல்லாது, சமூகக் களமாகவும் மாற்றியது.
பெண்களும் ஒடுக்கப்பட்டோரின் குரலும்
திராவிட சிந்தனையின் முக்கிய இலக்கு பெண்களின் விடுதலையும் சமூக சமத்துவமும் ஆகும். தமிழ் சினிமா இதை பல படங்களில் முன்வைத்தது. கல்வி பெறும் பெண், தன் உரிமையை நிலைநாட்டும் மனைவி, குடும்பச் சுமையைத் தாங்கும் தாய், சமூக அநீதிக்கு எதிராக நிற்கும் இளம்பெண் ஆகிய உருவங்கள் திரையில் தோன்றின.
அதேபோல் கீழ்த்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கை, தொழிலாளர்களின் பாடுகள், கிராமப்புற வறுமை, சாதி ஒடுக்குமுறை ஆகியவை திரைப்படங்களில் இடம்பிடித்தன. இதனால் சினிமா, உயர்சாதி மையத்திலிருந்து மக்கள் மையத்துக்குத் தன்னை மாற்றிக் கொண்டது.
அரசியலுக்கு வழிகாட்டிய திரை
தமிழ் சினிமா அரசியலைத் தொடர்ந்து பிரதிபலித்தது மட்டுமல்ல; அரசியல் தலைவர்களையும் உருவாக்கியது. எம்.ஜி.ஆர். பின்னர் அரசியலுக்கு வந்தார்; கருணாநிதி திரைக்கதை மூலம் சிந்தனைக் களத்தை விரிவாக்கினார். சினிமா, மக்கள் மனநிலையைப் புரிந்து கொள்ளும் கருவியாகவும், அரசியல் வெற்றிக்கான ஊடகமாகவும் மாறியது.
“தமிழ்நாட்டில் சினிமாவும் அரசியலும் தனித்தனி உலகங்கள் அல்ல; ஒன்றையொன்று ஊட்டும் இரு ஆற்றல்கள்.”
இன்றும் சமூக நீதி, ஊழல் எதிர்ப்பு, சாதி விமர்சனம், மொழிப் பெருமை போன்ற கருத்துகள் திரைப்படங்களில் தொடர்கின்றன. வடிவம் மாறினாலும், அதன் அடிப்படை நோக்கம் மாறவில்லை.
திராவிட அரசியலும் தமிழ் சினிமாவும் சேர்ந்து தமிழ்ச் சமூகத்தின் மனநிலையை மாற்றிய வரலாற்றுச் சக்திகள். திரை, கருத்தை எளிமைப்படுத்தியது; வசனம், அரசியலை மக்களிடம் கொண்டு சென்றது; நாயகன், நம்பிக்கையை உருவாக்கினான்; கதை, சமூக மாற்றத்திற்குத் திசை காட்டியது. ஆகவே, தமிழ் சமூகத்தின் வரலாற்றை அறிய விரும்பினால், அதன் அரசியலை மட்டும் அல்ல; அதன் திரையையும் சேர்த்தே பார்க்க வேண்டும்.
தீபம் திரையின் பக்கம்
