'இலங்கை கடற்கரை “நெடுஞ்சாலையில்... - தொடர் கதை :பகுதி: 04

கதை: 'இலங்கை கடற்கரை “நெடுஞ்சாலை” யில் தாத்தா, கந்தையா தில்லையுடன் பேரப்பிள்ளைகள்' 

 

பகுதி: 04 - பாசிக்குடா &  அருகம் விரிகுடா (Arugam Bay) 

பாசிக்குடா (Pasikudah) என்பது மட்டக்களப்பிலிருந்து 35 கி.மி. தொலைவில் வட மேற்கில் அமைந்துள்ள ஓர் கரையோரப் பிரதேசமாகும். வாழைச்சேனை பிரதேசத்திற்கு உட்பட்ட இவ்விடம் இலங்கையின் மிகவும் அழகான கடற்கரைகளுள் ஒன்றும் ஆகும். மேலும் அலைகளின் அகோரமில்லாத, ஆழமில்லாத விசாலமான கடற்பரப்பு, அதாவது, கரையிலிருந்து நெடுந்தொலைவு வரைக்கும் படிப்படியாக ஆழம் அதிகரித்துச் செல்லும் சிறப்புடன் எழில் மிக்க இயற்கை கடற்கரையாக விளங்குகிறது. முருகைக் கற்பாறைகள், கடற் தாவரங்கள், கடல் வாழ் உயிரினங்கள் ஆகியவற்றின் இயற்கை வனப்பும், உல்லாச விடுதிகளும், கிடுகுகளால் அழகுற, நேர்த்தியாக வேயப்பட்ட “கபாணா” [Cabana] என்றழைக்கப்படும் உல்லாச விடுதிகளும், படகுச் சவாரிக்கு ஏற்ற கடலும், பாசிக்குடாவின் சிறப்புகளாகும்.

இந்த சிறப்புமிக்க பாசிக்குடாவிற்கு பயணம் குறுகியதாக இருந்தது, மேலும் கடற்காயல் அல்லது வாவி [lagoon] ஒரு பெரிய கண்ணாடியைப் போல நீண்டிருந்தது. குழந்தைகள் ஆழமற்ற நீரில் ஓடி, அலைகள் தங்கள் கணுக்கால்களை முத்தமிட சிரித்தனர்.

“தாத்தா, பார், நான் தண்ணீரில் நடக்க முடியும்!” என்று கலை முழங்கால் ஆழத்தில் நின்று கத்தினான். இசை  தனது காற்சட்டை  நனைந்து நீர் சொட்டும் மட்டும் கடல்நீரை அள்ளித் தெளித்து விளையாடினான். ஒரு விஞ்ஞானி போல் தீவிரமாக இருந்த ஜெயா, கடற் சிப்பிகளை சேகரித்தாள். “நான் ஒரு அருங்காட்சியகத்தை உருவாக்குகிறேன்,” என்று அவள் தன் இரண்டு தம்பிக்கும் அறிவித்தாள்.

தீரா அலைகளின் ஓயா ஓசையினால்

தீண்டித் தீண்டிச் செல்லும் அலைகளால்

குளிர்ந்து நடுங்கி சிலிர்த்து நடக்கிறான் 

வெள்ளை மணலில் கோட்டை கட்டுகிறான்! 

 

நிமிர்ந்து எழும்  கடலலை அருகே 

பிரிய மனமின்றி கடலில் நீந்துகிறாள் 

சிப்பிகள் சோகிகள் தேடி எடுத்து

மாலை ஒன்று செய்து மகிழ்கிறாள்! 

ஆனால் பாசிக்குடாவின் மணல் ஒரு காலத்தில் இரத்தத்தால் நனைந்திருந்தது. 1983 முதல் 2009 வரை, போர் இந்த சொர்க்கத்தை ஒரு போர்க்களமாக மாற்றியது. 2009 க்குப் பிறகு, சுற்றுலா வளர்ந்தது. ஹோட்டல்கள் காளான்களாகப் பெருகின, வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் வந்தார்கள். ஆனால் உள்ளூர்வாசிகள் பலர் இன்னும் உடைந்த குடிசைகளில் வசித்து வருகின்றனர் என்பது இன்றைய நிலையாகும். 

“தாத்தா, ஏன் பெரிய ஹோட்டல்களில் விளக்குகள் ஏராளம் உள்ளன, ஆனால் அந்த சிறிய வீடுகள் இருட்டாக இருக்கின்றன?” என்று ஜெயா கேட்டாள். தாத்தா பெருமூச்சு விட்டார். “ஏனென்றால் சில நேரங்களில் பணம் [உறவுப்] பாலங்களுக்குப்  பதிலாக, சுவர்களைக் கட்டுகிறது. [“Because sometimes money builds walls, not bridges.”]” என்றார். ஆனால் அலைகள் பழைய துயரங்களை மறைத்து, பல இன மக்களை ஒன்றிணைக்கும் உறவுப்பாலமாகத், தங்கள் சிரிப்பைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தன. 

சுமார் 1600 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான நீளமுள்ள பிரமிக்க வைக்கும் கடற்கரையைக் கொண்டுள்ள அருகம் விரிகுடா எங்களை அலைமிதவைப் பலகையுடனும் [surfboards]  சிரிப்புடனும் வரவேற்றது. இது ஆசியாவிலுள்ள சிறந்த 10 சுற்றுலா இடங்களில் ஒன்றாகவும் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. அருகம் விரிகுடா குரங்குகள், யானைகள் மற்றும் முதலைகள் போன்ற ஏராளமான வனவிலங்குகளால் சூழப்பட்டிருப்பது இன்னும் ஒரு அதிர்ஷ்டம் ஆகும். இங்கு “சர்பிங்” [Surfing] எனப்படும் கடலில் சறுக்கு விளையாட்டு பெறும்பாலும் விளையாடப்படுகிறது. அருகம் விரிகுடாவிற்கு வருகை தருவதற்கு சிறந்த நேரமாக ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான காலப்பகுதி அறிவிக்கபட்டுள்ளது. 

அருகம் பகுதியில் பல பெரிய விரிகுடாக்கள் உள்ளன அதில் ஒன்று தான் “எலிபன்ட் பாயிண்ட்” [Elephant point] ஆகும். இந்த வளைகுடாவின் முடிவிலுள்ள இந்த பாறை தமிழில் “யானைப்பாறை“  என்பார்கள். குடாவின் முழுப் பகுதியையும் இங்கு நின்று பார்க்கலாம். இரண்டு  மணி நேர தடாகத்தில் சபாரி (Safari) செல்வது அருகம் விரிகுடாவில் செய்ய வேண்டிய பிரபலமான விடயங்களில் ஒன்றாகும். இங்கு யால தேசியப் பூங்கா அருகம் விரிகுடாவிற்கு மிக அருகில் இருப்பதால் சிறுத்தை போன்ற வனவிலங்குகளைக் அங்கு காணக்கூடியதாகவும் இருக்கிறது.

கலை ஒரு அலைமிதவைப் பலகையை நோக்கி கைகாட்டி, “தாத்தா! அவன் கடலில் பறக்கிறான்!” என்று கத்தினான். “அது அலைச்சறுக்கு" அல்லது "கடல்சறுக்கல்", அது பறப்பதற்கு அல்ல, அங்கு சமநிலை வேண்டும் சறுக்குவதற்கு ” என்று சரிசெய்தாள் ஜெயா. இசை, “நானும் கடல்சறுக்கல் செய்கிறேன்!” என்று அறிவித்து, நீரினால் கழுவப்பட்ட ஒரு பலகையில் அமர்ந்தது இருந்தான்.

பேரப்பிள்ளைகளுக்கு இது வெறும் கடற்கரை மட்டுமல்ல. இது ஒரு சாகச விளையாட்டு மைதானம் ஆகும். எனவே அவர்கள் தாத்தாவின் உதவியுடன், பயிற்றுனர்கள் ஊடாக சிறிய சர்ஃப்போர்டுகளை [surfboards] பெற்றுக் கொண்டனர்.

“சரி, சிறிய சர்ஃப்பர்களே [surfers], பலகையில் படுத்துக் கொள்ளுங்கள், உங்கள் கைகளால் துடுப்பு போடுங்கள், பின்னர் அலை வரும் போது எழுந்து நிற்கவும்,” என்று பயிற்றுவிப்பாளர் விளக்கினார். ஜெயா தீவிரமாக தலையசைத்தார். கலை, “அலைகள் கடிக்குமா?” என்று கேட்டான். கடற்கரை முழுவதும் சிரிப்பில் மூழ்கியது.

ஜெயா முதலில் சென்றாள். அவள் மூன்று வினாடிகள் எழுந்து நின்று, ஒரு பெரிய நீர் தெறிப்புடன் [splash] தண்ணீரில் விழுந்தாள்.

“தாத்தா, பார்த்தீர்களா? மூன்று வினாடிகள்!” என்று பெருமையுடன் கத்தினாள்.

கலை அவளைப் பின்பற்றினான், ஆனால் நிற்காமல், அவன் படுத்துக் கொண்டே ஒரு சூப்பர் ஹீரோ போஸ் [superhero pose] கொடுத்தான்.

“பாருங்க, நான் சர்ஃபிங் சூப்பர்மேன் [Surfing Superman!]” என்று  கத்திவிட்டு, நேராக ஆழமற்ற நீரில் சறுக்கி விழுந்தான்.

குட்டி இசை ஒரு சிறிய லைஃப் ஜாக்கெட்டை [life jacket] அணிந்து கொண்டு, பலகையில் ஏறினான் - ஆனால் சர்ஃபிங்கிற்குப் [surfing] பதிலாக, அவர் ஒரு குழந்தை புத்தரைப் போல கால்களை மடித்து உட்கார்ந்து, அலை அவனை உலுக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் கைதட்டினான். இதை பார்த்து சிரிப்புடன், கரையில் இருந்த கூட்டத்தினர் ரசித்தனர். 

பிறகு, குழந்தைகள் சிரித்துக் கொண்டே கத்தினார்கள்: “தாத்தா, இனி உங்கள் முறை!” ஆனால், தாத்தா மறுப்பு தெரிவித்தார், “ஐயோ, என் சர்ஃபிங் [surfing] நாட்கள் என்றோ முடிந்துவிட்டன.” ஆனால் பயிற்றுவிப்பாளர் எப்படியோ அவருக்கு ஒரு பெரிய பலகையைக் கொடுத்தார். அவர் படுத்து, துடுப்பு போட முயன்றார், நிற்க முயற்சித்த போது - கடலில், தண்ணீரைச் சிதறி விழுந்தார்! ஜெயா சிரித்தார். கலை கைகளைத் தட்டி, “தாத்தா இலங்கையின் வேகமான டைவர் [diver]!” என்று கத்தினான். இசையும் மகிழ்ச்சியுடன் கத்தினான், ஒவ்வொரு முறை விழும்போதும் “தாத்தா பூம்! [boom] தாத்தா பூம்! [boom]” என்று திரும்பத் திரும்பச் சொன்னான்.

அலை சறுக்கு ஆனந்தம் ஆனந்தமே   

கடலில் பறக்கும் பறவை அதுவோ   

மேகத்தின் மேல் மிதப்பது போல

பூரிப்பு ஒன்று ஆட்கொள்கிறது தாயே!

இன்ப ஊற்று உள்ளத்தில் பாய

சக்தி பாய்ந்து ஆன்மாவை நனைக்க 

உப்புச் சுவை நாவில் கரைய 

ஆழி சொர்க்கம் இன்பம் இன்பமே! 

அருகம் விரிகுடா உலகப் புகழ் பெற்றது, ஆனால் அதன் அடியில் வடுக்கள் உள்ளன. ஒரு காலத்தில் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் குடும்பங்கள் அருகருகே அங்கு நெருங்கி வாழ்ந்தன. போர் பலரைத் தள்ளிவிட்டன, அரசியல் அவர்களுக்கு இடையில் எல்லைகளை வரைந்தது. இன்று சுற்றுலா திரும்பியது என்றாலும், அங்கு அனைவரும் மீண்டும் வரவேற்கப்படவில்லை என்பது கவலைக்கு உரியது.

அன்று இரவு, கடற்கரை நெருப்பின் அருகே அமர்ந்திருந்த தாத்தா  அவர்களிடம் மெதுவாகச், “குழந்தைகளே, இங்குள்ள அலைகள் இனிய இசையையும் அல்லது சங்கீதத்தையும் (music), அதே நேரம் துப்பாக்கிச் சூட்டையும் அன்று கேட்டுள்ளன. ஆனால் இன்று, அவை தாலாட்டுப் பாடல்களாக மட்டுமே ஒலிக்கின்றன. அது இப்படியே இருக்கட்டும், தொடரட்டும்.” என்றார். அவர்கள் மிகவும் களைப்பில் இருந்ததால், தாத்தாவின்  மடியில் தூங்கிவிட்டார்கள், கடல் அவர்களை கனவுகளில் ஆழ்த்தியது.

 

நன்றி  

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,

அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] 

பகுதி: 05 தொடரும்