வெளித்தேடல் போதும்... வித்தை உள்ளே பாருங்கள்!

சிவவாக்கியம்  காட்டும் மெய்ஞ்ஞானமும், இக்காலப் போலியான ஆன்மீகத் தடுமாற்றமும்:

 -ஆன்மீகச் சிந்தனை .

ஆடம்பரத் திருவிழாக்கள், ஆடம்பரமான ஆன்மீகச் சொற்பொழிவுகள், வேண்டுதல்கள், சடங்குகள், "பக்திதான் ஆன்மீகம்" என்று தவறாகப் புரிந்துகொண்டு வெளிப்புறத் தேடல்களில் மனிதன் தன் வாழ்நாளை வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

கடவுளைத் தேடி எங்கோ அலையும் இன்றைய மனிதர்களுக்கு, சிவவாக்கியர்  தனது  (பாடல்-095) மிகத் தெளிவான, ஆழமான ஒரு மெய்ஞ்ஞானச் சாட்டையடியை வழங்கித் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

ஆலவித்தில் ஆல்ஒடுங்கி ஆழமான வாறு போல்

வேறு வித்தும் இன்றியே விளைந்து போகம் எய்திடீர்

ஆறு வித்தை ஒர்கிளீர் அறிவிலாத மாந்தரே

பாரும் இத்தை உம்முளே பரப்பிரமம் ஆவீரே!

பாடலின் ஆழமான பொருள்

• ஆலவித்தில் ஆல் ஒடுங்கி...: சிறிய ஆலமரத்து விதைக்குள்ளே, மிகப்பெரிய ஆலமரமே ஒடுங்கி மறைந்திருக்கிறது. அதுபோல, பிரபஞ்சத்தின் பேரறிவு (இறைத்தன்மை) உங்களுக்குள்ளேயே ஒடுங்கியிருக்கிறது.
• வேறு வித்தும் இன்றியே...: வேறு வெளிப்புற விதைகளோ அல்லது புறப் பொருட்களோ இன்றி, உங்களுக்குள்ளேயே உள்ள அந்த ஆற்றலைக் கொண்டு வாழ்க்கையின் பேரானந்தத்தை எய்த முடியும்.
• ஆறு வித்தை ஒர்கிளீர்...: ஆனால், மனிதர்களாகிய நீங்கள் உடலிலும் உள்ளத்திலும் இயங்கும் நுட்பமான "ஆறு ஆதார வித்தைகளை" (ஆறு சக்கரங்கள் / மெய்ஞ்ஞான நுட்பங்கள்) உணர்ந்து சிந்திப்பதில்லை.
• அறிவிலாத மாந்தரே! பாரும் இத்தை உம்முளே...: அறியாமையில் இருக்கும் மனிதர்களே! வெளியே எங்கும் அலைவதை நிறுத்திவிட்டு, உங்களுக்குள் உற்றுப் பாருங்கள்.
• பரப்பிரமம் ஆவீரே!: உங்களுள் இருக்கும் அந்தப் பரம்பொருளை உணர்ந்தால், நீங்களே அந்தப் பரப்பிரம்மமாக (இறைநிலையாக) மாறுவீர்கள்!

இக்கால "பக்தி vs ஆன்மீகம்" தடுமாற்றம்

இன்றைய காலகட்டத்தில் பலர் "பக்தியையே ஆன்மீகம்" என்று தவறாக நினைத்துக் கொண்டு அறியாமையில் உழல்கிறார்கள்:

[ வெளிப்புற சடங்குகள் / பயம் / எதிர்பார்ப்பு ] ───► பக்தியின் தவறான வடிவம் (தடுமாற்றம்)

                                                     │

                                                     ▼

[ அகத்தேடல் / சுய விழிப்புணர்வு / பேரமைதி ] ───► மெய்யான ஆன்மீகம் (திருமூலர் பாதை)

1.   பயமும் எதிர்பார்ப்பும் சார்ந்த பக்தி:

இன்றைய மனிதனின் பக்தி என்பது பெரும்பாலும் பயத்தின் அடிப்படையிலும், பேராசையின் அடிப்படையிலும் உருவான ஒன்றாக இருக்கிறது. "இதைச் செய்தால் கடவுள் தண்டிப்பார்", "இதைச் செய்தால் தொழில் வளரும்" என்ற வர்த்தகக் கண்ணோட்டத்திலேயே இறைவனை அணுகுகிறார்கள்.

2.   வெளிப்புறக் கோலங்கள்:

ஆன்மீகம் என்ற போர்வையில் சடங்குகள், வழிபாடுகள், திலகங்கள், ஆடம்பர விழாக்கள் என வெளிப்புறக் காட்சிகளிலேயே மனம் மூழ்கிப்போய்விட்டது. அகத்தில் கோபமும், பொறாமையும், சுயநலமும் வைத்துக்கொண்டு புறத்தில் செய்யும் வழிபாடுகள் ஒருபோதும் ஆன்மீகமாகாது.

3.   சுய அறியாமை:

ஆலமரத்தின் விதை போலத் தனக்குள்ளேயே பேரமைதியும் பேரறிவும் இருக்கிறது என்பதை உணராமல், யாரோ ஒரு குருவையோ அல்லது அற்புதங்களையோ தேடி ஓடி ஏமாறுவது இன்றைக்கான பெரும் சோகம்.

ஆரோக்கியமான ஆன்மீக வாழ்விற்கு சிவவாக்கியம்  தரும் வழிகாட்டுதல்

ஆன்மீகம் என்பது உலகைத் துறப்பதோ அல்லது சடங்குகளில் மூழ்குவதோ அல்ல; உங்களை நீங்கள் உணர்வதே ஆன்மீகம்.

போலி ஆன்மீகம் (வெளிப்புறத் தேடல்)	மெய்யான ஆன்மீகம் (அகத்தேடல்)
இறைவனை எங்கோ தொலைவில் தேடுதல்	இறைவனைத் தனக்குள் உணர்தல்
சடங்குகளுக்கும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கும் முதன்மை	சுய விழிப்புணர்விற்கும் மனத்தூய்மைக்கும் முதன்மை
பயம் மற்றும் எதிர்பார்ப்புடன் கூடிய வழிபாடு	பேரன்பும் அமைதியும் நிறைந்த பேரறிவு
குருவையோ அற்புதங்களையோ மட்டுமே நம்பியிருத்தல்	தன்னுள் இருக்கும் இறைத்தன்மையைக் கண்டறிதல்

 👇உங்களுக்குள் பாருங்கள்!

ஆலவித்திற்குள் ஆலமரம் மறைந்திருப்பது போல, மனிதனாகிய உனக்குள் அந்தப் பரப்பிரம்மம் அமைதியாக உறைந்திருக்கிறது.

வெளிப்புறப் போலி ஆன்மீகப் போர்வையைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, அகத்தை தூய்மைப்படுத்துங்கள். உங்களுள் இருக்கும் ஆற்றலையும் பேரமைதியையும் உணருங்கள். வெளிப்புறத் தடுமாற்றங்களை விட்டு, அகத்தேடலைத் தொடங்குவதே இக்கால மனித குலத்திற்குத் தேவையான ஆரோக்கியமான, மெய்யான ஆன்மீகம்!

தீபம் ஆன்மீக வளம்

Read More

'இலங்கை கடற்கரை “நெடுஞ்சாலை” யில்... - தொடர் கதை :பகுதி: 03

 'இலங்கை கடற்கரை “நெடுஞ்சாலை” யில் தாத்தா, கந்தையா தில்லையுடன் பேரப்பிள்ளைகள்'

 பகுதி: 03 - திருகோணமலை

திருகோணமலையை நாம் அண்மித்ததும், “தாத்தா! தாத்தா! நாம்  இன்னும் வந்துட்டோமா?” என மூத்த பேரன் ஒரு 'சிள்வண்டு' போல துள்ளிக் குதித்தான். அவனது தம்பி, அண்ணாவின் கையை பிடித்து இழுத்து, தனது சிறிய கைகளைத் தட்டிக்கொண்டு: “அண்ணா, கடற்கரை! கடற்கரை! மீன்!” என்றான்.

மூத்தவள், தன் சூரிய தொப்பியை சரிசெய்து, ஒரு ராணியைப் போல, “பாய்ஸ் [Boys], அமைதியாக இருங்கள். டால்பின்கள் உங்களுக்காக அல்ல, எனக்காகக் காத்திருக்கின்றன.” என்று குறும்பாகச் சொன்னாள். எல்லோரும் வெளியே ஒன்றாக நடந்தார்கள். திருகோணமலையின் உப்புக் காற்று அவர்களை அணைத்துக் கொண்டது. கடலின் நீல நிறம், உருகிய நீலக்கல் [sapphire.] போல பிரகாசித்தது.

கடற்கரையில், குழந்தைகள் ஓடினர். இசை வெள்ளை மணலில் ஒரு நண்டைத் துரத்தினான், ஆனால் கடல் அலையால் ஈரமான மணலை அணுகிய பொழுது, அங்கே வழுக்கி தண்ணீரையும் சிதறச் செய்து விழுந்தான். அனைவரும் சிரித்தனர்.

"பாருங்கள், பாருங்கள்!" என்று ஜெயா அடிவானத்தை சுட்டிக் காட்டினாள். டால்பின்களின் [Dolphin] ஒரு குவியல் தண்ணீரிலிருந்து குதித்தது, காலை சூரியனின் கீழ், அவை பார்ப்பதற்கு வெள்ளி வளைவுகள் [silver arcs] போல் நடனமாடின. "ஆஹா! அவை சிலிர்க்க வைக்கின்றன," என்று கலை கத்தினான்.

நீல வானத்தில் நிலவு  ஒளிர

நீண்ட கடலில்  அலைகள் தோன்ற

வெள்ளை மணலில் நண்டு ஓட 

துள்ளிக் குதிக்குது டால்பின் கூட்டம்! 

காற்று வெளியில் பட்டம் பறக்க 

காந்த மொழியில் கலை பாட

சலங்கை ஒலிக்க ஜெயா ஆட

சங்கு பொருக்கி இசை மகிழ்ந்தான்!

"இல்லை, இல்லை ," என்று ஜெயா பதிலளித்து, "அவர்கள் என்னை வரவேற்கிறார்கள். ஏனென்றால் நான் டால்பின் இளவரசி, கடல் இராணி ." என்று கர்வமாகச் சொன்னாள். சின்னஞ்சிறு இசை, "நான் இளவரச மீன்!" என்று கத்தி என் மடியில் துள்ளிக் குதித்தான். நான் சிரித்தேன், ஆனால் எனக்குள் மற்றொரு அலை எழுந்தது.

தாத்தா, "திருகோணமலை என்பது வெறும் டால்பின்களும் கோவில்களுமல்ல. எனக்கு நினைவுக்கு வருகிறது – 1960கள். அப்போது அரசாங்கங்கள் வரைந்த வரைபடங்கள் கடல்களின் வரைபடமல்ல, மக்களின் வரைபடம்.

“வளர்ச்சி” என்ற பெயரில், மகாவலி திட்டங்கள் போன்ற சிங்களக் குடியேற்றத் திட்டங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. தெற்கிலிருந்து சிங்களக் குடும்பங்கள் இங்கே குடியேற்றப் பட்டார்கள். ஆனால் அதற்காக தமிழர் விவசாயிகள் தங்கள் வயல்களை இழந்து வெளியேற்றப் பட்டார்கள். அரசாங்கம் இதை “வளர்ச்சி” என்று கூறியது. ஆனால் எங்கள் மக்களுக்கு அது உயிர்வாழ்வின் நிலம் அழிந்தது என்பதே உண்மை." இலங்கை வரலாற்றை சுருக்கமாக கூறினார்.

அப்பொழுது பேத்தி, தாத்தாவின் கையை இழுத்தாள்: “தாத்தா, சாலையில் துப்பாக்கிகளுடன் இவ்வளவு வீரர்கள் ஏன் இருக்கிறார்கள்? டால்பின்களுக்கு அவர்கள் பயப்படுகிறார்களா?” அவள் கண்கள் அவளுடைய வயதிற்கு மிகவும் கூர்மையாக இருந்தது. கடல் காற்று அமைதியாக வீசிக்கொண்டு இருந்தது.

தாத்தா சற்று மென்மையான சத்தத்தில், “இல்லை கண்ணா. துப்பாக்கி ஏந்துவது அமைதியைப் பாதுகாக்கும் என்று சில அரச அதிகாரிகள் நினைக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மையான அமைதி ... மக்கள் ஒருவரையொருவர் நம்பும்போது, ​​யாரையும் தங்கள் சொந்த நிலத்தில் இருந்து வெளியேற்றாத போது வரும்.” என்றார்.

அவள் ஒரு கணம் யோசித்து, பின்னர் தலையசைத்தாள்.“பிறகு, நான் வளர்ந்ததும், எப்படி ஒருவரையொருவர் நம்புவது என்று அவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பேன்.” என்று உறுதியாகக் கூறினாள்.

நாங்கள் கோணேஸ்வரம் கோயிலுக்கு ஏறினோம், அங்கு யாத்ரீகர்களை விட குரங்குகள் அதிகமாக இருந்தன. “அடடா! இந்தக் குரங்கு என் பிஸ்கட்டைத் திருடிவிட்டதே!” என்று சிறுவன் இசை கத்தினான். அப்பொழுது, ஜெயா, தன் கைகளை மடக்கி, “பாருங்கள் தாத்தா , குரங்குகள் கூட ஆண்களை மதிப்பதில்லை.” என்றாள் கேலியாக, தன் கையில் பிஸ்கட்டை பிடித்தபடி. 

தாத்தா பாறைக்குக் கீழே உள்ள புனிதக் கடலை உற்றுப் பார்த்தார். ஒருமுறை, போர்த்துகீசிய வீரர்கள், 1622 ஆண்டு கோயில் சிலைகளை கடலுக்குள் தள்ளினர். பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1981 இல், சிங்கள அரச கும்பல்கள் யாழ்ப்பாண நூலகத்தை எரித்தனர். தீ, இழப்பு, அமைதியிமை - மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்த வரலாறு அவர் கண் முன் வந்தது.

யாழ் நூலகத்தின் படியில்

புத்தரின் சடலம் குருதியில்

சிவில்உடை அணிந்த காவலர்

நூலகத்துடன் சத்தியமும் எரித்தனர்

இரவுஇருளில் அமைச்சர்கள் வந்தனர்.

எங்கள் பட்டியலில் இவர் இல்லையே

இவரைச் சுடாமல் எரிக்க முடியாதே

சத்தியம் மறந்தே மனிதம் எரித்தோம்!  

ஆனால் மூன்று பிஞ்சு கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு நின்ற தாத்தாவுக்கு, அவர்களின் கள்ளங் கபடமற்ற புன்னகை ஒரு தெம்பை, நம்பிக்கையை கொடுத்தது.

→→→→→→→→→→→→→→→→→→→

*அடுத்த பகுதியை வாசிக்க அழுத்துக..

*ஆரம்பத்திலிருந்து வாசிக்க  அழுத்துக 

நன்றி 

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,

அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]

பகுதி: 04 தொடரும் ….

Read More