மனம்: ஒரு மாயக் கண்ணாடி

– மூளையின் துடிப்பும் பிரபஞ்சத்தின் அலைவரிசையும்


"மனம் ஒரு குரங்கு" என்பார்கள். ஆனால், அந்தக் குரங்குதான் மனித நாகரிகத்தின் நாயகன். இத்தனை கால வளர்ச்சியில் மனிதன் கண்டடைந்த ஆகப்பெரிய விந்தை அவனது 'மனம்'. ஆனால், உண்மையில் மனம் என்பது எங்கே இருக்கிறது? அது வெறும் நரம்புகளின் கூட்டமைப்பா அல்லது எல்லைகளற்ற பிரபஞ்சத்தின் அங்கமா?

 

1. உயிரியல் கண்ணாடி: மூளையின் நடனம்

அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், மனம் என்பது மூளையின் ஒரு செயற்பாடு (Function). கணினித் திரையில் நாம் காணும் படங்கள் எப்படி உள்ளே இருக்கும் 'சிப்' (Chip) மற்றும் மின்சுற்றுகளின் விளைவோ, அப்படித்தான் மனமும்.

 

உதாரணம்: ஒரு இனிமையான இசையைக் கேட்கும்போது, மூளையில் 'டோபமைன்' (Dopamine) சுரக்கிறது. அந்த வேதியியல் மாற்றத்தை நாம் 'மகிழ்ச்சி' என்று பெயரிட்டு அழைக்கிறோம்.

 

கோபம் வரும்போது இதயத்துடிப்பு அதிகரிப்பதும், பயப்படும்போது உள்ளங்கை வியர்ப்பதும் மூளை தரும் கட்டளைகளே. இங்கு மனம் என்பது ஒரு உயிரியல் மென்பொருள் (Biological Software).

 

2. வாழ்வியல் உண்மை: ஒரு உணர்வுத் தளம்

மூளை என்பது வன்பொருள் (Hardware) என்றால், மனம் என்பது அதில் ஓடும் மென்பொருள். மூளை சிதைந்தால் மனம் சிதைகிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால், மனம் என்பது வெறும் சதைப்பிண்டம் மட்டுமல்ல. அது நாம் சேமித்து வைத்திருக்கும் நினைவுகள், அனுபவங்கள் மற்றும் கற்பனைகளின் தொகுப்பு.

 

3. ஆன்மீக மற்றும் குவாண்டம் பார்வை: பிரபஞ்ச வெளிப்பாடு

அறிவியலுக்கு அப்பாற்பட்ட தத்துவவாதிகளும், நவீன குவாண்டம் இயற்பியலாளர்களும் ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறார்கள்: "மனம் என்பது வானொலிப் பெட்டி போன்றது."

 

வானொலிப் பெட்டி (மூளை) இசையை உருவாக்குவதில்லை; காற்றில் பரவியிருக்கும் அலைகளை (பிரபஞ்ச சக்தி) அது உள்வாங்கி ஒலியாக மாற்றுகிறது.

 

உதாரணம்: நீங்கள் ஒருவரைப் பற்றி நினைக்கும் அதே கணத்தில் அவரிடமிருந்து அழைப்பு வருவது, அல்லது ஒரு அசம்பாவிதம் நடப்பதற்கு முன் உங்கள் உள்ளுணர்வு எச்சரிப்பது போன்றவை உங்கள் மனம் இந்த பிரபஞ்ச அலைவரிசையோடு இணைந்திருப்பதன் சான்றுகள்.

 

4. மனதை ஆளுமைப்படுத்துவது எப்படி?

மனம் என்பது மூளையின் இயக்கமா அல்லது பிரபஞ்சத்தின் வெளிப்பாடா என்ற விவாதம் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். நடைமுறை வாழ்க்கையில் அது ஒரு கருவி.

 

நேர்மறை எண்ணங்கள்: ஒரு இருட்டு அறையில் விளக்கேற்றினால் இருள் மறைவது போல, நல்ல எண்ணங்கள் மூளையின் நியூரான்களை (Neurons) ஆரோக்கியமாக வைத்திருக்கும்.

 

பயிற்சி: மூளை ஒரு தசை (Muscle) போன்றது. தியானம் மற்றும் வாசிப்பின் மூலம் மனதை நாம் விரும்பியபடி செதுக்க முடியும்.

 

👉

சுருக்கமாகச் சொன்னால், மனம் என்பது மூளை எனும் மேடையில் பிரபஞ்ச சக்தி நிகழ்த்தும் ஒரு நாடகம். உடல் அதற்குத் தேவையான ஆற்றலை வழங்குகிறது; பிரபஞ்சம் அதற்குத் தேவையான உணர்வுகளை வழங்குகிறது.

 

நம் எண்ணங்கள் செம்மையானால், நம் வாழ்வு மட்டுமல்ல, இந்தப் பிரபஞ்சமே நமக்காக இயங்கும். உங்கள் மனதை ஒரு போர்வீரனாக அல்ல, ஒரு தோட்டக்காரனாக மாற்றுங்கள். அப்போதுதான் உங்கள் வாழ்க்கை நந்தவனமாகும்.

 

🚩 தீபம் உளவியல் 


தேடல் எங்கே முடிகிறது? – சிவவாக்கியர் காட்டும் அகப் பயணம்

சிவவாக்கியம்-035



கோயிலாவது ஏதடா குழந்கலாவது ஏதடா 
கோயிலும் குளங்களும் கும்பிடும் குலாமரே 
கோயிலும் மனத்துளே குளங்களும் மனத்துளே 
ஆவதும் அழிவதும் இல்லை இல்லை இல்லையே .

சித்தர் நெறி

இன்றைய நவீன உலகில், ஆன்மீகம் என்பது பெரும்பாலும் சடங்குகளின் தொகுப்பாகவே மாறிப்போயிருக்கிறது. பிரம்மாண்டமான கோபுரங்கள், தேர் , விலை உயர்ந்த குடமுழுக்குகள், புண்ணிய நதிகளில் நீராடுதல் எனத் திரளும் மக்கள் கூட்டம், ஒரு முக்கியமான தேடலை  மறந்தே போய்விடுகிறது: "இறைவன் எங்கே இருக்கிறான்?" 

பதினெண் சித்தர்களில் ஒருவரான சிவவாக்கியர், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே இந்தக் கேள்விக்கு மிக ஆணித்தரமான, புரட்சிகரமான பதிலைத் தந்துள்ளார்.

1. புறத்தில் தேடும் அறியாமை

"கோயிலாவது ஏதடா குளங்களாவது ஏதடா"

நமது அன்றாட வாழ்வில், பல மைல் தூரம் பயணம் செய்து, நீண்ட வரிசையில் நின்று ஒரு சில நொடிகள் சிலையைக் கண்டு வருவதையே மோட்சம் எனக் கருதுகிறோம். ஆனால் சிவவாக்கியர் கேட்கிறார்: "கோயிலும் குளமும் எதற்கு?" என்று. இவை வெறும் கல்வடிவங்களும், நீர்நிலைகளும் மட்டும்தானா? சடங்குகளில் மூழ்கிக்கிடக்கும் மக்களை "குலாமரே" (அடிமைகளே) என அவர் அழைப்பது சற்று கடுமையாகத் தோன்றினாலும், அது அறியாமையில் உறங்கும் நம்மை எழுப்ப அவர் பயன்படுத்தும் சாட்டை அடி.

2. மனமே கருவறை, உடம்பே ஆலயம்

"கோயிலும் மனத்துளே குளங்களும் மனத்துளே"

உண்மையான கோயில் என்பது செங்கற்களாலும் சுண்ணாம்பாலும் கட்டப்படுவது அல்ல; அது உங்கள் மனதிற்குள் இருக்கிறது. ஒரு மனிதன் தன் மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி, உள்ளே உற்று நோக்கினால், அங்கே பிரபஞ்சப் பேரொளியைக் காணலாம்.

மனம் என்னும் கோயில்: அமைதியான மனமே இறைவனின் இருப்பிடம்.

மனம் என்னும் குளம்: அகத்தூய்மை அடைவதே உண்மையான தீர்த்த நீராடல். தீய எண்ணங்களை நீக்கி, அன்பால் மனதைக் கழுவுவதே உண்மையான புனித நீராடல்.

3. அழியாத ஆன்ம தத்துவம்

"ஆவதும் அழிவதும் இல்லை இல்லை இல்லையே"

மனித உடல் பிறப்பதும் இறப்பதும் இயற்கை. ஆனால், அந்த உடலுக்குள் இருக்கும் ஆன்மா (The Soul) பிறப்பற்றது, இறப்பற்றது. நாம் ஏன் இன்னும் மூடத்தனமான வழிமுறைகளில் சிக்கித் தவிக்கிறோம்?

புற வழிபாடுகளில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி, அகத்தே இருக்கும் ஆன்மாவை உணரத் தவறுவது, பசியில் இருப்பவன் உணவின் புகைப்படத்தைப் பார்த்து ரசிப்பதைக் போன்றது. தியானம் மற்றும் யோகத்தின் மூலம் மனதை நிலைநிறுத்தினால், பிறப்பு-இறப்பு அற்ற அந்தப் பேரானந்த நிலையை அடையலாம் என சிவவாக்கியர் அடித்துச் சொல்கிறார்.

இன்றைய காலத்திற்கு ஏன் இது அவசியம்?

இன்றைய ஆன்மீகம் ஒரு வியாபாரப் பொருளாகிவிட்டது. போலிச் சாமியார்கள், பகட்டான வழிபாட்டு முறைகள் என மக்கள் திசைமாறிப் போகிறார்கள். சிவவாக்கியரின் இந்தப் பாடல் நம்மை வேருக்குத் திரும்பச் சொல்கிறது.

 

❓நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன?

சடங்குகளைக் காட்டிலும் சிந்தனைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தல்: வழிபாடுகள் ஒழுக்கத்தைக் கற்றுத் தர வேண்டுமே தவிர, அதுவே ஒரு சுமையாக மாறக்கூடாது.

அகத்தூய்மை: அழுக்கான மனதை வைத்துக்கொண்டு ஆற்று நீரில் குளிப்பதால் பயன் ஏதுமில்லை.

தன்னையறிதல்: "தான் யார்?" என்ற கேள்வியை எழுப்பி, தியானத்தின் மூலம் மனதை ஒருநிலைப்படுத்தப் பழக வேண்டும்.

⭐இறைவன் தூணிலும் இருப்பான், துரும்பிலும் இருப்பான் என்று தாம்  கண்டதுபோல், அடுத்தவர் பேச்சினை நகல் எடுத்துக்  கூறும் எவரும் தம் மனதுள் இருப்பதாக கூறுவதில்லை என்பது எவ்வளவுதூரம் மனிதன் சிந்திக்காதவனாக இருக்கிறான் என்பது புலப்படுகிறது.. ஆனால், ⭐முதன்முதலாக அவன் உன்னுள்ளே (உன் மனதிற்குள்) இருக்கிறான் என்பதை உணர்வதே மெய்யறிவு. சிவவாக்கியர் காட்டும் இந்த "மனக் கோயில்" தத்துவத்தைப் பின்பற்றி, ⭐மூடநம்பிக்கைகளைத் துறந்து, தெளிந்த ஆன்மீகப் பாதையில் பயணிப்போம்.

தீபம் ஆன்மிக வளம்