“செய்ய தெங்கிலே இளநீர் சேர்ந்த காரணங்கள் போல்…” என்ற வரிகள், வெளிப்புற வழிபாட்டிலிருந்து உள்ளார்ந்த அனுபவத்துக்குச் செல்லும் ஆன்மிகப் பாதையை நமக்குக் காட்டுகின்றன. தென்னை மரத்தின் உயர்ந்த கிளையில் தொங்கும் தேங்காயின் உள்ளே இளநீர் எவ்வாறு சேர்கிறது என்று நாம் தினமும் காண்கிறோம்; ஆனால் அதன் உள் மர்மத்தைப் பற்றி சிந்திப்பதில்லை. அதுபோலவே, இறைஅனுபவம் மனிதன் உள்ளத்தில் எப்படி மலர்கிறது என்பதும் வெளியில் தேடிக் காண முடியாத ஒரு ரகசியம்.
உள்ளம் – இறை அமர்ந்த கோயில்
தமிழ் ஆன்மிக மரபில் “உள்ளமே கோயில்” என்ற கருத்து ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது. திருமூலர் “உள்ளமே சிவன் கோயில்” என அறிவுறுத்துகிறார். வெளியில் கோயில் கட்டுவது எளிது; ஆனால் உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி அதனை இறை வாசஸ்தலமாக மாற்றுவது தான் உண்மையான துறவு.
தேங்காயின் ஓடு கடினம்; ஆனால் அதன் உள்ளே இளநீர் இனிமை. அதுபோல் மனிதன் வெளியில் கடினமான சிந்தனைகளாலும் ஆசைகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தாலும், அவன் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் பரமசிவம் குடிகொண்டிருக்கின்றான். இந்த உண்மையை உணர்ந்தவனுக்குப் புறவுலகப் புகழும், பேராசையும், பேரம்பேச்சும் அர்த்தமற்றவையாகிவிடுகின்றன.
இயற்கை உவமைகள் – உள்ளார்ந்த உண்மைகள்
🌿 விதை – மரம்
ஒரு சிறிய விதைக்குள் ஒரு பெரிய மரம் மறைந்துள்ளது. அது மண்ணில் புதைக்கப்பட்டு இருளில் கிடந்தாலும், அதன் உட்பொருள் முளைத்து வெளிப்படும்.
அதேபோல், மனித உள்ளத்தில் இறை உணர்வு விதையாக இருக்கிறது. தியானம், பக்தி, ஒழுக்கம் ஆகியவை மழையாகப் பொழியும்போது, அந்த விதை ஆன்மிக மரமாக வளரும்.
🔥 அக்னி – மரக்கட்டி
மரக்கட்டியில் நெருப்பு வெளியில் தெரியாது; ஆனால் உராய்வு கிடைத்தால் அது வெளிப்படும்.
அதேபோல், மனத்தில் இறை ஒளி மறைந்துள்ளது; ஆனால் சோதனை, துன்பம், சிந்தனை ஆகிய உராய்வுகள் அதன் ஒளியை வெளிக்கொணர்கின்றன.
அனுபவ ஞானம் – பேசாமையின் பேருரை
“ஐயன் வந்து என்னுளம் புகுந்து கோயில் கொண்டபின்
வையகத்தில் மாந்தர் முன்னம் வாய் திறப்பது இல்லையே”
இந்த வரிகளில் வெளிப்படும் மௌனம் வெறும் சொல்விலக்கல்ல; அது அனுபவத்தின் நிறைவு. உண்மையை உணர்ந்தவனுக்கு விளக்கங்கள் தேவையில்லை.
மாணிக்கவாசகர் “அறிந்தவர் அறிவார்; அறியாதார் அறியார்” எனப் பாடியதுபோல், ஆன்மிக அனுபவம் சொற்களால் பரிமாற முடியாத ஒன்று. அது உள்ளத்தில் நிகழும் அமைதியான புரட்சி.
பேராசை உலகமும் உள்ளார்ந்த செல்வமும்
இன்றைய மனிதன் கடவுளையும் ஒரு வர்த்தகப் பொருளாக மாற்றியிருக்கிறான். வேண்டுதல் – நிறைவேற்றம் – காணிக்கை என்ற பரிமாற்றச் சுற்றில் இறைநம்பிக்கை சிக்கிக் கிடக்கிறது. ஆனால் உண்மையான இறைஅனுபவம் பரிவர்த்தனை அல்ல; அது பரிபூரண ஒப்புதல்.
ரமண மகரிஷி “நான் யார்?” என்ற கேள்வியை எழுப்பி மனிதனை உள்ளத்தை நோக்கச் செய்தார். வெளியில் தேடும் கடவுள் உள்ளத்தில் ஒளிந்திருப்பதை உணர்ந்தவனுக்கு, உலகின் குரல் ஓசைகள் மெதுவாக மங்கிவிடுகின்றன.
மௌனம் – ஆன்மாவின் மொழி
மௌனம் என்பது பேசாமை அல்ல; அது உள்நிறைவு.
மௌனம் என்பது சிந்தனை இல்லாமை அல்ல; அது சிந்தனையின் தெளிவு.
மௌனம் என்பது ஓட்டமல்ல; அது ஓய்வு.
தேங்காயின் உள்ளே இருக்கும் இளநீரை நாம் வெளியே குலுக்கி அறிய முடியாது; அதை உடைத்தால்தான் காண முடியும். அதுபோல், மனத்தின் ஓட்டை உடைத்தால்தான் உள்ளார்ந்த இறையை உணர முடியும்.
👉
இறைநம்பிக்கை வெளிப்புற அலங்காரங்களில் இல்லை; அது உள்ளத்தின் அமைதியில் இருக்கிறது.
கோயில்கள் கற்களால் கட்டப்படுகின்றன; ஆன்மிகக் கோயில் கருணையால் கட்டப்படுகிறது.
பேராசை நிறைந்த உலகில், உள்ளத்தை நோக்கி அமைதியாக நடக்கும் ஒருவர் தான் உண்மையான செல்வந்தன்.
தேங்காயின் உள்ளே இளநீர் இருப்பதைப் போல, மனித உள்ளத்தின் ஆழத்தில் இறை ஒளி நிரம்பியுள்ளது. அதை உணர்ந்தவனுக்கு உலகின் சத்தங்கள் மங்குகின்றன; மௌனம் தான் அவனின் மொழியாகிறது.
அதை உணர்ந்தவனுக்கு,
பேச்சு தேவையில்லை –
அவனின் வாழ்வே ஒரு சாந்தமான பிரார்த்தனை.
அந்த மௌனமே – ஆன்மிகத்தின் உச்சக்கட்ட உரை.
💚தீபம் ஆன்மீக வலம்
0 comments:
Post a Comment