போர்வெறி விலகு, ...இதுபோலே வருமா இனிமேலே,

 

போர்வெறி விலகு

நாடு நினையாத நாயகர் ஆட்சி நடப்பதால்

நாசம் நெருங்கும் நெடுந்தரணி –

ஓடும் இரத்தம் ஓயா கண்ணீர்

உலகம் துயரும் உருக்கமிது.

 

கொள்கை எனும் கொடிய முகமிட்டு

கோபம் கொழுந்தென கிளப்புவோர் –

தம் வீட்டு தீயை அணைக்க மறந்து

தன் அடுத்த  மண்ணில் நெருப்பிடுவார்.

 

தந்தையர் இழந்த பிள்ளை அழுகை,

தாய் மார்பைத் தேடும் துடிப்பு;

கணவனை இழந்த கண்கள் உலராது,

கணவன்மார் இழந்த மனைவியர் வாடல்.

 

மனைவி இழந்த மனம் நொறுங்க,

மகன் இழந்தோர் மூச்சே நின்றது;

அழுகை நதிகள் பெருகும் பூமி

அமைதி தேடும் அகலம் ஆனது.

 

வல்லரசே! வாழ  விடு இந்நேரம்,

வழி தவறாதே மனித நேயம்;

உன் வீடு காப்பது முதற்பணி —

உலகம் காப்பது கருணை வழி.

 

விலகு போர் வெறி! விலகு வன்மை!

விடிய விடியாத இருள் அகலும்;

மனங்கள் மாறும் நாளிலே தான்

மண்ணின் மரபு மீண்டும் மலரும்.

 ⋲⋲⋲⋲⋲⋲⋲⋲

 

'பொன்னாள்  இதுபோலே வருமா இனிமேலே'

 

அன்ன நடையாள் தூளியிலே ஆடி

இன்முகம் காட்டி அருகில் அழைத்து

இன்பம் கொட்டும் நிலா ஒளியில்

மின்னும் விளக்கில் இருவரும் சேர

பொன்னாள் இதுபோலே வருமா இனிமேலே ?

 

சின்ன இடையாள் அழகு காட்டி

தேன் சிந்தும் இதழ்கள் பதித்து

கன்னம் இரண்டிலும் முத்தம் கொடுத்து

அன்பு மழையால் உள்ளம் நனைக்க

இன்னாள் என்றும் கிடைக்குமா மீண்டும் ?

  ⋲⋲⋲⋲⋲⋲⋲⋲

[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,

அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்]