பகுதி 06 /:இறப்பும் தமிழரின் நம்பிக்கைகளும்

  "மரணம் குறித்த சொற்கள் [1 - 10]"

 


பொதுவாக ஒரு நபர் இறந்துவிட்டால், அந்த துக்ககரமான நிகழ்வை மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்கும் பொழுது, "செத்தார்' அல்லது "மரணம் அடைந்தார்" போன்ற வார்த்தைகள் பாவிப்பது பொதுவாக இல்லை, ஆனால் அதற்கு பதிலாக, "இறைவனடி சேர்ந்தார்" அல்லது  "காலமானார்" போன்ற வார்த்தைகள் பாவிப்பதை பார்த்திருப்பீர்கள். எல்லா சொற்களும் ஒரே பொருளைத்தான் குறிக்கின்றன என்றாலும், அதன் உட்கருத்து, அதை வாசிப்பவர்களுக்கு ஒரு செய்தியையும் சொல்கிறது. மேலும் ஒரு அறிவித்தல் பதியப் படும் பொழுது சொற்கள் செம்மையாக்கப் படுவதும் [Editing] வழக்கம் ஆகும். அத்துடன், இறப்பிலும் இறப்புக்குப் பின்னும் நடந்துகொள்ளும் முறையில் மனிதனது சமூகப் பண்பாட்டு அம்சம் இணைந்திருக்கிறது. அது பெரும்பாலும் மதம் அல்லது ஒரு இனத்தின் அடையாளம் சார்ந்ததாகவே இருக்கிறது. எனவே இவைகளின் அடிப்படையிலேயே, மரணம் குறித்த சொற்கள் உருவாகின எனலாம். அப்படி பல்கிப் பெருகிய 25 சொற்களை கிழே பார்ப்போம்.

 

[1] செத்தார் [செத்த-Lifeless  / Death]

`பிறந்தவர் இறத்தல் இயல்பு என்னும் அம் முறையிலே இறந்தவர் என்ன பயனைப்பெறுவர்` என வினவில் அம் முறையில் இறந்தவர் அடையும் பயன் அந்த இறப்பைத் தவிர வேறில்லை என்று திருமூலரின் திருமந்திரம், 1907

 

"செத்தார் பெறும்பய னாவதி யாதெனில்

செத்துநீர் சேர்வது சித்தினைக் கூடிடில்

செத்தார் இருந்தார் செகத்தில் திரிமலம்

செத்தார் சிவமாய திண்சித்தர் தாமே."

 

என பாடுகிறது. மேலும் "திரிமலம் செத்தார்"  என்ற தொடரை ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மும்மலங்களை செற்றார் /அழித்தார் / வெறுத்தார் அல்லது மும்மலங்களும் கெடப்பெற்றோரே என்று விளக்கம் தரப்படுகிறது. அதுபோல, குறள்1245

 

"செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்

உற்றால் உறாஅ தவர்."

 

என்று கூறுகிறது.  அதாவது "செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ?"-நம்மை வெறுத்து விட்டார் [செற்றார்-வெறுத்தார்] என நினைத்து அவர் மீது கொண்ட காதலைக் கைவிட்டு விட முடியுமா? என வினாவுகிறது. ஆகவே "செற்றார்" என்பதன் பிந்தைய வடிவமே "செத்தார்" என்பதாக இருக்கலாம்? மங்கலமல்லாத சொற்களைக் கூறாமல் ஒழித்து, மங்கலமான சொற்களைக் கூறுதல் 'மங்கலம்' எனப்படும். அவ்வகையில் செத்தார் என்ற சொல் தகுதியன்று எனக்கருதி, அவற்றை ஒழித்து (மறைத்து) தகுதியான வேறு சொற்களால் அப்பொருள்களை இன்று துஞ்சினார், இறைவனடி சேர்ந்தார் என குறிப்பிடப் படுகிறது.

 

[2] இறைவனடி சேர்ந்தார்

இறைவனடி என்பது  கடவுளின் திருவடிகளை ஆகும் ,

 

"இறைவனடி முறைமுறையி னேத்துமவர் தீத்தொழில்க ளில்லர்மிகவே."

 

என்கிறது திருமுறை 3.73.6. அதாவது திருஞானசம்பந்தர் " இறைவனின் திருவடிகளை நாடொறும் முறைமையோடு போற்றி வணங்குபவர்கள் துன்புறும் வினைகளிலிருந்து முற்றிலும் நீங்கியவராவர்" என்கிறார். எனவே, அப்படி பட்ட  திருவடிகளை சேர்ந்தார் என்பதே பொருளாகும் எனினும் அவர் அவர் நம்பிக்கைகளை பொருது இறைவனடி சேர்வதிலும் வேறுபாடுகள் இருக்கின்றன. சிவலோக பதவியைச் சைவர்களும் வைகுண்ட பதவியை வைணவர்களும் அடைகிறார்கள் என நம்பு கிரார்கள் .அப்படியே மற்ற சமயத்தவர்களும் ஆகும்.

 

[3] இறந்தார்:

இறந்தார் என்பது  உயிரிழந்தார், காலமானார், மாண்டார் என குறிக்கும். உதாரணமாக, “பதரான பயிரைப்பார்த்து நெஞ்சுதுடித்து இறந்தார்” இப்படி கூற கேள்விப் பட்டிருப்பீர்கள். மேலும் திருக்குறள் [310]

 

"இறந்தார் இறந்தார் அனையர் சினத்தைத்

துறந்தார் துறந்தார் துணை."

 

என்கிறது. அதாவது, சினத்தில் அளவு கடந்து சென்றவர் இறந்தவரைப் போன்றவர், சினத்தை அடியோடு துறந்தவர் துறந்தவர்க்கு ஒப்பாவர் என்கிறது.

 

[4] மறைந்தார் [மறைந்தது:-

Hidden, மறைத்தல் / concealment] அல்லது  மறைந்துவிட்டார் [conceal: மறை .,மறை:-disappear, hide ]. முதல்வர் ஜெயலலிதா மறைவுக்கு இரங்கல் தெரிவிக்கும் வகையில், கவிஞர் வைரமுத்து "சந்தியாவின் மகளாய்ப் பிறந்தார்; இந்தியாவின் மகளாய் மறைந்தார்" என்ற கண்ணீர் கவிதை கேள்விப் பட்டிருப்பீர்கள்..

இப்படி குறிப்பிடுவோர் மத அடையாளங்களைத் தவிர்க்க நினைப்போர் ஆவார். பிறப்பின் இறுதி  நிலை இறப்பு என்பது இறந்தார் என்போரின் கருத்து ஆகும் .அது போல இவ்வுலகில் தோற்றம் காட்டியவர் இப்போது கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை என்பது மறைந்தார் என்று சொல்பவர்களின் எண்ணம் ஆகும்

 

[5] தேக வியோகமானார் [தேகத்தை அல்லது உடலை துறந்தார்]

வியோகம் என்னும் சம்ஸ்கிருதச் சொல்லுக்குப் பிரிதல், விடுதல் என்று பொருள். தேகம் என்ற சொல் உடல், மேனி, சரீரம், காயம் என்று பொருள் படும். ஆகவே அவர் தனது இந்த உடலை இழந்து விட்டார் என பொருள் படும். அதாவது அவர் உயிர் சாகவில்லை. அவரின் உயிர் மீண்டும் மறுபிறப்பு எடுத்து இன்னும் ஒரு உடலில் தங்கும் என்பதே அதன் உள் பொருளாகும்.

 

[6] முத்தியடைந்தார் 

பிறவா பேரின்ப நிலையான முக்தி அடைதலே சித்த நிலை எனப்படுகிறது. கர்ம வினையால் பிறந்து, இறந்து, மீண்டும் மீண்டும் உழன்று கொண்டிருக்கும் உயிர்கள், இந்தப் பிரபஞ்ச சக்கரத்தினின்று விடுதலை பெறுதலை ‘முக்தி’ என்கிறோம். விடுதலை என்பதால் அந்த நிலைக்கு வீடு என்னும் பெயர் ஏற்பட்டது. வீடு பேறு, முக்தி, மோட்சம்  இவை எல்லாமே விடுதலை என்னும் பொருள் கொண்டவை.

 

[7] சமாதியடைந்தார் [சமாதி grave yard / Who have reached the grave yard , to die in an erect posture as an ascetic .சமாதி- camati -:tomb]

"சமாதி" -பூரண நிலை என்னும் முடிவுநிலை. சமாதி = சமம் + ஆதி = அதாவது ஆதியும் அந்தமுமாய் சொல்லப்படுகிற இறை நிலைக்கு சமனான ஒன்றுமற்ற அல்லது வெறுமையான மனநிலையில் இருப்பதே சமாதி எனப்படும். பரமாத்மாவுக்கு சமனான பேரின்ப நிலையை அடைவது அல்லது இறையுடன் கலத்தல் என்றும் சமாதிக்கு பொருள் கொள்ளலாம்.


"சமாதி செய்வார்க்குத் தகும் பல யோகம்

சமாதிகள் வேண்டா இறையுடன் ஏகில்

சமாதி தானில்லை தான் அவனாகில்

சமாதியில் எட்டெட்டுச் சித்தியும் எய்துமே."

[திருமந்திரம் - தந்திரம் 03 - பதிகம்:9 பாடல்: 14]

 

அதாவது,சமாதியில் இருப்பவர்களுக்கு அனேக யோகங்கள் கைக்கூடும். எப்போதும் இறைவனுடன் கூடி இருப்பவர்களுக்குச் சமாதி தேவையில்லை. ஆன்மாவே சிவம் என்று ஆகிவிட்டால் சமாதி தேவையில்லை. சமாதியினால் அறுபத்து கலை ஞானங்களும் தானே வந்து சேரும். என்கிறது. சமாதியும் முக்தியும்  சமய நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் பிறந்த சொற்களே.

 

[8] சித்தியடைந்தார். [சித்தி [ citti ] , success , attainment , prosperity , வாய்த்தல் ; 2 . heavenly bliss , beatitude , மோட்சம் ; 3 . supernatural powers obtained by devotion, சித்தியடைய, to succeed; 2. to attain salvation; 3. to die (used with reference; to the death of an ascetic / சந்நியாசி].

சித்தி என்பதன் பொருள் கைகூடுதல் ஆகும். அதன் இன்னும் ஒரு பொருள் மோட்சம் ஆகும்."சித்தியும் சித்தி தரும் தெய்வம் ஆகித் திகழும் பரா சக்தியும்" [அபிராமி அந்தாதி 29]. எல்லா நலன்களும் கிடைக்கும் சித்தியும்,அப்படி எல்லா சித்திகளையும் தரும் தெய்வமாக விளங்குகின்ற பராசக்தியும் என்கிறது இந்த பாடல் வரி.

 

[9] அமரரானார் [amarar /அமரர்கள்; the deathless, celestials  வானோர்; 2. holy men. அமரர்பதி, the world of the Devas; Indra.]

அமரரானார் என்பதன் நேர்ப் பொருள் மேல்உலக வாசி [வானோர்] ஆனார் என்பதே. (சாகாதவர் என்னும் பொருள் உடைய)

 

[10] மலரடி சேர்ந்தார் [மலரடி, the divine feet]

" கூண்டுகள் திறந்து வைத்த பறவைகள் போல்

  குதுகலத்துடன் உந்தன் மலரடி வருகிறோம்"

[மலரடி வணங்குவோம் / திரு.அல்போன்ஸ்]

 

"மலர்மிசை நடந்தோன் மலர் அடி" (சிலப். 10, 204), அதாவது தாமரைப் பூவின்மீதே நடந்தவனாகிய அக்கடவுளுடைய மலர்போன்ற அழகிய திருவடிகளை என்கிறது சிலப்பதிகாரம்.

 

முக்தி அடைந்தார், சமாதி ஆனார், சித்தி அடைந்தார், இறைவன் மலரடி சேர்ந்தார், அமரரானார், எனச் சமயப் பெரியவர்களின் இறப்பை பொதுவாக  குறிக்கிறார்கள்.

 

(கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்)

பகுதி:07  "மரணம் குறித்த சொற்கள் [11 to 25]" தொடரும்


இரவு-உயர் இரத்த அழுத்தம் ஆண்களுக்கு அல்சைமர் ஆபத்து

ஸ்வீடனில் இருந்து ஒரு புதிய ஆய்வு-பகலில் இருப்பதை விட இரவில் அதிக இரத்த அழுத்தம் உள்ள வயதான ஆண்களுக்கு (Alzheimer disease) அல்சைமர் நோய் வருவதற்கான ஆபத்து அதிகம் என்று கூறுகிறது.

 

ஆல்சைமர் நோய் எனப்படுவது நரம்பியல் சிதைவுகளால் ஏற்படும்- மெதுவாக ஆரம்பித்து நாட்கள் செல்கையில் மோசமான நிலைமைக்கு நகரும் -ஒரு நாட்பட்ட நோயாகும். இது அறிவாற்றல் இழப்பின் அல்லது மறதிநோயின் மிகப் பொதுவான வடிவம் ஆகும். பொதுவாக இதன் ஆரம்ப அறிகுறி சமீபத்திய நிகழ்வுகளை மறத்தல் அல்லது குறுகிய கால நினைவு இழப்பு ஆகும்.

 

ஆய்வின்  தரவுகளை சேகரிப்பதற்காக  சுவீடனில் ஆயிரம் 70 வயது  ஆண்களை தெரிவுசெய்து 24 ஆண்டுகள் வரை ஆய்வு செய்த பின்னர் உப்சாலா பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் உயர் இரத்த அழுத்தம் இதழில் இந்த ஆய்வை வெளியிட்டுள்ளனர்.

 

““dipping””என்று அழைக்கப்படும் ஒரு செயல்பாட்டில் இரவில் நிகழும் மிகக் குறைந்த மதிப்புகள் கொண்ட ஆரோக்கியமான நபருக்கு இரத்த அழுத்தம் நாள் முழுவதும் மாறுபடும். ““dipping”” அதன் பங்கு 10 முதல் 20 சதவீதம் சாதாரணமாகக் குறைவு எனக் கருதப்படுகிறது. இருப்பினும் சிலரில் இந்த செயல்முறை தலைகீழாக மாற்றப்படுகிறது. இது  reverse dippingஎன்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் அவர்களின் இரவு நேர இரத்த அழுத்தம் பகலில் இருப்பதை விட அதிகமாக உள்ளது.


மூளையின் ஆரோக்கியத்திற்கு இரவு ஒரு முக்கியமான காலம். எடுத்துக்காட்டாக விலங்குகளில் தூக்கத்தின் போது மூளை கழிவுப்பொருட்களை வெளியேற்றுகிறது என்பதும் இந்த செயல்பாடு  அசாதாரண இரத்த அழுத்த முறைகளால் சமரசம் செய்யப்படுவதும் முன்பு நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது என்று உப்சாலா பல்கலைக்கழக நரம்பியல் துறையின் இணை பேராசிரியரும் மூத்த எழுத்தாளருமான கிறிஸ்டியன் பெனடிக்ட் கூறினார். ஆய்வில்  "இரவுநேரமானது  மனித மூளை ஆரோக்கியத்திற்கான ஒரு முக்கியமான நேரம்  ஆகையால் reverse dipping”ஆக   இரவில் அதிக இரத்த அழுத்தம் வயதான ஆண்களில் அதிக முதுமையடையும்  அபாயத்துடன் தொடர்புடையதா என்பதை நாங்கள் ஆராய்ந்தோம்."


சாதாரண டிப்பிங் உள்ளவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது reverse dipping” ஆன  ஆண்களிடையே Dementia (நினைவாற்றல் , சிந்தனை   திறன்களை பாதிக்கும் நோய்) நோயினை  பெறுவதற்கான நிலை  1.64 மடங்கு அதிகம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.


reverse dipping” முக்கியமாக Dementia வின் மிகவும் பொதுவான வடிவமான அல்சைமர் நோயின் அபாயத்தை அதிகரித்தது" என்று போஸ்ட்டாக்டோரல் சக மற்றும் ஆய்வின் இணை ஆசிரியரான சியாவோ டான் கூறினார்.


டான் மேலும் கூறுகையில், இந்த ஆய்வு ஆண்களை மட்டுமே மையமாகக் கொண்டுள்ளது என்றும், பொதுவான முடிவைப் பெறுவதற்கு பெண்களுக்கும்  இந்த ஆய்வு மீண்டும் செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் கூறினார்.

-Nick Beare- தமிழாக்கம்:செ மனுவேந்தன்

கண்ணகியில் விழுந்த பழி -03



சிலப்பதிகாரக் காலம், தமிழகம் பலவிதக் குழப்பங்கள் மலிந்த காலம், மூவேந்தரும் கட்டற்ற முடியாட்சியைத் தழுவிய காலம் என்று மேலே கூறினோம். அதுவரை அரசியல் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த வேளாண் குடியினரும் வாணிகரும் புறக்கணிக்கப்பட்டனர். அவர்களின் இடத்தை, அரசனைப் புகழ்ந்தும் ஏத்தியும் ஒட்டுண்ணிப் பார்ப்பனர் பிடித்தனர். பிரம தேயங்களை முற்றூட்டாகப் பெற்றனர், வேள்வி வளர்த்துப் பெருஞ்செல்வம் ஈட்டினர். மனங்கசந்த வாணிகர்கள் வடக்கிலிருந்து வந்த சமணத்தைச் தழுவினர்.

 

தமிழக் மூவேந்தரும் கி.மு. நான்காம், மூன்றாம் நூற்றாண்டுகளில்[1] தமக்குள் ஒரு கூட்டணியை ஏற்படுத்தி வைத்து அண்டை அரசுகளின் தாக்குதல்களிலிருந்து தம்மைக் காத்துக் கொண்டதாகவும் அக்கூட்டணியைத் தான் உடைத்ததாகவும் கலிங்க மன்னன் காரவேலன் பொறித்து வைத்திருக்கிறான். கலிங்க நாட்டில் அப்போது சமணம் அரச மதமாயிருந்தது.

 

ஏற்கனவே துவக்கத்தில் நாம் கூறிய விருந்தில் மன்னர் இவ்வாறு வெளியே இருந்து வந்த சமணத்தைத் தழுவியவரும் காஞ்சியில் ஆட்சி செய்தவருமான திரையர்களாயிருக்கலாம். இவர்களே பின்னர் வடமொழி தழுவி தங்கள் பெயரைப் பல்லவர் என்றாக்கிக் கொண்டார். (பல்லவம்-திரை-கடல் அலை) வரிச் சுமையால் நொந்து போயிருந்த கறை கெழு மாக்களும் சமணர்களுமாகிய வணிகர்களிடையில் உள்ள அறை போகு குடிகளை(காட்டிக் கொடுப்போரை)ப் பயன்படுத்தி இப்படையெடுப்பு நடைபெற்றதால் சமணர்கள் தமிழக அரசர்க்கு வேண்டாதாராயினர்.

 

இதனாலேயே கவுந்தியடிகளும் புகாருக்கு வெளியே தோன்றி மதுரைக்கு வெளியிலேயே நின்று விடுகிறார். பார்ப்பனரும் எயினரும் ஆயரும் வேடரும் மன்னன் வாழ்க எனக் கூறினும் கவந்தியும் கோவலனும் ஒரு போதும் மன்னனை வாழ்த்தவில்லை. இவ்வாறு சமணர்கள் அரசர்க்குப் பகையாயிருந்தாலும் மக்களிடத்தில் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தனர். ஆயர் முதுமகள் மாதரி காவுந்தியைக் கண்டடி தொழலும் அவர் அடைக்கலமாகத் தந்த கோவலன்-கண்ணகியைப் போற்றிப் புரந்ததும் அவர்கள் மாண்டதறிந்து தான் உயிர் விட்டதும் இதற்குச் சான்றாகின்றன.

 

சாவக நோன்பிகள் அடிகள் ஆதலின்......... (16:28)

 

என்று மாதரி கோவலனை மதித்துக் கூறுகிறாள். (மக்கள் மீது சமணத்துக்கு இருந்த இந்த செல்வாக்கு 7-ஆம் நூற்றாண்டில் 8000 சமணர்களைச் சம்பந்தர் கொலை செய்த கொடுமைக்குப் பின்னரும் நெடுநாள் நிலைத்து நின்றது குறிப்பிடத்தக்கது).

 

கோவலன் சமணனாயிருந்ததே அவன் சாவுக்குக் காரணமாகியதோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது. சமணர்களைப் பகைவன் ஒற்றர்களாகத் தமிழ் மன்னர்கள் கருதிய காலமது. (கல்கியின் சிவகாமியின் சபதமும் இத்தகைய கருத்தைக் கொண்டுள்ளது இங்கு கருதிப் பார்க்கத் தக்கது.) கோவலனை ஒற்றன் என்று கருதியதாலேயே அவனை மூதலிப்பு (உசாவல்) இன்றிக் கொல்ல பாண்டியன் ஆணையிட்டிருக்க வேண்டும்.

 

கோவலனின் முற்பிறப்புச் செய்தியில் வரும் நீலியின் கணவன் சங்கமன் என்ற வாணிகன் ஒற்றன் என்றே கொலைப்பட்டான் என்ற சேதியும் ஒப்பு நோக்கத்தக்கது. இதை மறைமுகமாக கோவலன் பற்றிய தன் பழம் பிறப்புக் கதையில் சாத்தனார் வெளியிட்டார் போலும். முற்பிறப்பில் பரதானாயிருத்த கோவலன் சமணத்தை வெறுப்பவனாயிருந்ததால் அவன் சமணனாகிய சங்கமனை ஒற்றனாகப் பிடித்தான் என்கிறது சிலப்பதிகாரம்

 

விரத நீங்கிய வெறுப்பின (ன்) ஆதலின்

ஒற்றன் இவனெனப் பற்றினன்....... 23: 155-156

 

இவ்வாறு சோழ நாடு அரசுரிமைப் போராலும் பாண்டிய நாடு மக்களின் கசப்பாலும் வெளிநாட்டாரின் படையெடுப்புகளுக்கு ஆட்படும் நிலையிலிருந்த வேளையில் சேர நாட்டில் இளங்கோ வாழ்ந்தார். அவர் தமிழகத்தி நிகழ்பவற்றை நன்கு எடைபோட்டு வைத்திருந்தார். இலக்கியம், கலைகள் போன்றவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தது போன்றே அரசியலிலும் தேர்ச்சிப் பெற்றிருந்தார். மூவேந்தர் ஒற்றுமையுடன் மக்களின் ஒற்றுமையும், மன்னர்களோடு அவர்களின் ஒத்துழைப்பும் தான் தமிழகத்தை உயர்த்த முடியும் என்பதை உணர்ந்திருந்தார். பொதுமக்கள் மீதும் அவர்களின் பண்பாடு மீதும் ஆழ்ந்த பற்று வைத்திருந்தார். எனவே தான் தன் நூலில் சங்க இலக்கியங்களின் தொகுப்பினுள் சேர்க்கப்படாமல் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்கள் இலக்கியங்களான கானல்வரி, வேட்டுவ வரி, ஆய்ச்சியர் குரவை, குன்றக் குரவை, அம்மானை, கந்துக வரி, ஊசல் வரி, வள்ளைப் பாட்டு முதலியவற்றைப் பெய்து வைத்துள்ளார். இவ்வாறு மக்கள் கலைகளை அறிந்து கொண்ட அவருக்கு எளிய மக்களோடு நெருங்கிய தொடர்பிருந்திருக்க வேண்டும்; மக்கள் மீது மிகுந்த செல்வாக்கிருந்திருக்க வேண்டும். அவர் தங்கள் மன்னராக வேண்டுமென்று மக்களில் பலர் விரும்பியுமிருக்கலாம். இத்தகைய அவரது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு சேர மண்ணில் அரசுரிமைப் போரைத் தூண்டும் முயற்சியே, நிமித்திகள், இளங்கோவடிகளே அரசராவார் என்று கூறிய நிகழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் பகைநாட்டு அரசுகளை வீழ்ந்த இத்தகைய உத்திகளை அர்த்தசாத்திரம் பரிந்துரைக்கிறது. அரசியலில் தெளிவும் தமிழர் நலத்தில் நாட்டமும் கொண்ட இளங்கோவடிகள் உரிய முறையில் நிமித்திகள் சூழ்ச்சியை முறியடித்ததையே அவரது துறவு குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் அவரது ஈகம் தமிழகத்தில் அவர் விரும்பிய பலனைத் தரவில்லை என்றே வரலாறு காட்டுகிறது. குறுகிய காலத்தினுள் மூவேந்தர் ஆட்சியும் அழிந்து களப்பிரர் ஆட்சி தோன்றியது.

 

இவ்வாறு அரசகுலத்தில் தோன்றியதும் கதை நிகழ்ந்த காலத்திலேயே வாழ்ந்ததுமே நடந்தவற்றை அப்படியே கூற முடியாமல் இளங்கோவடிகளைத் தடுத்திருக்க வேண்டும். தம் போன்ற அரச குலத்தினரின் தவறுகளை வெட்ட வெளிச்சமாக எடுத்துரைக்கத் தயங்கியதாலேயே பாண்டியன் ஆட்சியை வளையாத செங்கோல் என்று பலமுறை கூறுகிறார். இது சேக்சுபியரின் சூலியசு சீசர் நாடகத்தில் அந்தோனி But Brutus is an honourable man′ என்று பலமுறை கூறுவதை ஒத்தது. இருப்பினும் பாண்டியன் கோல் வளைந்தது என்றும் கூறுகிறார். இருந்தாலும் உலகுக்குக் கூறப்பட்ட மதுரை நிகழ்ச்சிகளுக்குள் கூறப்படாத ஒரு வரலாறும் இருக்கிறதென்று காட்ட தாமே சிலப்பதிகாரம் எழுதத் துணிந்தார் எனலாம். ஆனால் மக்கள் அரசனுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்வதை அவர் விரும்பினார் என்று கூற முடியாது. அரைசியல் பிழைத்தார்க்கு அறம் கூற்றாகும் என்று ஆட்சியிலிருப்போர்க்கு எச்சரிப்பதே போதுமென்று கருதினார். (அறம் என்ற சொல்லுக்கு சமுதாய நீதி, அதாவது மக்களின் கூட்டு விருப்பம் என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு) மொத்தத்தில் இளங்கோவடிகள் ஒரு குடியாட்சி முடியரசியரே (Democratic Monarchist)

 

அரசர்களின் சிறப்புரிமைகள், அதிகாரங்கள் பற்றிய கேள்விகள் அக்கால கட்டத்தில் எழுந்திருக்கலாமென்று ஐயுறத்தக்க தடையமொன்று சிலம்பில் உண்டு. சாத்தனார் மூலம் மதுரையில் நடந்ததை அறிந்த செங்குட்டுவன்

 

மன்பதை காக்கும் நன்குடிப் பிறத்தல்

துன்ப மல்லது தொழுதக வில்லென ... (25: 203-204)

 

என்று கூறுவதைக் காணலாம்.

 

இளங்கோவடிகள், வேதவியாசர், வால்மீகி போன்று தான் கதையில் தோன்றும் உத்தியைக் கையாண்டுள்ளார் என்று கூறவது பொருந்தாது. எடுத்துக்காட்டாக வேதவியாசர் மகாபாரதத்தில் தவிர்க்க முடியாத பங்கேற்றுள்ளார். பாண்டவர் மற்றும் கவுரவர்களின் தந்தையர்க்கு அவர் தான் தந்தை. கவுரவர்களின் தாயின் கருச்சிதைவுற்ற போது அதை 100 பாண்டங்களில் திரட்டி குழந்தைகளாக்கியது அவரே. இவ்வாறு வியாசரில்லை யென்றால் மகாபாரதக் கதையே இல்லை. ஆனால் சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோவடிகளுக்கு அத்தகைய தொடர்பு எதுவுமில்லை. அவர் வாழ்க்கையின் ஒரு முகாமையான நிகழ்ச்சி கதையில் வெளிப்படுகிறது; அது கதையில் இடம் பெறாவிடினும் கதைக்கு எந்தப் பாதிப்பும் மாற்றமும் நேராது. சில நிகழ்ச்சிகளுக்குத் தானே சான்றாகும் விளைவு தான் சிலப்பதிகாரத்தில் ஆசிரியர் ஏற்றுள்ள பங்குக்கு உண்டு.

 

இவ்வாறு சிலப்பதிகாரம் தமிழகத்தில் மிக முகாமையான ஒரு வரலாற்றுக் கட்டத்தைக் காட்டுகிறது. மன்னர்கள் கட்டற்ற முடியாட்சியராக மாறிவருகிறார்கள். பார்ப்பனர்கள் அரசர்களின் துணையுடன் வருண முறையைப் புகுத்தப் பார்க்கிறார்கள். விளைப்புக் கருவிகளை உடைமைகளாகப் பெற்றிருந்த வேளாளருக்கும் விளைப்பு ஆற்றலைக் கொண்டிருந்த உழைப்போருக்கும் பண்டங்களின் பங்கீட்டைக் கையாண்ட வாணிகருக்கும் குமுகாயத்திலிருந்த இடம் மறுக்கப்பட்டு கீழே தள்ளப்படுகின்றனர். விளைப்புப் பாங்குடன்(Mode of production) எவ்வித உறவு மில்லாத ஒட்டுண்ணிகளான அரசும், மதமும் தலைமைதாங்க முயன்றன. விளைப்பு விசைகளுக்கும்(Productive forces) விளைப்பு உறவுகளுக்கும்(Productive Relations) இடையில் போராட்டம் நிகழ்ந்து சமுதாயம் முன்னேறிச் செல்வதற்குப் பகரம் பொருட்டுறை அடித்தளத்துக்கும் மேற்கட்டுமானத்துக்கும் இடையில் முரண்பாடு தோன்றியது. வகுப்புகளாகப் பிளவுண்டிருந்த மக்கள் வருணங்களாகப் பிளவுறுவதை ஏற்கவில்லை; இதற்கு ஆணித்தரமான சான்றைச் சிலப்பதிகாரம் கொண்டுள்ளது.

 

கண்ணகியை அடைக்கலமாகப் பெற்ற இடைக்குல முதுமகள் தன் மகள் ஐயையை நாத்தூண் நங்கை (16:19) அதாவது கண்ணகியின் நாத்தனார் என்று கூறுகிறாள்.

 

இன்னும் வாழ்த்துக் காதையில் ஐயையை மாமி மடமகள் (8) என்றும் கூறுகிறாள்.

 

மேலும் பார்ப்பன மங்கை தேவந்தியும், காவற்பெண்டு, அடித்தோழி ஆகிய உரிமைச் சுற்றத்தாரும்(அடிமையரும்) வேறுபாடின்றி கண்ணகியைத் தோழி என்றே அழைக்கின்றனர். பொருட்டுறை வேறுபாடு குமுகியலியல் வேறுபாட்டை ஏற்படுத்தாத ஒரு நிலையையே இது காட்டுகிறது.

 

அதே வேளையில் பார்ப்பனரும் அரசரும் சேர்ந்து வருணத்தைப் புகுத்தினர். வெவ்வேறு வருணத்தார்க்கு வெவ்வேறு வீதிகள் வகுத்தனர். இத்தெருக்களை அடையாளந் தெரிந்து கொள்ள அமைக்கப்பட்ட படிமங்களைத் தான் வருணப் பூதங்களென்று குறிப்பிட்டார் போலும். இத்தெருக்களையும் அவற்றின் அடையாளங்களையும் புரட்சியாளர்கள் அழித்ததைத் தான்,

 

நாற் பாற் பூதமும் பாற் பாற் பெயர

......................................................

பால் வேறு தெரிந்த நால் வேறு தெருவும்

உரக் குரங்கு உயர்ந்த ஒண்சிலை உரவோன்

கா வெரியூட்டிய நாள் போற் கலங்க....... (22:108-112)

 

இவ்வாறு தனித்துக் குறிப்பிட்டுக் கூறுகிறார் ஆசிரியர்.

 

பார்ப்பாரறவோர் பசுப் பத்தினிப் பெண்டிர்

மூத்தோர் குழவி யெனு மிவரைக் கைவிட்டுத்

தீத்திறத்தார் பக்கமே சேர் கென்று ...... (21:53-55)

 

கண்ணகி கூறியதாகக் கதை கூறுகிறது. ஆனால் பார்ப்பனர் உள்ளிட்ட நால்வேறு தெருவும் கலங்குவதாகவும் கூறுகிறது.

 

இனி அழல் 'தீத்திறத்தார்' யார் யாரைச் சேர்கிறது என்று பார்ப்போம்.

 

1) கோமகன் கோயில் - அரண்மனை (22:14)

 

2) (பார்ப்பனர் உள்ளிட) வருண முறையை ஏற்றுக்கொண்டோர் வாழும் தெருக்கள் (22:110:112)

 

3) மறவோர் சேரி - போர் வீரர்களின் சேரி (22:114)

 

4) யானை, குதிரைக் கொட்டில்கள் (22: 117-118)

 

5) கணிகையர் ஆடரங்கு (22:142)

 

6) கூல மறுகு (22:109)

 

7) கொடித் தேர் விதி. (22:109)

 

இவ்வாறு மேற்கூறிய இடங்களிலுள்ள பெண்கள் குழந்தைகள், விலங்குகள், முதியோர் நீங்கலான ஆடவர் தீயால், அதாவது புரட்சியால் தாக்குண்டனர், அதாவது அரண்மணை, நால் வருணத் தெருக்கள், படைமறவர், சேரி, யானை குதிரைக் கொட்டில்கள், கணிகையரின் ஆடரங்குகள் தாக்கி அழிக்கப்படுகின்றன. அரசனும், வருணமேந்திகளும் அவர்களின் இன்ப நுகர்ச்சிக்களமாகிய கணிகையர் வீதிகளுமே அதிகத் தாக்குதலுக்குள்ளாகின்றன. உண்மையில், பெருமனைக் கிழத்தியர், குடும்பப் பெண்கள், மகிழ்கின்றனர். (22:133).

 

இவ்வாறு மன்னனின் கட்டற்ற ஆட்சியையும் வருணமுறைப் புகுத்தலையும் எதிர்த்து மக்கள் நிகழ்த்திய(பூர்சுவாப் புரட்சி) புரட்சி முறியடிக்கப்பட்டது. பின்னோக்கித் திரும்பிய தமிழக வரலாற்றைத் தடுத்து நிறுத்த மக்கள் மேற்கொண்ட முயற்சி தோல்வியடைந்தது. அன்றிலிருந்து ஏறக்குறைய 17 நூற்றாண்டுகளுக்கான தமிழக வரலாற்றில் இந்த பின்னோக்கிய ஓட்டம் நிற்கவில்லை என்பது வரலாறு விரிவாகக் கூறுகிறது. இந்தத் துயர வரலாற்றுத் திருப்புமுனையைக் காட்டும் எல்லைக்கல்லாக சிலப்பதிகாரம் நிற்கிறது.

 

அடிக்குறிப்பு:

 அண்மையில் வெளியான் ஒரு செய்தியின்படி இந்தக் கூட்டணி கி.மு. பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் ஏற்பட்டது எனத் தெரியவந்துள்ளது.

 [பகுதி 01 இனை வாசிக்க அழுத்துக Theebam.com: கண்ணகியில் விழுந்த பழி -01]

எழுதியவர்: குமரிமைந்தன்