அஞ்செழுத்தின் உண்மை -ஆன்மிகம்

 (சிவவாக்கியர் –  சித்தர் சிந்தனை)

---

சிவவாக்கியம் -023

அஞ்செழுத்திலே பிறந்து அஞ்செழுத்திலே வளர்ந்து
அஞ்செழுத்தை ஓதுகின்ற பஞ்சபூத பாவிகாள்
அஞ்செழுத்தில் ஒரேழுத்து அறிந்து கூற வல்லிரேல்
அஞ்சல் அஞ்சல் என்று நாதன் அம்பலத்தில் ஆடுமே.

தமிழ்ச் சித்தர் மரபு என்பது வழிபாட்டை மறுக்கும் மரபல்ல; வெற்றுவழிபாட்டை உடைக்கும் மரபு. அந்த மரபின் கூர்மையான குரல்களில் சிவவாக்கியர் தனித்த இடம் பெறுகிறார். அவர் பாடல்கள் பக்தியை இழிவுபடுத்துவதற்காக அல்ல; மனிதனை அடிமையாக்கும் மூடநம்பிக்கைகளிலிருந்து பக்தியை விடுவிப்பதற்காக.

"அஞ்செழுத்திலே பிறந்து அஞ்செழுத்திலே வளர்ந்து…"

என்ற இப்பாடல், மனித வாழ்வின் உடல்–உணர்வு–ஆன்மா என்ற மூன்றையும் ஒரே நேரத்தில் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இவ்வத்தியாயம், அந்த பாடலின் அடிப்படையில் இன்றைய பக்திமார்க்க சிந்தனைகளையும், சித்தர்கள் காட்டிய ஆரோக்கியமான மனித வாழ்வையும் ஒப்பிட்டு ஆராய்கிறது.

---

1. அஞ்செழுத்து – உடலின் அடிப்படைச் சூத்திரம்

"நமசிவய" என்பது வெறும் மந்திரமல்ல. அது மனித உடல் அமைப்பின் ஆன்மிகச் சுருக்கம்.

• ந – நிலம் : உடலின் திடத்தன்மை
• ம – நீர் : திரவ இயக்கம்
• சி – தீ : ஜீரணம், சக்தி
• வ – காற்று : சுவாசம், இயக்கம்
• ய – ஆகாயம் : வெற்றிடம், உணர்வு

இந்த ஐந்து பூதங்களால் மனிதன் உருவாகிறான்; அவைகளால் தான் அவன் வாழ்கிறான். ஆனால் அவைகளின் இயல்புகளை அறியாமல், கட்டுப்படுத்தாமல், வெறும் வாயால் அஞ்செழுத்தை உச்சரிப்பதை சிவவாக்கியர் கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.

---

2. வெற்றுப் பக்தி – சித்தர்கள் மறுத்த வழி

இன்றைய பக்திமார்க்கம் பெரும்பாலும் வெளிப்புறமாகவே நிற்கிறது:

• இடையறாத மந்திர உச்சரிப்பு
• செலவு மிகுந்த பூஜைகள்
• குறிப்பிட்ட நாட்கள், நேரங்கள், சடங்குகள்

ஆனால் இவை மனிதனின் உள்ளார்ந்த குணங்களில் மாற்றம் ஏற்படுத்துகிறதா?

சித்தர்கள் கேட்ட கேள்வி இதுதான்:

கோபம் குறைந்ததா? ஆசை அடங்கியதா? பயம் ஒழிந்ததா?

இவைகளில் மாற்றமில்லையெனில், அந்த பக்தி பழக்கமாக மாறுகிறது; உணர்வாக இல்லை.

---

3. மூடநம்பிக்கை – பயத்தின் மூலம் ஆளும் மார்க்கம் 

மூடநம்பிக்கை என்பது கடவுளின் பெயரில் பயத்தை விதைப்பது.

• "இதைச் செய்தால் துன்பம் வரும்"
• "அந்த நாளில் தொடங்காதே"
• "அவன் பார்வை நல்லதல்ல"

இவை அனைத்தும் மனிதனை சிந்திக்க விடாமல், கீழ்ப்படிதலுக்குள் தள்ளும் கருவிகள்.

இவை ஆன்மிகத்துக்குரிய வழிகளுமல்ல 

சிவவாக்கியரின் ஈசன் அப்படி அல்ல.

"அஞ்சல்… அஞ்சல்…"

என்று அவர் ஈசனைப் பேசவைக்கிறார். பயத்தை அகற்றும் கடவுளே சித்தர்களின் கடவுள்.

---

4. ஒரேழுத்து – எழுத்தல்ல, உணர்வு

"அஞ்செழுத்தில் ஒரேழுத்து" என்பது ஒரு எழுத்தைக் குறிக்கவில்லை; அது ஒரு நிலை.

• நான் என்ற அகந்தை கரையும் நிலை
• பயம் இல்லாத நிலை
• ஆசை, கோபம், பொறாமை அடங்கிய நிலை

அந்த நிலையில், ஐந்து பூதங்களும் ஒன்றாகி, அஞ்செழுத்து ஒரேழுத்தாகிறது. அதுவே சிவம்.

---

5. அம்பலம் – மனித உடலே அரங்கம்

சித்தர்களின் பார்வையில் அம்பலம் என்பது கோயிலுக்குள் மட்டுமல்ல.

• மனித உடலே அம்பலம்
• மனமே அரங்கம்
• சுவாசமே நடனம்

இந்த உண்மையை உணர்ந்தவனுக்கு கோயில் மறுப்பில்லை; ஆனால் கோயில் அடிமைத்தனம் இல்லை.

---

6. ஆரோக்கியமான ஆன்மிக மனிதன்

சித்தர் சிந்தனை உருவாக்க விரும்பும் மனிதன்:

• கேள்வி கேட்பவன்
• அறிவியலை மறுக்காதவன்
• மனிதனை மனிதனாக மதிப்பவன்
• கடவுளை பயத்தின் கருவியாக மாற்றாதவன்

இது தான் சித்தர்கள் காட்டிய ஆரோக்கியமான ஆன்மிக வாழ்க்கை.

---

சிவவாக்கியர் பாடலில் ஈசன் அம்பலத்தில் ஆடுவது என்பது, மனிதனுக்குள் உணர்வு மலர்வதைக் குறிக்கும்.

அந்த உணர்வு வந்தால்,

• பக்தி சுதந்திரமாகும்
• வாழ்க்கை தெளிவாகும்
• மனிதன் மனிதனாக உயர்வான்

அதுவே சித்தர் மரபின் இறுதி செய்தி:

பயத்தை விட்டு உணர்வை அடை.

-தீபம் ஆன்மிக வலம்

Read More

"வியர்வை சிந்தி விடியலை விரும்பும் உழவரே..!”

 

Read More

திரையில் நாம் அழும் கண்ணீர்…

 நிஜத்தில் அது என்ன மாற்றத்தை செய்தது?

திரையரங்கில் விளக்குகள் அணைகின்ற அந்த நொடி… திரை மெதுவாக உயிர் பெறுகிறது. நாம் நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் மனிதர்கள் அல்ல — திரைக்குள் வாழும் கதாபாத்திரங்களாக மாறுகிறோம்.

ஒரு காட்சி நம்மை சிரிக்க வைக்கிறது. ஒரு காட்சி நம்மை அழ வைக்கிறது. ஆனால் அந்த கண்ணீர் — திரையில் சிந்தியதா? அல்லது நம் வாழ்க்கையில் ஓர் இடைவெளியை நிரப்பியதா?

இது , அந்தக் கேள்விக்கான தேடல்தான்.

---

அத்தியாயம் 1 : அழுகை – பலவீனம் அல்ல

"ஆண் அழக்கூடாது" என்ற சமூக விதியை தமிழ் சினிமா பல முறை உடைத்திருக்கிறது.

முள்ளும் மலரும் படத்தில் காளி (ரஜினிகாந்த்) தங்கை மீது வைத்த அன்பு முறியும் தருணத்தில் மௌனமாக சிந்தும் கண்ணீர் — ஆண்மைக்கு அழுகை எதிரி அல்ல என்பதை முதல் முறையாக வலுவாக சொன்ன காட்சி.

தேவர் மகன் திரைப்படத்தில் சிவாஜி கணேசன் பேசும் அந்த வசனம்:

"நான் கட்டிக்காத்த சொத்து இந்த மண்ணுதான்"

அந்த வசனத்திற்கு பின் வரும் அவரது கண்களில் வாரும் கண்ணீர் — அதிகாரம் கொண்ட மனிதனுக்குள் இருக்கும் உடைந்த தந்தையை காட்டியது.

இந்தக் காட்சிகள் நமக்கு சொல்லின:

"அழுவது பலவீனம் அல்ல… அது உண்மை."

"ஆண் அழக்கூடாது" என்ற சமூக விதியை தமிழ் சினிமா எத்தனை முறை உடைத்திருக்கிறது?

ஒரு தந்தை மகளுக்காக உடைந்து அழும் காட்சி, ஒரு மகன் தாயின் மடியில் கதறும் தருணம், ஒரு காதலன் பிரிவில் மௌனமாக சிந்தும் கண்ணீர்…

இந்தக் காட்சிகள் நம்மை மட்டும் அல்ல, நம் உள்ளே உறங்கிய உணர்ச்சியையும் எழுப்பின.

சினிமா நமக்கு சொல்லியது —

"அழுவது மனிதம். மறைப்பதே நடிப்பு."

---

அத்தியாயம் 2 : திரை தாண்டி வீட்டுக்குள் வந்த கண்ணீர்

பல நேரங்களில் நாம் அழுவது திரையில் நடக்கும் கதைக்காக அல்ல.

பாசமலர் திரைப்படத்தில் சகோதரன்–சகோதரி பாசம் பல வீடுகளில் சொல்லப்படாத உணர்ச்சிகளை பேச வைத்தது.

தங்கமகன் படத்தில் வரும் தந்தை–மகன் உறவு, "அப்பா உழைப்புதான் என் அடையாளம்" என்று மகன் உணரும் தருணம் —

அந்த காட்சி, திரையரங்கில் மட்டும் அல்ல, வீடுகளுக்குள்ளும் அமைதியை உருவாக்கியது.

அந்த நொடியில்தான் சினிமா — பொழுதுபோக்கு அல்ல, மன சிகிச்சையாக மாறுகிறது.

பல நேரங்களில் நாம் அழுவது திரையில் நடக்கும் கதைக்காக அல்ல.

அது நம் வீட்டுக் கதையாக இருக்கலாம். நம் அம்மாவின் மௌனம், அப்பாவின் தியாகம், சொல்லப்படாத குடும்ப வலிகள்.

ஒரு திரைப்படக் காட்சி, நம் வாழ்க்கையின் மூடப்பட்ட கதவுகளைத் திறக்கிறது.

அந்த நொடியில்தான் சினிமா – பொழுதுபோக்கு அல்ல, மன சிகிச்சையாக மாறுகிறது.

---

அத்தியாயம் 3 : கண்ணீரிலிருந்து கருத்து வரை

சில படங்கள் நம்மை அழவைத்துவிட்டு நிறுத்திவிடுவதில்லை.

பரியேறும் பெருமாள் — ஒரு இளைஞனின் அடக்கப்பட்ட வலி கண்ணீராக வெடிக்கும் போது,

வாசகன் கேள்வி கேட்கிறான்:

"நாம் எத்தனை பேரை இப்படிச் சும்மா பார்த்திருக்கிறோம்?"

ஜெய் பீம் திரைப்படத்தில் அநீதியை எதிர்கொள்ளும் ஏழை மக்களின் கண்ணீர்,

ஒரு சமூகத்தின் கண்களைத் திறந்தது.

ஒரு கண்ணீர்… ஒரு கருத்தாக மாறும் பயணம் — இதுவே சினிமாவின் சக்தி.

சில படங்கள் நம்மை அழவைத்துவிட்டு நிறுத்திவிடுவதில்லை.

அவை கேள்விகளை விதைக்கின்றன:

• நாம் இப்படித்தான் வாழ வேண்டுமா?

• இது சரியா?

• மாற்றம் நம்மிடமிருந்து தானே தொடங்க வேண்டும்?

சாதி, ஏழ்மை, பெண் வலி, விவசாயியின் துயரம், தொழிலாளியின் போராட்டம் —

ஒரு கண்ணீர்… ஒரு கருத்தாக மாறும் பயணம் இதுவே சினிமாவின் சக்தி.

---

அத்தியாயம் 4 : ஹீரோவின் கண்ணீர் – நம் தைரியம்

ஒரு ஹீரோ அழும்போது அவன் பலவீனமாகத் தோன்றவில்லை.

நாயகன் திரைப்படத்தில் வேலு நாயக்கர் தன் மகளிடம் இருந்து விலகி நிற்கும் காட்சி —

அவன் அதிகாரத்தால் அல்ல, கண்ணீரால் நம்மை ஆளுகிறான்.

கண்ணதாசன் எழுதிய வரிகள் போல:

"மனிதன் மனிதனாக இருக்க அழுகையும் தேவை"

அந்த மனிதத்துவம்தான் நமக்கும் தைரியம் தருகிறது.

ஒரு ஹீரோ அழும்போது அவன் பலவீனமாகத் தோன்றவில்லை.

அவன் மனிதனாக மாறுகிறான்.

அந்த மனிதத்துவம் தான் நமக்கும் தைரியம் தருகிறது.

"நானும் உணர்வுள்ளவன் தான்" என்று ஒப்புக்கொள்ள.

சினிமா, உணர்ச்சியை மறைக்கக் கற்ற சமூகத்திற்கு உணர்வை வெளிப்படுத்த கற்றுக் கொடுத்தது.

---

அத்தியாயம் 5 : மாற்றம் நடந்ததா?

ஆம். நடந்தது.

அன்பே சிவம் போன்ற திரைப்படங்கள் "மனிதம் தான் மதம்" என்ற எண்ணத்தை பலர் மனதில் விதைத்தது.

கடைசி விவசாயி போன்ற படங்கள் விவசாயியை ஒரு கதாபாத்திரமாக அல்ல,

ஒரு வாழ்க்கையாக பார்க்க கற்றுக் கொடுத்தன.

நாம் இன்று:

• அதிகம் பேசுகிறோம்

• அதிகம் கேள்வி கேட்கிறோம்

• உணர்ச்சியை மறைப்பதில்லை

அந்த மாற்றத்தின் விதை ஒரு இருட்டான திரையரங்கில் ஒரு காட்சியுடன் விதைக்கப்பட்டது.

ஆம்.

நாம் இன்று

• அதிகம் பேசுகிறோம்

• அதிகம் கேள்வி கேட்கிறோம்

• உணர்ச்சியை ஒளிக்கவில்லை

அந்த மாற்றத்தின் விதை ஒரு இருட்டான திரையரங்கில் ஒரு காட்சியுடன் விதைக்கப்பட்டது.

---

நிறைவு : கண்ணீர் வீணாகவில்லை

"சினிமா கண்ணாடி போல — நம்மை அது மாற்றாது, நம்மை நாமே பார்க்க வைக்கும்" — பாலுமகேந்திரா (சினிமா குறிப்பு உரைகளில் இருந்து உணர்வுப் பொருள்)

திரையில் நாம் அழும் கண்ணீர் வெறும் தண்ணீர் அல்ல.

அது:

• மறைக்கப்பட்ட உணர்வுகளின் வெளிப்பாடு

• கேட்க மறந்த கேள்விகளின் தொடக்கம்

• மனிதத்துவம் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறது என்ற சாட்சி

கண்ணீர் வர வைக்கும் சினிமா பலவீனமானது அல்ல — மனிதனை மனிதனாக வைத்திருக்கும் அதிக சக்தி வாய்ந்த கலை.

திரை மூடப்படும். விளக்குகள் எரியும்.

ஆனால், அந்த இருட்டில் விழுந்த ஒரு கண்ணீர், நம் வாழ்க்கையின் வெளிச்சமாக மாறினால் —

அதுவே சினிமாவின் வெற்றி.

"ஒரு நல்ல படம் முடிந்த பிறகும் நம்முள் தொடர வேண்டும்" — கண்ணதாசன்

இந்த நூல் முடிவடைகிறது.

ஆனால், திரையில் நாம் அழுத அந்த கண்ணீர் நிஜத்தில் செய்த மாற்றம் — ஒவ்வொரு வாசகரிடமும் இன்னும் எழுதப்பட வேண்டிய கதை.

---

தேர்ந்த மேற்கோள்கள் (References)

"கலை மனிதனை மாற்றாது; அவனை சிந்திக்க வைக்கும்" — ஜான் ரஸ்கின்

"சினிமா என்பது கனவு அல்ல; அது சமூகத்தின் பிரதிபலிப்பு" — சத்யஜித் ரே

"மனித உணர்ச்சியை மறக்காத வரை சினிமா சாகாது" — கே. பாலச்சந்தர்

"அழுகையும் சிரிப்பும் இரண்டும் இல்லையென்றால் மனிதன் முழுமையில்லை" — தமிழ் சினிமா அனுபவ உண்மை

திரையில் நாம் அழும் கண்ணீர் வெறும் தண்ணீர் அல்ல.

அது:

• உணர்வின் வெளிப்பாடு

• மாற்றத்தின் ஆரம்பம்

• மனிதத்துவத்தின் சாட்சி

சினிமா முடிந்ததும் திரை மூடப்படுகிறது.

ஆனால், அந்தக் கண்ணீர் தொடங்கிய பயணம் நம் வாழ்க்கையில் தொடர்கிறது.

---

— முடிவல்ல… ஒரு தொடர்ச்சியான சிந்தனை.

------------தீபம் திரையின் பக்கம் தொடரும் 

Read More

"அறிவியல் நோக்கில்....பகுதி-22 -"பெளத்தம் ஒரு அலசல்"

அறிவியல் நோக்கில் 'இலங்கையின் காலவரிசைப்படி நிகழ்வுகளை பதிவு செய்த பண்டைய  இலங்கை நூல்களில் [நாளாகமம்களில்]' ஒரு பார்வை" / "A look at 'Lanka chronicles' from a scientific perspective" [In Tamil & English]

[This detailed Tamil article is based on the unfinished historical book 'History of Sri Lanka' by my late friend, Mr. Kandiah Easwaran, a civil engineer. The English summary below is his own version. / இந்த விரிவான தமிழ் கட்டுரை, எனது மறைந்த நண்பர், பொறியியலாளர் திரு. கந்தையா ஈஸ்வரன் எழுதிய முடிக்கப்படாத "இலங்கை வரலாறு" என்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கீழே உள்ள ஆங்கிலச் சுருக்கம் அவரது சொந்த பதிப்பாகும்.]

பகுதி: 22 / விஜயனின் பின் ஆட்சி செய்த மன்னர்களும் அது தொடர்பான விபரங்களும் / 'துட்ட காமினி ஒரு பௌத்தரை விட ஒரு இந்துவாக இருந்தாரா?'  

 பொன்னம்பலம் அருணாசலம் அவர்கள்  எழுதிய முருக வழிபாடு [Worship of Muruka’ by Sir Ponnampalam Arunachalam] என்ற கட்டுரையை  'Ancient Ceylon by H. Parker, Late of the Irrigation Department of Ceylon, 1909.'' என்ற குறிப்பில் குறிப்பிடுவது சுவாரஸ்யமானது. இதழின் 243 ஆம் பக்கத்தில் உள்ள அடிக்குறிப்பு;  'பெரும்பாலான இலங்கை மன்னர்களைப் போலவே, துட்ட காமினியும், ஒரு பௌத்தரை விட ஒரு இந்துவாக இருந்தார். ரிதி விகாரை (சிங்களம்: රිදී විහාරය) என்பது, இலங்கையின் ரிதிகம என்னும் ஊரில் அமைந்துள்ள, கி.மு 2 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தேரவாத புத்த கோயில் ஆகும். ரிதி என்பது சிங்களத்தில் வெள்ளியைக் குறிப்பதால் ரிதி விகாரையை தமிழில் வெள்ளிக் கோயில் என்றும் அழைக்கலாம். இந்த விகாரையை  துட்ட காமினி கட்டியெழுப்பி, அதன் பிரதிஷ்டையின் போது [தெய்வத்தைப் புதுக்கோயிலில் உரிய பீடத்தில் மரியாதையுடன் அமர்த்தும் விழாவின் போது] அவருடன் 500 பிக்குகள் (பௌத்த துறவிகள்) மற்றும் வேதங்களில் தேர்ச்சி பெற்ற 1,500 பிராமணர்கள் அங்கு சென்றதாகக் கூறுகிறது, இதை மெய்ப்பிக்கிறது. (Paper read at the R. A. S. Ceylon Branch in June 1923 on “Palm leaf MSS. in Ridi Vihara / MSS is the abbreviation for "manuscripts", which is the plural form of the word "manuscript"). புத்த பிக்குகளின் தொகையை விட இந்து பிராமணர்களின் தொகை மூன்று மடங்காக இருப்பதைக் காண்கிறோம்   

உதாரணமாக,  விஜயனும் அவரது சீடர்களும் இலங்கைத் தீவில் இறங்க, பாதுகாப்பிற்கான ஏற்பாடுகளை செய்ய வேண்டி, புத்தர், தேவ லோகத்தில் இருந்து, சக்காவை (Sakka / இந்திரனை) அழைக்கிறார். அவர் உதவிக்காக உபுல்வனை (Upulvan / விஷ்ணுவை) அழைக்கிறார் என மகாவம்சத்தில் இந்து கடவுளையும் தேவ லோகத்தையும் கூறியிருப்தைக் கவனிக்க.

அனுராதபுரம் மாவட்டத்தில் மொத்தமாக 431 பிராமிக் கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் 347 கல்வெட்டுகள் ஆங்கிலேயர் காலத்திலும், 84 கல்வெட்டுகள் அண்மையிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் தமிழர் வழிபாட்டுப் பாரம்பரியம் மற்றும் இந்துத் தெய்வங்கள் தொடர்பான 116 கல்வெட்டுகள் அனுராதபுரத்திலேயே காணப்படுகின்றன. இவற்றில் நாகர் பற்றி 31 கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

துட்ட காமினி (மு.கி. 161–137) பௌத்த அரசராக வரலாற்றில் வர்ணிக்கப்படுகிறார். ஆனால் அவர் மேற்கொண்ட வேத சடங்குகள், முருகன் வழிபாடு, மற்றும் தெய்வாலயங்கள் கட்டியமைத்தல் போன்றவை, அவர் இந்துமத மரபுகளையும் பின்பற்றியதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. உதாரணமாக கதிர்காமம் முருகன் கோயிலைக் கட்டியதாகவும், பௌத்தராக இருந்தாலும், வேத யாகங்கள் மற்றும் தேவாலய பூஜைகள் செய்தார் என்றும் மற்றும் பைரவர், விஷ்ணு, பத்தினி போன்ற இந்து தெய்வங்களுக்கு அவர் கோயில்கள் கட்டினார் எனவும் கூறப்படுகிறது. இவன் முதன்மையாக, பக்திபூர்வ பௌத்த அரசன் என்றாலும், இந்துமத மரபுகளையும் ஏற்று ஒழுகியவர். அத்துடன், பௌத்தம் மற்றும் சைவ-வைணவ மரபுகள் இரண்டையும் இணைத்து ஆட்சி செய்தார் என்றும் அறிய முடிகிறது. 

பொ.ஆ.மு 59 – 50 காலப்பகுதியில் இலங்கை மன்னனாகவிருந்த லஜ்ஜிதிஸ்ஸ எனும் மன்னன் கந்தக்க தூபிக்கு பூஜைகள் நடத்தியது பற்றிய குறிப்புகள் மகாவம்சத்தில் கூறப்பட்டுள்ளன. மிகுந்தலையில் உள்ள மிகப் பழமை வாய்ந்த தூபிகளில் ஒன்றே கந்தக்க தூபியாகும். இங்குள்ள ஒரு வாயிலின் இரண்டு பக்கங்களிலும் மூன்றரை அடி உயரமான ஐந்து தலை நாகத்தின் புடைப்புச் சிற்பங்கள் இரண்டு செதுக்கப்பட்டுள்ளன.  

எனவே இவனது காலத்திலோ அல்லது இதற்கு சற்று முந்திய காலத்திலோ கந்தக்க தூபி அமைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படுகின்றது. இதன்படி மிகுந்தலையில் கந்தக்க தூபி அமைக்கப்பட்ட காலத்தில் அதாவது சுமார் 2000 வருடங்களுக்கு முன்பு இங்கு நாக வழிபாடு செல்வாக்குடன் விளங்கியிருக்கும் என நம்பக்கூடியதாக உள்ளது. இத் தூபியில் வாகல்கட என்றழைக்கப்படும் வாயிலில் பிள்ளையாரின் வடிவமும் புடைப்புச் சிற்பமாக செதுக்கப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. கந்தக்க தூபியில் விநாயகர் மட்டுமல்லாது  இரண்டு தூண்களில் அழகிய நந்தியின் சிற்பமும் காணப்படுகிறது. இது இப் பகுதியில் நிலவிய சிவ வழிபாட்டின் அடையாளமாகும்.  

இலங்கை வரலாறு முழுவதிலும் நீதிமன்ற மதம், இந்து மதம் மற்றும் அதன் சடங்கு மற்றும் வழிபாடு ஆகியவையின் ஒரு கலவையாகவும் இருந்தன என்பது இலகுவாக அறிய முடிகிறது.  துட்ட காமினிக்குப் பிறகு, அவரது சகோதரர் சத்தாதிஸ்ஸ [சத்தா திச்சன் / Saddhatissa] பதினெட்டு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். மகாவம்சம் போற்றும் துட்டகைமுனுவின் மரணத்தின் பின்னர் அவரது மகன் சாலியவுக்கு அரச பதவி கிடைக்கவில்லை. சாலிய "தாழ்த்தப்பட்ட" சாதியைச் சேர்ந்த பெண்ணை திருமணம் முடித்ததால் தான் சாலியவுக்கு அந்தப் பதவி வழங்கப்படவில்லை என்கிறது சிங்கள வரலாற்று இலக்கியங்கள். அதனாலதான் அவரின் தம்பி ஆட்சி பொறுப்பை ஏற்றாராம். சத்தாதிஸ்ஸனின் மகன் துலதனன் [துலத்தன் / Thulathana] ஒரு மாதம் பத்து நாட்கள் ஆட்சி செய்தான். சத்தாதிஸ்ஸனின் மற்றொரு மகன் லஜ்ஜிதிஸ்ஸ [Lajjitissa] தீபவம்சத்தின்படி ஒன்பது ஆண்டுகள் ஆறு மாதங்கள் ஆட்சி செய்தான். லஜ்ஜிதிஸ்ஸா என்பது மகாவம்சத்தில் உள்ள லஞ்சதிஸ்ஸ [லன்ஜ திச்சன் / Lanjatissa] ஆகும், இவர் மகாவம்சத்தின் படி,  ஒன்பது ஆண்டுகள் ஒன்றரை மாதங்கள் ஆட்சி செய்தார். லஜ்ஜிதிஸ்ஸாவின் இளைய சகோதரரான கல்லாட நாகன்  [Khallatanaga], லஜ்ஜிதிஸ்ஸவுக்குப் பிறகு ஆறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார். தளபதி [சேனாதிபதி] மகாரத்தக்க [The commander Maharattaka] மன்னன் கல்லாட நாகனை வென்று ஒரு நாள் ஆட்சி செய்தான். மகாரத்தக்க என்பது மகாவம்சத்தில் கம்மகாரத்தக்க [Kammaharattaka] ஆகும். என்றாலும் கல்லாட நாகனின் தம்பியான வட்டகாமினி [வலகம்பாகு அல்லது வட்டகாமினி அபயன் / Vattagamani] அவனை உடனடியாகக் கொன்று ஐந்து மாதங்கள் ஆட்சி செய்தான். 

👉👉👉👉

*அடுத்த பகுதியை வாசிக்க அழுத்துக...

*ஆரம்பத்திலிருந்து வாசிக்க அழுத்துக...

Part: 22 / The Kings who ruled after Vijaya and the related affairs / 'Is Dutugemunu was more of a Hindu than a Buddhist?'

It is interesting to refer the article, Worship of Muruka’ by Sir Ponnampalam Arunachalam in the Reference  'Ancient Ceylon by H. Parker, Late of the Irrigation Department of Ceylon, 1909.' The Footnote on the page 243 of the journal says; Quote ‘Like most Ceylon Kings he, (Dutugemunu), was more of a Hindu than a Buddhist. An ancient MS of Ridi Vihara, which he built and endowed, states that on the occasion of its consecration he was accompanied thither by 500 Bhikkus (Buddhist monks) and 1,500 Brahmins versed in the Veddas (Paper read at the R. A. S. Ceylon Branch in June 1923 on “Palm leaf MSS. in Ridi Vihara). Throughout Ceylon History the Court religion was Hinduism and its ritual and worship largely alloyed and affected the popular Buddhism and made it unlike the religion of Buddha’. Unquote After Dutthagamani, his brother Saddhatissa ruled for eighteen years. Thulathana, son of Saddhatissa, ruled for one month and ten days. Another son of Saddhatissa, Lajjitissa, ruled for nine years and six months as per the Dipavamsa. Lajjitissa is the Lanjatissa in the Mahavamsa, and ruled for nine years and one half month. Khallatanaga, the younger brother of Lajjitissa, ruled for six years after Lajjitissa. The commander Maharattaka overpowered the king Khallatanaga and ruled for one day. Maharattaka is Kammaharattaka in the Mahavamsa, and Vattagamani, the younger brother of Khallatanaga, promptly killed him and he ruled for five months.

➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡

நன்றி  

Thanks

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,

அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]

[Kandiah Thillaivinayagalingam,

Athiady, Jaffna] 

பகுதி / Part: 23 தொடரும் / Will Follow

Read More