மதம் மாற்ற அலையும் மதம் மாறிகள்-:ஆக்கம்:செல்வத்துரை,சந்திரகாசன்

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னே, அக்காலத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த மக்களினிடையே ஒரு சிலர் அவ்வப்போது தோன்றி, சில நல்வார்த்தைகளைக் கூறக்கேட்டதும், அவர்களை உடனே கடவுள்களாக்கியும், கடவுளின் தூதர்களாகவும் சித்தரித்து மதங்களையும் உருவாக்கி விட்டனர். இப்படியாக உருவாகிய மதங்களில் ஒன்றான கிறீஸ்துவ சமயம், அது தோன்றிய மத்திய கிழக்கு எல்லையையும் தாண்டி, ஐரோப்பிய சமூகத்தினுள்ளும் ஊடுருவி, வேரிட்டுத் தழைத்து ஓங்கத் தொடங்கியது.

அக்கால ஐரோப்பிய நாடுகள், பல வெளி நாடுகளையும் ஆக்கிரமித்து ஆண்டு வந்திருந்ததனால், அந்நாடுகளில் இச்சமயத்தைப் பரப்பவும் இலகுவாக இருந்தது. முக்கியமாக, இந்தியப் பெரு நிலத்தில், அவர்களால் பதவி ஆசை காட்டி மதம் மாற்றப்பட்டோர் ஒரு பகுதியினர். சாதியைக் குறிவைத்து மாற்றப்பட்டோர் பெரும் பகுதியினர். ஆனால், தற்கால ஐரோப்பிய, வட அமெரிக்க, ஆஸ்திரேலிய சமுதாயம், இந்த சமய நம்பிக்கைகளை ஒரு பக்கம் மூட்டை கட்டி வைத்துவிட்டதால் தங்கள் நாடுகளை பெரும் பொருளாதார வல்லரசுகளாக உயர்த்தி, உல்லாச வாழ்வுக்கு உகந்தனவாக ஆக்கி விட்டார்கள். சமயத்தையே இறுகக் கட்டிக்கொண்டு, கடவுள்தான் எல்லாம் தருவார் என்றும், இறந்தபின் (இல்லாத) அந்த சொர்க்கலோகம் போய்ச் சேரலாம் என்றும் நம்பி, நாள்முழுவதும் தவறாது வணங்கிக் கொண்டிருக்கும் மக்களைக் கொண்ட நாடுகள் பலவும், அரசியல் ஸ்திரம் இன்மை, பசி, பட்டினி, கொலை, கொள்ளை,கற்பழிப்பு, அடக்கு முறை, சுதந்திரம் இன்மை என்று எவ்வளவெல்லாம் அல்லல் படுகின்றன என்பது நாம் நாளாந்தம் காணும் உண்மைகள் ஆகும்.

உதாரணமாக, 2011 ஆஸ்திரேலிய குடிசன மதிப்பின்படி, 31% ஆனவர்கள்  தமக்கு எந்தவொரு மதமும் இல்லை என்று கூறி உள்ளனர். (மிகுதி 69% இல் , கடவுளே தேவை இல்லை என்று வாதிக்கும் என்னைப் போன்றவர்கள், நம் சமூக அடையாளத்தை விட்டுக்கொடுக்காமல், நானும் இந்துதான் என்று குறித்தவர்களும் பலர் இருக்கலாம்!) மேலும், ஓர் ஆய்வின் படி 25% மக்கள்  கடவுள் நம்பிக்கையே இல்லை என்றும் கூறி உள்ளனர். ஆனால், 'கடவுள் என்பவர் உமக்கு முக்கியமோ?' என்ற கேள்விக்கு 67% மானவர்கள் 'இல்லை' என்றுதான் பதில் கூறியுள்ளனர். (ஒப்பீடு: டென்மார்க் = 83%, பாக்கிஸ்தான் = 4%; அப்போ, பாருங்களேன் வாழ்க்கைத் தரத்தின் வேறுபாட்டை!) அத்தோடு, பொருளாதார வளர்ச்சியில் உயர்ந்துள்ள நாடுகளில் வசிப்பவர்கள் தேவாலயம் போவது என்பது மிகவும் அரிதாகி விட்டது. ஒழுங்ககாகப் போய்க் கொண்டிருப்பவர்கள், பெரும்பாலும் ஆசிய நாட்டு வந்தேறு குடிகளும், உள்ளூர் பழுத்த கிழவர்க்களும்தான்! 

இது இப்படி இருக்க, இப்பவும், இன்னமும் ஈழத்திலும், இந்தியாவிலும் சில மதம் மாறிகள், வெள்ளைக்காரனின் சமயம் என்றால் எதோ உசத்தி என்று எண்ணிக் கொண்டு (அது உண்மையில் யூத நாட்டினது), அவர்களுக்கு அவர்களின் சமய மேலிடம் வழங்கும் பண ஊக்கம், மற்றும் சலுகைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு, சைவ சமய மக்கள் பல கஷ்டங்கள் பட்டுக்கொண்டிருப்பதாகச் சொல்லிக் கண்ணீர் விட்டு,  இவர்களுக்காக இறைவனிடம் மன்றாடுவதாகக் கூறிக்கொண்டு,  இவர்களுக்கு அற்ப, சொற்ப வசதிகள் செய்து தருவதாக வாக்களித்து, சமய மாற்றம் செய்வதில் தீவரமாய் இறங்கி உள்ளார்கள்.

 நானும் தெரியாமல்தான் கேட்கின்றேன்; அந்த மதம் மாறிகளில் ஒருவர் எனக்காக இறைவனிடம் மன்றாடும் போது, இறைவன் திடீர் என்று முன்னே தோன்றி "பக்தா உன் வேண்டுகோளைச் செவி மடுத்தேன். இந்தா! ஒரு ஒரு மில்லியன் டொலர். நீ அவரிடம்கொண்டு போய்க் கொடு!" என்று கொடுத்தால் அதில் ஒரு ரூபாதன்னும் என்னிடம் தருவாரா? சுத்த புலுடா! கடவுள் என்று சொல்லப்படுபவர் ஒருபோதும் கொடுக்கவே மாட்டார் என்று நிச்சயமாகத் தெரியும் என்பதால்தான் அவரும் துணிந்து கேட்கின்றார், எங்களுக்காக!.

ஒன்று மட்டும் ஒரு பெரிய உண்மை; உலகத்தில் எவரும் மற்றவர்கள் நன்றாய் இருக்கவேண்டும் என்று ஓடித் அலைவது இல்லை! எல்லாம் தங்கள், தங்கள் சுய நலத்தோடுதான் செயற்படுவார்கள். அச்சுயநலம் பொருளீட்டலாகவோ, புகழீட்டலாகவோ இருக்கலாம்.

சமய மாற்றிகளே! இங்கு சைவச் சனம் கடவுள் பற்றாக் குறையினால் ஒன்றும் கஷ்டப் படவில்லை. ஏற்கனவே பலவிதமான நம்பிக்கைகளில் புதைந்து கிடக்கின்றனர். அவரவர் மனப் பக்குவத்திற்கேற்ப கடவுள் நம்பிக்கைகள் பலவற்றைப் பின்பற்றுகின்றனர். இவர்களுக்கு  வணங்குவதற்கென்று பிறப்பிறப்பு என்று இல்லாத கடவுளும், பிறந்து, பிறந்து, இறக்கும் கடவுள்மார் என்றும் ஏற்கனவே நிறைந்து உள்ளனர். நீங்கள் சில காரணங்களுக்காக மாறினீர்கள். அதை உங்களோடேயே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இவர்களையும் சமயம் மாற்றி, இவர்களுக்கு இனி, புளிச்சுப்போன பழைய பொய்கள் பலவற்றை அவிழ்த்துவிட்டுப் பயமுறுத்தவேண்டாம். ஒழுங்காகக் கோவில் செல்லாவிட்டால் அவலச் சாவு, பாவ மன்னிப்பு இன்மை, புதைகுழிப் பேறின்மை, நரக வாழ்வு, அது, இது என்று இனிப் புதுப் புதுப் பூச்சாண்டிக் கதைகள் ஒன்றும் இவர்களுக்குத் தேவை இல்லை.

 கொண்டு வந்து புகுத்தியவனே அதைக் கைவிட்டபின் உங்களுக்கு ஏன் இந்த அர்த்தமற்ற வீண் வேலை?.

 சும்மா விடுங்கள்! -அதுவே போதும் இவர்கள் நிம்மதியாக வாழ!

 -மிகவும் நன்றி!

Read More

விதியை மதியால் வெல்ல முடியுமா? -ஆக்கம்:செல்லத்துரை,மனுவேந்தன்

முடியும் என்று இன்றைய காலத்திலும் கூறி மக்களை இன்னும் ஏமாற்றிக் கொண்டு இருப்பவர்கள் இந்த அரைகுறை ஆஸ்திகர் அல்லது நாஸ்திகர் என்று கூறலாம்.இந்த அரைகுறை என்று நான் கூறுவது பயத்தில் கடவுள் பக்தர்களாக தங்களைக் காட்டிக்கொண்டு ஒன்றுக்கு ஒன்பது கோவில்களாக ஓடிக்கொண்டும்,கடவுளை நம்பாது மனிதசுவாமிகளை சுற்றிக்கொண்டும் சூழ்நிலை,காலம்,இடத்தை சிந்தியாது தம்மை

சித்திரைவதை செய்து விரதமோ,நேர்த்தி என்ற பெயரில் கடவுளை ஒரு மனிதனுக்கு சமமாக அல்லது அவனையும் பயங்கரவாதியாக  கருதிக் கடவுளுக்குப்  பயந்து நடந்து  கொள்பவர்கள்.இவர்கள் எப்படித்தான் அழுதாலும் , புரண்டாலும் அவர்கள் மனிதனாக வாழாவரை  நடப்பவைகள் அனைத்தும் கவலைக்குரியதாகவே இருக்கும்.

கடவுள் மேல் அவர்களுக்கு அறியாமல், தெரியாமல்  அவர்களிடம் இருக்கும் பயமும்,கடவுளைவிட ஜாதகத்தில்மேல்  இருக்கும் நம்பிக்கையும் தாம் எப்படியும் நடந்துகொண்டு ஜாதகத்தின் வழியால் கடவுளுக்கு கொஞ்சப் பணத்தினை கொடுத்து கடவுளைச்  தன்பக்கம் சரித்துவிடலாம் என்று  மேற்படி மனிதர்கள் மனம் போன போக்கில் வாழ்ந்து பின்னர் கடவுளை நொந்துகொள்கிறார்கள்.

 கடவுள் எழுதியதாக இவர்கள் கூறும் விதியை திசை திருப்பலாம் என எண்ணி

அதற்குப் பரிகாரம் என்ன செய்யலாம் என எதிர்பார்த்து சாஸ்திரியாரை நாடும்  இம் மனிதர்கள் கோவிலுக்கு பணம் கொடுத்துவிட்டால் அல்லது பெரும் பூஜை,விரதம்அல்லது நேர்த்தி   ஒன்று செய்துவிட்டால் இறைவனை தன்பக்கம் சரித்துவிடலாம் என்று கற்பனைக் கடலில் மிதக்கும் இவர்கள்  மதியால் விதியை திசை திருப்பலாம் என்பதில் ஊறி அவற்றினுள் மூழ்குவதும் அவர்கள் இறைவனால் கொடுக்கப்பட்ட மதியை உபயோகிக்காமல் தவறுவது அவர்கள் தேடிக்கொள்ளும் தலைவிதியே. 
'' உண்டியலில் காசு போட்டு விட்டான் என்பதற்காக கடவுள் ஒருவனைக் காப்பாற்றவும் மாட்டார். போடாததற்காக தண்டிக்கவும் மாட்டார்.''
- சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் 

 ""மழை வருவது இயற்கை. அது விதி. அதை நாம் தடுத்து நிறுத்த இயலாது.

ஆனால் அதன் தாக்கத்திலிருந்து தப்பிக்க குடை பிடித்து கொள்கிறோம். மழை கோட்டு, அணிந்து செல்கிறோம். அதாவது மதியால் விதியை வென்றுவிட்டோம்."" இப்படிக் கூறும் மனிதர்களுக்கு யான் ஒன்று கூற விரும்புகிறேன் .நீ மழை நேரத்தில் உன் மதியினால் குடை,கோட்டு உதவியினால் தப்பியதாக எண்ணாதே! மழை பொழிய வேண்டும்,நீ குடை பிடிக்க வேண்டும்.கோட்டு அணியவேண்டும். என்பதே இறைவன் உனக்கு எழுதிய உன் தலைவிதி என்று கூறி உங்கள் கருத்தினை உடைத்துவிடலாம்.

அதேவேளை ஒன்றை நாம் மனதில் கொள்ள வேண்டும்.நீங்கள்

கூறுவதுபோல் விதிப்படி தானே நடக்குமென்று உறங்கிக்கிடந்துவிட்டால் பாடசாலைப் பரீட்சையிலை மட்டுமல்ல வாழ்க்கையிலையும் வெற்றியடைய முடியாது. இறைவனால் உடலமைப்பு   விதிகளின்படி  மனிதனுக்கு மூளை அமையப்பட்டுள்ளது.அவற்றினை உபயோகிப்பதுவும், வாழ்க்கையிலை ஏற்றம் எட்டுவதும் அவனைப் பொறுத்ததே.நல்லதும்,கெட்டதும் நடப்பது விதிப்படி அல்லஎன்று கூறுவதற்கு விதி என்று ஒன்று எழுதப்படவில்லை. அவை நாம் தேடிக்கொள்வது. உதாரணமாக நல்லன எண்ணி நல்லோரோடு சேர்ந்து ,நல்லன செய்வோர் நன்மைகளையே அடைவர்.அடுத்தவர்களும் வாழவேண்டும், வாழ்க்கையில் வளரவேண்டும் என்று மனம்கொண்டு வாழ்த்துவோர் உலகில் அவர்களும் வளவாழ்வு பெறுவார்.எனவே விதி என்பது அடிப்படை அளவிலேயே அமைந்திருக்கும்.
அதாவது,ஒரு இயந்திரம் அது நல்முறையில் இயங்கும் வகையில் [ஏற்கனவே படைக்கப்பட்ட மூலப் பொருட்களைக் கொண்டு]விதிப்படி அமைக்கப்பட்டுள்ளது.அது உங்களுக்கு நற்பயனைக் கொடுப்பது நீங்கள் அதனைப் பராமரிக்கும் விதத்திலேயே தங்கியுள்ளது.
உதாரணமாக  விஞ்ஞானி  நியுட்டனின் முதல் விதிப்படி, அசையும் அல்லது அசையா நிலையில் இருக்கும் ஒரு பொருளின் நிலையை மாற்ற வெளி ஆற்றல் /விசை ஒன்று தேவை. இங்கே நான் அழுத்திய பிரேக் வெளிபுற விசை. பிரேக் இல்லாத பொழுது சக்கரத்திற்கும் சாலைக்கும் இடையில் உள்ள உராய்வு, காற்றினால் ஏற்படும் வேக தடை அசை பொருளின் நிலையை மாற்றுகிறது. வேகத்தில் தொய்வை ஏற்படுத்துகிறது.இது மனிதன் அறிவதற்கு முன்னரே இருந்த இறை விதிதான். நியுட்டன் தன் மூளைத் திறனால் கண்டுபிடித்தார். மனிதனையும் வாகனத்தின் மூலப்பொருட்களும் ஏற்கனவே இறைவனால் படைக்கப்பட்டவை.அதனை இறைவனால் படைக்கப்பட்ட  மூளையினை பயன்படுத்தி மனிதன்உலகம் முழுவதையும் வாகனங்களினால் நிரப்பிவிட்டான்.அல்லாமல் வாகனம் ஓடவேண்டிய விதி எனக்கு இருக்கிறது.அதைக்கடவுள் படைப்பான் என்று முன்னைய மனிதன் சிந்தித்து உறங்கியிருந்தால் வாகனம் என்பதனை உலகில் நாம் கண்டிருக்க முடியாது.
 இறைவன் பசுவையும் படைத்து,அதற்கு மூளையையும் கொடுக்கிறான்.அது அதனைப் பாவியாது குழிக்குள் தவறி வீழ்ந்து இறக்கிறது என்றால் அதற்கு ஆண்டவர் பொறுப்பல்ல.படைக்கப்பட்ட மனிதன் சேரக் கூடாதவனொடு சேர்ந்து தீமைகள் புரிந்து பலனை அனுபவிக்கிறான் என்றால் அதற்கு ஆண்டவன் பொறுப்பல்ல. அதேபோலவே நல்ல மனிதனாக் அடுத்தவர்களுக்கு தீங்கிழையாது வாழ்ந்து நல்லோனாய் வாழ்ந்தாலும் அதற்கும் ஆண்டவனுக்கும் சம்பந்தமில்லை.
அதாவது அனைத்தும் முழுமையான விதிப்படி படைக்கப்பட்டுள்ளன. அவை தேடிக்கொள்ளும் நன்மையோ தீமையோ எல்லாவற்றிற்கும் மனிதனே காரணமாகிறான் .இதனையோ ''தன்வினை தன்னைச்சுடும்'' என்று முன்னோர்கள் சொல்லிவைத்தார்கள் என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது.
**********************************************************
                                              

Read More

தமிழர்களின் வளர்ச்சியை நோக்கி..

 இன்றைய    தமிழர்களின்    நிலை  என்ன?  எதிர்காலத்தில்   அது  எப்படி இருக்கும்?  என்ற  கேள்விகளை  எழுப்புவது  நியாயமானதாகவும்   காலத்துக்கேற்ற   கேள்விகளாகவும் இருக்கும்.  இன்றைய  தமிழ்   சமூகம்  அதன்     நாளைய   சந்ததியின்   நலனைக்   கவனத்தில்   கொள்ள   வேண்டுமென்பது   காலத்தின்   கட்டாயம்.  எனவே, பழங்காலத்து  வீரக்கதைகளைப்   பேசிப்பேசிப்  பெருமிதம்   கொள்வதைத்   தவிர்த்து    இனி   என்ன   செய்ய   வேண்டும்   என்ற  செயலில்   இறங்குவதே   சரியாகப்படுகிறது.

பழம்   பெருமைகளுக்குத்  தமிழர்   சொந்தக்காரர்கள்  என்று   கூறுவதால்  பலன்   இல்லை.  உதாரணத்துக்கு   யாதும்   ஊரே  யாவரும்  கேளிர்  என்ற   பூங்குன்றனாரின்   வாய்மொழி   எவ்வளவு   உயர்வானது,   அர்த்தமுள்ளது  என்பது  நமக்குத்  தெரியும்.  காணும்   இடமெல்லாம்    நமது   ஊரே.   அங்கு   காண்பவர்கள்   அனைவரும்   நம்மவர்களே- நண்பர்களே- என்ற  உயரிய   நோக்கு   பண்டைத்   தமிழனிடம்   இருந்திருக்கிறது.  அதற்கான   காரணத்தை   தேடி  அலைந்தால் நமக்குக்  கிடைப்பது  என்ன?  தமிழன்  ஏழ்கடல்   தாண்டிச்  சென்று   வாணிபத்தில்   வெற்றிக்   கண்டவன்.  எனவே   போன  இடமெல்லாம்  அவன்   மனதில்  தமது  இடமாகப்  பட்டிருக்கலாம்.  அங்கே  பார்த்தவர்களை   எல்லாம்   தமது  நண்பர்கள்   போலவும்   உடன்பிறப்புப்   போலவும்  ஏற்று  நடந்துகொண்டிருக்கலாம்.

அதில்  பரந்த  மனப்பான்மை   இருக்க  வழியுண்டு.  அதே  சமயத்தில்   மற்றொரு  கோணத்திலிருந்து   பார்ப்போமேயானால்   இந்த  உலகம்  மாயம்.   நடப்பதெல்லாம்   மாயம்.   வாழ்வும்   மாயம்  என்ற   எண்ணம்  உயர்ந்திருந்த   மனோபாவத்தையும்   மறந்துவிடக்கூடாது.   அதையும்  கணக்கில் சேர்த்துக்கொண்டால்  காணும்  எல்லா  இடங்களும்  சமமே.  காணப்படும்   மனிதனும்  – நம்மவரே  என்ற   மனோபாவம்  வலுவடைந்திருக்கலாம்.

அடுத்து,  சமய  வளர்ச்சி  மனிதனின்  இயற்கையான  சுபாவங்களை   மாற்றிடும்  தன்மையைக்  கொண்டிருந்தது.  சமயங்களிடையே போட்டி,  விரோத  மனப்பான்மை  போன்றவை  வளர்ந்துவிட்ட  நிலையில்   திருமூலர்   சொன்னார்  “எம்மதமும்   சம்மதமே”.

இந்த   இரண்டு  அற்புதமான   வாய்மொழியை  எடுத்துகொண்டு   ஆராய்ந்து   பார்த்தால்   பிறர் தமிழனைப்   பத்தாம்பசலி   என்று  தீர்மானித்துவிடுவார்கள்.  காரணம்   தமிழனிடமிருந்தப்    பரந்த  மனப்பான்மை  பிறரிடம்   காணமுடியவில்லை.  சமயத்தை   ஏற்றுக்கொண்டாலும்   அதே  கதிதான்.  கடவுளையே   மதமாற்றம்   செய்யும்  காலம்  இது.

நான்  சில  ஆண்டுகளுக்கு  முன்பு  அறுவைச்  சிகிச்சைக்காகப்  போயிருந்தேன்.  அதற்குமுன்,  தாதி  தமது  கடமையைச்  செய்துகொண்டு  “உங்களுக்கு  கடவுள்  நம்பிக்கை  இருக்கிறதா?”  என்று   கேட்டார்.  “உண்டு”  என்றேன்.  “எந்தக்  கடவுள்”  என்று  மறுபடியும்  கேட்டார்.  நான்   புரியாமல்  அவரைப்   பார்த்தேன்.  “இந்துக்  கடவுளா?,  கிறிஸ்தவக்  கடவுளா…?” என்று அடுக்கிக்கொண்டே   போனார்.  அவரை   இடைமறித்து  “நான்  கேட்கவில்லை…!  கடவுளிடம்   நீ  எந்த  மதத்தைச்  சேர்ந்தவர்   என்று  கேட்கவில்லை!”  என்றேன்.

மதத்தை   எடுத்துக்கொண்டால்   கடவுளை   குழப்புவதில், தமிழனை மிஞ்சி எவ்வினமும் இருக்கவில்லை.   அந்த  வகையில்  மனிதரை  குழப்பும்   அவன் கீழ்சாதியெ.

பல  நன்னெறிகளைத்  தந்தவன்  தமிழன்.  ஆனால்  அவை  பிறருக்குப்  போய்  சேரவில்லை  என்பது  ஒரு  புறமிருக்க  தமிழனே  அந்த  நன்னெறிகளை  மறந்து  வாழ்கிறான்  என்றால்  அதுவும்  உண்மையே.  இன்னும்  சொல்லப்போனால்  தமிழில்  எப்படிப்பட்ட  நன்னெறிகள்   உள்ளன  என்பதை   அறியாதவனாக   வளர்ந்து வருகிறான்.

சோ. விருத்தாசலாம் – சோவி- என்று அழைக்கப்பட்டவர்,  சிறுகைதைகள்   எழுதி  நல்ல  புகழ்  கண்டவர்.  புதுமைப்பித்தன்  என்றப்  பெயரில்  இலக்கிய   உலகில்  பீடு  நடைபோட்டவர். மண்தோன்றி  கல்  தோன்றா  காலத்தே  பிறந்த  மூத்தக்குடி    தமிழ்குடி  என்பதைப் பற்றி  சொல்லும்போது, தமிழன்தான் முதல்  குரங்கு  என்றால்கூட  திருப்திபடமாட்டான்  என்றார். தமிழனின்  பரிதாப  நிலையைத்  தெளிவாகச்  சொல்ல  வேறு  என்ன வேண்டும்.

படித்ததையெல்லாம்  அப்படியே  நம்புபவன்  முட்டாள்  என்பது  ஜப்பான்  முதுமொழி.  அதில்  எத்தகைய  பொருள்  இருக்கிறது  என்பதைச்  சிந்தித்துப்   பார்த்தால்   உண்மை  புலப்படும். படித்ததை  முழுமையாக  நம்புவது  எளிது.  மூளைக்கு   வேலை இல்லை;  ஆனால்,  படித்ததை  சிந்தித்து  ஆய்ந்து  பார்க்கும்போது  அது  அறிவு   வளர்ச்சிக்கும்,  உலக  அனுபவம்   பெறுவதற்கும்  நல்ல   மனிதனாக,  மனித   நேய   மனிதனாக  வளர,  வாழ  உரமாக  அமைந்துவிடுகிறது.

பொதுவாகவே,  இன்றைய  தமிழர்களின்   நிலை  என்ன?  எப்படியாவது   முன்னுக்கு   வரவேண்டும்.  வரவேற்க   வேண்டிய,  உத்தமமான   உற்சாகம்.  அந்த  உற்சாகம்   எதை   அடிப்படையாகக்   கொண்டிருக்கிறது  என்பதை   நினைத்துப்   பார்த்தால்,  எப்படியாவது  முன்னுக்கு  வரவேண்டும்  என்கின்ற  வெறியே  தவிர  வேறொன்றுமில்லை.  முன்னுக்கு   வரவேண்டும், நல்லா  சம்பாதிக்க   வேண்டுமென்கிற   நோக்கம்,  ஆவல், அவற்றை  அடைவதற்கான   உற்சாகம்  யாவும்   ஏற்புடையனவையே.

ஆனால்  அது  அடையும் முறைதான்   பெரும்  கேள்வி  குறியாக   இருக்கிறது. இந்த  “அடையும் முறையை”  சற்று  ஆழமாக  ஆராய்ந்து  பார்த்தால்  அதை  கடைபிடிப்பவர்களின்   வாழ்க்கையில்   எந்தவொரு  நிம்மதியையும்   காணமுடியவில்லை    என்பது  மட்டுமல்ல  தரமான  வாழ்க்கையையும்  அவர்களால்   அனுபவிக்கமுடியவில்லை.  காரணம்,  அவர்கள்  எண்ணமெல்லாம்   வருமானத்தைப்  பற்றியதாகும்,  வாழ்க்கைத்  தரத்தைப்  பற்றியது  அல்ல.

பிற இனத்தவர்கள்   திரைப்படங்களைப்   பொழுது   போக்காக  நினைக்கிறார்கள்.  நம்மவர்களோ  சினிமாதான்  வாழ்வின்  மூச்சு   என்று   நினைத்து   வாழ்கிறார்கள்.  இது   தவிர்க்கப்பட  வேண்டும்.   வாழ்க்கையில்   முன்னேற   வேண்டுமானால்   முதலில்   எது   கற்பனை,  எது  உண்மை  என்பதை   அறிந்து  கொள்ளும்  திறனை   வளர்த்துக்   கொள்ளவேண்டும்.  சமூக  இயக்கங்கள்   இதை   உணர்த்தும்  காரியங்களில்  இறங்கவேண்டும்.

வன்செயல்   கலாச்சாரம்   பாழானது,  ஆபத்தானது,  சமூகத்தையே   அழித்துவிடும்  என்பதை   உணர  வேண்டும்.  உணர்த்த   வேண்டும்.

தமிழர்களின்   எதிர்காலம்,    அவர்கள்   கையில்தான்   இருக்கிறது.  முதலில்   தன்மானத்தோடு  வாழ   கற்றுக்கொள்ள   வேண்டும்.  தன்மானம்   எப்படி  வரும்,  வளரும்   என்று   கேட்டால்:  உன்  தாய்   மொழியைக்   கற்றுக்கொள்,  தன்மானம்   தானாக   வரும்.  உன்   பண்பாட்டை  உணரு,  உன்  மூதாதையர்  விட்டுப்போன  நன்னெறி  பொக்கிஷங்களைப்  படி,  பேணு, உயர்வு   தானாக  வரும்.  பிறரும்  மதிப்பார்கள்.  வன்செயல்  கலாச்சாரம்  பெருமையை   நல்காது.  வன்செயல்  கலாச்சாரம்  பிறரின்  அன்பை  பெற  உதவாது.  வன்செயல்   கலாச்சாரம்   மிருகத்தின்  குணத்தைக்   காட்டுகிறது.

உறுதியாக   இருக்கக்கற்றுக்கொள்.  நல்லதை   நினைத்து,  நல்லதைச்  செய்ய   உறுதியாக   இருக்க வேண்டும்.

பேசும்   மொழியில்   நாணயம்   வேண்டும்.  அதாவது  எதைச்  சொன்னாலும்  அதில்   நாணயம்  இருக்கவேண்டும்.  நேர்மை   இருக்க வேண்டும்.  சுத்தம்  இருக்க   வேண்டும்.  மனதில்  ஒன்றும்  உதட்டில்  ஒன்றும்   என்றிராமல்   சொல்ல  வேண்டும்,  செயல்படவேண்டும்.  அதைத்தான்   மொழி நாணயம்   என்பேன்.

இன்றைய   தமிழ்   சமுதாயம்   என்ன   செய்யவேண்டும்?  என்ற  கேள்வி   சாதரணமான   கேள்வி  அல்ல.  விடையும்  எளிதில்   கிடைத்துவிடாது.  ஆனால், ஒன்றுமட்டும்   தெளிவாகப்படுகிறது.  தமிழ்ச்   சமுதாயம்     ஒருபடி   மேலே   சென்று  அங்கே   இனமத   பிரச்சினைகள்   எழக்கூடாது. கல்விக்கூடங்களில்  கிடைக்கும்   பயிற்சி  மட்டும்   போதாது,       மாறாக, இளவயதிலிருந்தே  பிள்ளைகள்   சமுதாயக் கடமைகளை   உணர்த்தும்   பயிற்சி வழங்கவேண்டும். பள்ளிக்கூட  மாணவ   மாணவிகள்  காவல்  நிலையத்துக்குப் போய்   அங்கே  சிறையில்   வைக்கப்பட்டிருப்பவர்களைப்      பார்க்க  வேண்டும்.  அவர்கள்   படும்   அவமானத்தைக் காண  வேண்டும்.  மருத்துமனைக்குப்  போய்   விபத்துகளில்  காயமுற்றோரைப் பார்க்க   வேண்டும்.  காயமுற்றோர் படும்  நரக வேதனையைப்  பார்த்து   தமக்கும்  பிறருக்கும்   இவ்வாறு நேர்ந்துவிடக்கூடாது  என்ற   உணர்வைப்  பெறவேண்டும்.

பள்ளிக்கூடங்களில்   பரஸ்பர   நல்லெண்ணமும் புரிந்துணர்வும்   வளர்க்க  வேண்டும்.  எல்லோரும்   மனிதர்கள்.  எல்லா   இனங்களும் கூடி      வாழவும்,  எல்லா   சமயங்களும்   ஒருவரை  ஒருவர் புரிந்துகொண்டு   வாழமுடியும்  என்ற   உணர்வை   வளர்க்க வேண்டும்;  நிலைநாட்ட வேண்டும்.

இதைத்   துணிந்து   செயல்பட   சமூக  இயக்கங்கள்   முன்வரவேண்டும். 

Read More

Origins of Tamils?[Where are Tamil people from?] PART :41

 [Compiled by: Kandiah Thillaivinayagalingam]

The Epic of Gilgamesh, a literary of Mesopotamian people, shows us several important pieces of information such as their views on death, and their description of the after life.Also the Mesopotamian people had gods for death.Like most of other civilizations.such as the Egyptians & Indians, the Sumerians also believed, in an afterlife.But in contrast to others,Sumerians believed that when they died,they were descended into a grim underworld from which there was no release. The Mesopotamians saw the afterlife as a resting place where they would sit in all eternity doing nothing and forgetting about the work and the wars that pervaded their everyday life. The Sumerians believed that in this awful place the spirits of men ate dust and crawled on their bellies. This hellish place was known as the "house of dust" . After a years time of ghostly existence, the soul of the deceased would fade away into oblivion. The Sumerians were not generally long-lived and their life-expectancy is generally less than 40 years. They mainly buried their dead instead of cremating. Some treasured belongings of them might go in the grave. Vessels filled with  food and drink were place near the body so the spirit wouldn't be hungry and return for food.sometimes in monthly memorials thereafter in order to influence the gods to deal kindly with the departed. Whether this was exclusively a royal practice or not has not been determined. Further, providing food and drink was seen to give temporal blessings to the giver while he was alive.

One of the mysteries and controversies about Sumerian religion is the question

of human sacrifice. Recent archaeological finds reveal that adults may have been sacrificed in burial rituals for Sumerian royalty, whose servants would accompany them into the netherworld, the Sumerian afterlife.However, Scholars believe that human sacrifice in Sumeria was rare.This  seem to tell us that the Sumerians definitely believed in life after death. The servants may very well have taken their own life to join and serve the Sumerian royalty in the afterlife.Even everyday people were probably buried with some of their belongings to use in the afterlife. For instance, a metal smith might be buried with some of his tools, or a soldier with his weapons and armor..

The Sumerians believed that crops grew because of a male god mating with his goddess wife. They saw the hot and dry months of summer when their meadows and fields turned brown as a time of death of these gods. When their fields bloomed again in the autumn, they believed their gods were resurrected. They marked this as the beginning of their year, which they celebrated at their temples with music and singing.

Believing that the gods had given them all they had, the Sumerians saw the

intentions of their gods as good. Believing that their gods had great powers and controlled their world, they needed an explanation for their hardships and misfortunes. They concluded that these were the result of human deeds that displeased the gods – in a word, sin. They believed that when someone displeased their gods, these gods let demons punish the offender with sickness, disease or environmental disasters.Therefore,Sumerian  wrote that, when one suffered it was best not to curse the gods but to glorify them, to appeal to them, and to wait patiently for their deliverance.

Evidence of a prehistoric burial custom of interring dead persons in earthen pots has been found in various parts of India, mostly in Tamil Nadu.Such Stone Age pieces of evidence were also found as part of a large burial ground at Adichanallur, near Tirunelveli, also in Tamil Nadu. Archaeology department officials say it was common for “burial urns” to contain smaller earthen pots of grain and food kept there when the dead were interred. The practice was linked to a strong belief in life after death Also sangam poems,purananuru 228 & 256 says about this “burial urns”/ஈமத் தாழி/முதுமக்கள் தாழி

"O potter who makes pots!  O potter who makes

..........................................................................hence

You want to make a wide-mouthed urn to enclose him.

Will you be able to make that vessel with the huge

mountain as your clay and the big land as your wheel?"[Purananuru 228]

Also Purananuru 4 says  about Tamil Deity of Death as:

"The male elephants assaulting gates in rage have blunted the tips

of their white tusks and appear like Deity of Death that kills lives."

Not only that,In Purananuru 214,Chozhha country’s  king Koperumchozhan advise  that "Even If they are no re-birth[never to be born again,,it would be great to die with a blemishless body,with one’s fame as high as the tall Himalayas."

"You have doubts about your good actions.

Your ideas are flawed and you have no strength.

A hunter who hunts for an elephant will find it.

A hunter who hunts for a quail will return with

empty hands.

So noble men with high aspirations,

who because of their own actions, achieve what

they want, there will be pleasure

in this world where good and bad do not increase.

And if they do not enjoy pleasure

in this world, they will not have to be born again.

If they are never to be born again,

it would be great to die with a faultless body,

with one’s fame as high as the tall Himalayas!"

PART:42WILL FOLLOW IN NEXT WEEK

Read More

“நந்தா” புகழ் பெற்ற நாயகன் நடிகமணி வி.வி.வைரமுத்து-மண்டபம் நிறைந்தது மதியழகனின் நூல் வெளியீட்டு விழா

வெளியீட்டு விழாவில் கவிஞர் கந்தவனம்

“தலை சிறந்த நாடக நடிகரான வி.வி.வைரமுத்துவைப் பற்றி பிரபல+அகம்) உள்ளகம் எனப் பொருள்படும். நந்தாப் புகழ்பெற்ற நடிகமணி வி.வி.வைரமுத்துவுக்கும் தனக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை இந்நூலின் மூலம் தம்பி மதி யழகன் ஆவணமாக்கி உள்ளார்.

ஊடகக் கலைஞரான தம்பி மதிய ழகன் அருமையான ஏடு ஒன்றினை வெளியிட்டுள்ளார். அரைத்த மாவையே அரைக்காது புதிய நடையி ல் இதனை நாவல் போலவும், நாடகம் போலவும் வானொலி நடையில் படைத்துள்ளார். நாடகம் (நாடு +.அகம்) விரும்பும் இடம். ஊடகம் (ஊடு

எட்டாவது அத்தியாயத்தில் நாட்டில் நிலவிய

போர்ச் சூழலை மிக உருக்கமாக எழுதியுள்ளார். ஒன்பதாவது அத்தியாயத்தில் நடிகமணியின் கையெழுத்துடன் கூடிய கடி தம் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளது. பதினொராவது அத்தியாயத்திலே வாசகர்களே நீங்கள் இப்போது வானொலி கேட்கும் நேயர்களாக மாற வேண்டுமெனக் கூறி வானொலிக்கான நடையில் எழுதியுள்ளார். எமது சிற ந்த நாட்டுக்

கூத்து கலைஞரின் வாழ்க்கையினை ஆவணப்படுத்தியமைக்காக நான்

தம்பி மதியழகனு க்கு ஒரு முத்தம் கொடுக்கின்றேன். அவரது கலைச் சேவையைப் பாராட்டி கலாச்சார அமைச்சு 2012ம் ஆண்டு “கலாபூஷணம்” என்ற விருதினை வழங்கி கௌரவித்தமை பெருமைக்குரிய விடயம்”.

கடந்த சனிக்கிழமை பிற்பகல் ஸ்காபுறோ சிவிக் சென்ரர் மண்டபத்தில் நடைபெற்ற திரு.மதியழகனின் நடிகமணி வி.வி.வைரமுத்துவைப் பற்றிய நூல் வெளியீட்டு விழாவில் வெளியீட்டுரை நிகழ்த்திய கவிஞர் கந்தவனம் இவ்வாறு கூறினார். எழுத்தாளர் இணையத்தினால் நடாத்தப்பட்ட இந்நூல்

வெளியீட்டு விழா விற்கு இணையத்தின் தலைவர் திரு.விநாயகமூர்த்தி தலைமை தாங்கினார். “1971ம் ஆண்டு தினபதி பத்திரிகையில் ஊடகவியலாளராகப் பணியாற்றி பின்னர் இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனத்தில் இணைந்து சேவையாற்றி தமிழ் சேவை பணிப்பாளராக பதவி உயர்வு பெற்ற திரு.மதியழகனின் நூல் வெளியீட்டு விழாவிற்கு தலைமை தாங்குவதில் நான் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்” என்றார்.

நடிகமணி வைரமுத்துவின் சொந்த இடமான காங்கேசன்துறையை சேர்ந்தவரும், இலங்கை ஒலி பரப்பு கூட்டுத்தாபணத்தின் தமிழ் பிரிவு தலைவராகவும், தற்போது இங்கு ரி.வி.ஐ.யின் நிறைவேற்று அதிகாரி யாகவும் பணியாற்றி வரும் திரு.விக்னேஸ்வரன் அறிமுக உரையாற்றிய போது “என்னுடன் நாற்பதா ண்டு காலமாக பணியாற்றி வரும் நண்பர் மதியழகன் இந்நூலை வெளியிட்டுள்ளார். நடிகமணியின் ஊரான காங்கேசன்துறையைச் சேர்ந்த நான் சிறுவயது முதல் நடிகமணி வைரமுத்துவை கண்டு களித் தவன். நான் இலங்கை வானொலி

நிலையத்துக்கு நேர்முகப் பரீட்சைக்கு சென்ற போது நடிகமணியின் கடிதத்துடன் சென்றேன். அங்கு அதிபராக இருந்த காலஞ் சென்ற கே.எஸ்.நடராசா அவர்கள் அக்கடித த்துக்கு மிக்க மரியாதை செலுத்தினார். அதன் மூலம் எனக்கு பதவியும் கிடைத்தது. பிற்காலத்தில் நான் நடிகமணியுடன் மிக நெருக்கமாகப் பழகினேன். “வசந்த கான சபை” என்ற அமைப்பின் பெயரில் நடினமணி வைரமுத்து அவர்கள் பல நாடகங்களை மேடை ஏற்றினார். அவரது நாடகங்களுள் “அரிச்சந் திரன் மயான

காண்டம்” மிகவும் சிறப்பான நாடகமாகும். அவரது சேவையைப் பாராட்டும் வகையில் நண்பர் மதியழகன் இந்நூலை எழுதியுள்ளமை பாராட்டுக்கு உரியதாகும்” என்றார்.

இந்நூலுக்கு ஆய்வுரை வழங்கிய பேராசிரியர் சண்முகதாஸ் அவர்கள் “மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானைஇ யானையில் மறைந்தது மரம்” என திருமூலர் பாடியதைப் போன்று மதியழகன் தன்னையும், நடிகமணியையும் அத்துடன் ரசிகர்களையும் ஒன்றாக இணைத்து இந்நூலினை எழுதியுள்ளார். இந்நூ லுக்கு பேராசிரியர் சி.தில்லைநாதன் அணிந்துரை வழங்கியுள்ளார்.

நடிகமணி வைரமுத்துவின் வாழ்க் கை வரலாறு, ஆற்றல், நடிப்புத் திறண் ஆகியவற்றினை எடுத்தியம்பும் நூலாக இது அமைந்துள்ளது. வரலாறு பேணப்படுகின்றது. நமது பண்டைய பாரம்பரியங்களை நம்மவர்கள் ஆவணப்படுத்தாது விட்டத னால் அவற்றை எல்லாம் நாம் இழந்து விட்டோம். ஆனால் வி.வி.வைரமுத்துவைப் பற்றி வி.மதியழகன் (மூன்று “வி”க்கள்) இந்நூலை ஆவணப்படுத்தி உள்ளமை வரவேற்கத் தக்கது” என்றார். பேராசிரியர் திரு.பாலசுந்தரம், லிபரல் கட்சி வேட்பாளரான திரு.ஹரி ஆனந்தசங்கரி, மார்க்கம் மாநகர சபை உறுப் பினர் திரு.லோகன் கணபதி, திரு.பத்மநாதன் ரவீந்திரன் ஆகியோருட்பட மற்றும் பலரும் உரையாற்றி னார்கள்.

இவ்விழாவில் நடிகமணியின் நாடகத்தில் லோகிதாசனாக நடித்த திரு.கிருஷ்ணபிள்ளை சுதாகரன் மொன்றியலில் இருந்து வந்து பக்க வாத்;தியங்கள் சகிதம் பாடல்களைப் பாடிய போது ஊரிலே நாடகங்களை நேரடியாகப் பார்த்து ரசித்ததைப் போன்று மிக்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

நன்றி:வீரகேசரி மூர்த்தி

Read More

விந்தையான விடயங்கள்-09

வாத்தின் ‘க்வாக்’ சத்தம் ஏன் எதிரொலிப்பதில்லை என்ற காரணத்தை இதுவரை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை !

நம் வீட்டில் இருக்கும் தூசியில் பாதி நம் உடலில் இருந்து உதிர்ந்த பழைய தோல்கள் !

உங்கள் முழங்கையை உங்களால் நக்க முடியாது !

எவ்வளவு மெலிதான காகிதமாக இருந்தாலும் ஏழு தடவைகளுக்கு மேல் மடக்க முடியாது !

தட்டச்சு பலகையில் ஒரு வரிசையில் உள்ள எழுத்துக்களை கொண்டு அடிக்க கூடிய பெரிய வார்த்தை TYPEWRITER !

                                                   -விஞ்ஞான கூடத்திலிருந்து..

Read More

கல்யாண வீட்டிலிருந்து பறுவதம் பாட்டி.

அன்று சனிக்கிழமை.எமது தூரத்து உறவு ஒன்றின் திருமண அழைப்பினை ஏற்று எங்களோடு பறுவதம் பாட்டியும் அண்ணாமலைத் தாத்தாவும் கல்யாண வீட்டில் கலந்துகொண்டனர். வீட்டினிலேயே  பந்தலமைத்ததிலிருந்து  பலவகையான உணவுவகைகளையும் படைத்த வரையிலும்  அத்திருமணம் மிகவும் சிறப்பாக  நடந்தேறியது.
வீடு திரும்பும்வேளை காரில் இருந்த தாத்தா மிகவும் சிரமப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
பாட்டி ஆரம்பித்தார்.
''என்ன ஏதன் சுகமில்லையே?''
தாத்தா முக்கி முனகியபடியே,
''எக்கச்சக்கமாய் சாப்பிட்டுவிட்டன்.அதுதான் சரியான முட்டாய் கிடக்கு''
''ஏன்,கொஞ்சமாய் சாப்பிட்டு இருக்கலாமெல்லெ''
''எல்லாத்திலையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எடுக்க அது கனக்கவாய் போயிற்று''
''நானும் கவனிச்சனான்.கோப்பையிலை மலைபோல கொண்டவந்து சாப்பிட்டனீ ங்கள்.வெட்கமாய் கிடந்துது.''
''அதுதான் பறுவதம் சொன்னனே.கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்.....''
தாத்தாவை பேசவிடாமல் குறுக்கிட்டார் பாட்டி.'' என்ன சொல்லிறியள் .பத்து சாப்பாடு இருந்தால் அத்தனையும் ஒரு தரத்திலை எடுக்கவேணும் எண்டு சட்டமோ அல்லது எல்லாமே எடுக்கவேணும் எண்ட முறையோ இல்லையே.உங்களுக்கு விரும்பினதை எடுக்கச்சொல்லித் தானே சாப்பாட்டை வைக்கிறாங்கள்.சிலவற்றை முதல்லை சாப்பிட்டு பிறகு தேவையெண்டா திரும்பவும் எடுக்கலாம் தானே! ஏன் இப்பிடி அள்ளிக்கொண்டு வந்து எக்கச்சக்கமாய் மீதியை மேசையிலை விட்டு அநியாயம் ஆக்கிறியள்.இப்பிடிச் சாப்பிட்டு நீங்களுமெல்லே வருத்தத்தை சம்பாதிக்கிறியள்.  உங்களைப்போல ஆட்களாலகொண்டாட்டக்காரர்,கலியாண மண்டபக்காரர்   எல்லாருக்கும் எவ்வளவு சிரமம் தெரியுமே!.ஊரில ,உலகத்தில எவ்வளவு சனம் சாப்பாடு இல்லாம செத்துக் கொண்டு இருக்கிறாங்கள் தெரியுமே!''
''ஐயோ பறுவதம்! இனிமேல் நான் கவனமாய் இருப்பன்,கொஞ்சம் பேசாமல் இரு.'' என்று முனகிக்கொண்டே பேச்சினை முடித்துக்கொண்டார் தாத்தா.
பாட்டியின் பெருந்தன்மைகளை எண்ணியவாறே ஓடும் காரின் யன்னலூடு வெளியுலகத்தினை இரசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.
      -ஆக்கம்:பேரன் செ.மனுவேந்தன் 

Read More