சித்தர் சிவவாக்கியரின் புரட்சிக் குரல் - ஒரு புதிய பார்வை
நமது ஆன்மிக மரபில் சடங்குகளுக்கும் சம்பிரதாயங்களுக்கும் கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவம், அவற்றின் பின்னால் இருக்கும் உண்மைப் பொருளுக்குத் தரப்படுகிறதா என்றால்... பெரும்பாலான நேரங்களில் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அன்று முதல் இன்று வரை மனித குலத்தை ஆட்டிப்படைக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய அறியாமை "தீட்டு" (தூய்மையின்மை) என்ற பயம்.
குறிப்பாக, பெண்களின் மாதவிடாய் காலத்தை 'தூமை' என்றும் தீட்டு என்றும் ஒதுக்கி வைக்கும் பழக்கம் இன்றும் நம் சமூகத்தில் ஏதோ ஒரு வடிவத்தில் நீடிக்கவே செய்கிறது. அன்றே இதற்குச் சம்மட்டி அடி கொடுத்தார் புரட்சிச் சித்தரான சிவவாக்கியர்.
அவரது புகழ்பெற்ற பாடல் ஒன்றின் மூலம், இன்றைய நவீன மனிதர்களாகிய நாம் சிந்திக்க வேண்டிய ஆன்மிகப் பாடத்தை இங்கே காண்போம்.
சிவவாக்கியர் பாடல்:
தூமை தூமை என்றுளே துவண்டு அலையும் ஏழைகாள்
தூமையான பெண்ணிருக்க தூமை போனது எவ்விடம்
ஆமைபோல மூழ்கி வந்து அநேகவேதம் ஒதுரீர்
தூமையும் திரண்டுருண்டு சொற்குருக்கள் ஆனதே.
பாடலின் எளிய விளக்கம்:
- தூமை தூமை என்றுளே துவண்டு அலையும் ஏழைகாள்: மாதவிடாய் அல்லது தீட்டு என்று சொல்லி, அதை நினைத்தே மனதுக்குள் பயந்து, குழம்பி, வீணாக அலைகின்ற அறிவில் ஏழைகளே!
- தூமையான பெண்ணிருக்க தூமை போனது எவ்விடம்: தூய்மையின் வடிவாக ஒரு பெண் உங்கள் கண் முன்னே இருக்கும்போது, அவளிடமிருந்து வெளியேறிய அந்த உதிரம் (தீட்டு) எங்கே போனது என்று யோசித்துப் பார்த்தீர்களா?
- ஆமைபோல மூழ்கி வந்து அநேகவேதம் ஒதுரீர்: ஏதோ தீட்டு பட்டுவிட்டது என்று குளத்திலோ, ஆற்றிலோ ஆமையைப் போல தலைகீழாக மூழ்கிக் குளித்துவிட்டு வந்து, மடி (தூய்மை) பேசிக்கொண்டு வேதங்களை ஓதுகிறீர்களே... இதனால் என்ன பயன்?
- தூமையும் திரண்டுருண்டு சொற்குருக்கள் ஆனதே: நீங்கள் தீட்டு என்று ஒதுக்கும் அந்தப் பெண்ணின் உதிரம்தான், தாயின் கருப்பையில் திரண்டு, உருவமாகி, குழந்தையாகி, இன்று உலகிற்கு வேதம் சொல்லும் 'குருக்களாகவும்' மனிதர்களாகவும் நடமாடிக் கொண்டிருக்கிறது!
இன்றைய மனிதர்களுக்கு இந்தத் தத்துவம் உணர்த்தும் பாடம் என்ன?
நவீன யுகத்தில் வாழும் நாம், விஞ்ஞான ரீதியாகப் பல முன்னேற்றங்களைக் கண்டுவிட்டோம். ஆனால், ஆன்மிகத்தின் பெயரால் இன்னும் பழமைவாதச் சங்கிலிகளிலேயே பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். சிவவாக்கியரின் இந்த வரிகள் இன்றைய மனிதர்களுக்கு மூன்று முக்கிய உண்மைகளைப் பொட்டில் அடித்தாற்போல் உணர்த்துகின்றன:
1. பிறப்பின் உன்னதம்:
உலகில் பிறந்த எந்தவொரு மனிதனும் – அவன் ஆன்மிகப் பெரியாராக இருந்தாலும் சரி, உலகை ஆளும் அரசனாக இருந்தாலும் சரி – தாயின் கருப்பையில் அந்த உதிரத்தின் (மாதவிடாய் சுழற்சியின்) வழியேதான் உருப்பெற்றான். நீங்கள் தீட்டு என்று எதை அருவருக்கிறீர்களோ, அதுதான் உங்கள் பிறப்பின் தொடக்கம். பிறப்பின் தொடக்கமே தீட்டு என்றால், இந்த உலகத்தில் தூய்மையானவர் என்று எவருமே இல்லை அல்லவா?
2. போலி ஆச்சாரங்களைச் சாடுதல்:
ஆமையைப் போல தண்ணீரில் மூழ்கி எழுந்துவிடுவதால் மட்டும் ஒருவன் தூய்மையாகி விட முடியாது. தீட்டு என்பது உடலுக்கு அல்ல, மனதில் இருக்கும் அழுக்குகளுக்கே ஆகும். வெளிப்பகட்டுக்காகக் குளித்துவிட்டு, உள்ளத்தில் சக மனிதர்களைத் தாழ்வாக நினைக்கும் அறியாமை இருக்கும்வரை, எத்தனை வேதங்களை ஓதினாலும் அதில் இறைவனைக் காண முடியாது.
3. பெண்ணியத்தின் ஆன்மிகக் குரல்:
பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பெண்களின் இயற்கையான உடலியல் சுழற்சியைப் புனிதமாகக் கருதியவர்கள் நம் சித்தர்கள். பெண்ணை வெறும் போகப் பொருளாகவோ அல்லது தீட்டின் வடிவமாகவோ பார்க்காமல், அவளை 'உயிர்களை உருவாக்கும் பேராற்றலாக' மதிக்க வேண்டும் என்பதை இந்தச் சமூகம் எப்போது புரிந்து கொள்ளப் போகிறது என்ற சிவவாக்கியரின் கேள்வி இன்றும் பொருத்தமானதே.
முத்தாய்ப்புச் சிந்தனை:
ஆன்மிகம் என்பது மனிதர்களைப் பிரித்து வைப்பதோ, இயற்கையின் நியதிகளைத் தீட்டு என்று ஒதுக்குவதோ அல்ல. எல்லாவற்றிலும் உள்ள இறைத் தன்மையைக் காண்பதே உண்மையான ஆன்மிகம். புறத் தூய்மையை விட அகத் தூய்மையே முதன்மையானது.
போலி ஆச்சாரங்களைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, சிவவாக்கியர் காட்டிய பகுத்தறிவுப் பாதையில் பயணிப்பதே நாம் அந்தச் சித்தருக்குச் செய்யும் உண்மையான நன்றிக்கடனாகும்.
தீபம் ஆன்மிக வலம்
