“உள்ளத்திலே ஈசன்: சித்தரின் வழி, மனிதனின் வழு”

-ஆன்மிகம்-

சிவவாக்கியம்- 034

மாறுபட்ட மணி துலக்கி வண்டின் எச்சில் கொண்டு

போய் ஊறுபட்ட கல்லின்மீதே ஊற்றுகின்ற மூடரே

மாறுபட்ட தேவரும் அறிந்து நோக்கும் என்னையும்

கூறுபட தீர்க்கவோ குருக்கள் பாதம் வைத்தே.

 

பழைய தமிழ் சித்தர்கள் கூறிய வாக்கியங்கள் இன்று கூட நம்மைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடிகளாகத் திகழ்கின்றன. சிவவாக்கியம் – 34 என்பதும் அதுவே.

 

“மாறுபட்ட மணி துலக்கி வண்டின் எச்சில் கொண்டு

போய், ஊறுபட்ட கல்லின்மீதே ஊற்றுகின்ற மூடரே…”

 

இந்தச் சொற்கள் ஒரு காலத்தைச் சேர்ந்தவை என்றாலும், அவை பேசும் உண்மை — நவீன மனிதனின் ஆன்மீக நிலைமை பற்றியது.

 

வெளிப்புறப் பாசாங்கும் உள்நிலை வெறுமையும்

சித்தர் இங்கே “மாறுபட்ட மணி” எனப் பேசும்போது, வெளிப்புற வழிபாட்டு விளையாட்டுகளையே குறிக்கிறார். நவீன காலத்தில் இதுவே மிகுந்துள்ளது — இன்று மக்கள் வெள்ளி மணிகளால், பெரிய ஆலய அலங்காரங்களால், விலையுயர்ந்த அபிஷேகப் பொருட்களால் இறையை அணுக முயல்கின்றனர்.

ஆனால் சித்தர் கேட்கிறார்:

“இந்த மணியின் ஓசை உன் மனத்தில் ஒலிக்கிறதா?”

 

அறிவில்லாதவன், “வண்டின் எச்சிலான தேனை” கல் சிலைகளின் மீது ஊற்றிக் கொண்டிருக்கிறான்; ஆனால் அவனுக்குள் உள்ள கல்லாகிக் காய்ந்த மனத்தில் ஒரு துளி கருணையும் வாரவில்லை. தேன் இனிப்பாக இருப்பினும், அதன் இனிமை வெளியில் சிந்தப்படுகிறது; உள்மனம் அதனைக் கிட்டவில்லை.

 

இதே போல் இன்று மனிதன் வெளிப்புற ஆடம்பரங்களில் தன்னை இழந்துவிட்டான். சமூக வலைத்தளங்களில் ‘ஆன்மீகமாய்’ தோன்றும் புகைப்படங்களும், ஆன்லைன் பூஜைகளும், ஆனந்தத்தின் முகமூடியே ஆகிவிட்டன. ஆனால் மனம் இன்னும் அமைதியடையவில்லை. சித்தர் இதை முன்பே கண்டவர் — “நீ வெளியில் தேடுகிறாய்; ஆனால் ஈசன் உன் உள்ளத்திலே இருக்கிறான்” என்கிறார்.

 

உண்மையான அபிஷேகம் — மனதின் தியானம்

சித்தர் சொல்வது “குருக்கள் பாதம் வைத்தே” என்பதில் தான் முழு தத்துவமும் உள்ளது.

“குரு” என்பது மனித வடிவில் இருக்கும் ஆள் அல்ல; மனிதன் காலில் விழும் தலையுமல்ல! அது ஞானத்தின் வடிவம், உள்ளுணர்வின் ஒளி.

அந்த குருவின் பாதத்தை மனதில் வைப்பது என்பது — சுய விழிப்பைத் தியானிப்பது, மனத்தின் அடுக்குகளில் ஒளிந்திருக்கும் இறை நிழலை உணர்வது.

 

உண்மையான அபிஷேகம் பால், தேன், சந்தனம் அல்ல — அது சிந்தனையின் சுத்தம்.

இறைவன் பவளச்சிலையிலும் இல்லை, பொன்னாலயத்திலும் இல்லை; மனம் சாந்தமாகும் இடம்தான் அவனுடைய கோவில். அந்த இடம் நாம் உருவாக்க வேண்டியது.

 

நவீன மனிதனின் புது சிலைகள்

இன்றைய சிலைகள் கற்சிலைகள் மட்டுமல்ல — ஸ்மார்ட்போன்களும், சமூக மதிப்புகளும், பொருளாதார ஆசைகளும் மனித மனத்தின் சிலைகளாகி விட்டன. அவற்றை நாடி மனிதன் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறான்.

அந்த ஓட்டத்தில் நிற்கும் நினைவாகவே சித்தர் சொல்லுகிறார் — “உள்ளத்தில் புதைத்திருக்கும் ஈசனைத் தேடு.”

 

நவீன கல்வியும், தொழிலும் மனிதனுக்குத் திறன் தருகின்றன; ஆனால் அறிவொளி தருவது உள் விழிப்புதான்.

தன்னை அறியாமல் உலகை அடைந்தால், வெறுமைதான் மீதியாகும்.

 

சிவவாக்கியத்தின் அழகு இதுதான் — அது காலத்தால் பழுதடையாத உண்மை.

சித்தர் ஒரு எச்சரிக்கையை மட்டும் தரவில்லை, ஒரு வழியையும் நிரூபிக்கிறார்:

“வெளியில் தேடு, இழப்பாய்; உள்ளே நோக்கு, இறைவனைப் பார்க்கலாம்.”

இன்றைய மனிதனுக்கு இது ஒரு ஆன்மீக மருந்து — 👉

மணி உள்ளத்தில் ஒலிக்கட்டும், பூஜை உள்ளத்தில் தொடரட்டும்,  மனம் விழித்திருக்கட்டும். உள்ளம் உண்மையை உணரட்டும்.

ஈசன் சிலையில் அல்ல; அவன் உன்னில் தான்.

தீபம் ஆன்மிக வலம்