“நான் மதிப்புள்ள மனிதனா?” — மனதின் அமைதியான கேள்வி
இன்றைய மனித வாழ்க்கையில் வெளிப்புற வளர்ச்சி அதிகரித்திருக்கிறது. சமூக வலைத்தளங்களில் ஆயிரக்கணக்கான நண்பர்கள், அழகான புகைப்படங்கள், உயர்ந்த சம்பளம், ஆடம்பர வாழ்க்கை — இவை எல்லாம் ஒருவரின் வாழ்க்கையை வெளியில் பிரகாசமாக காட்டலாம். ஆனால் அந்த மனிதன் உள்ளுக்குள் தன்னை மதிக்காமல் வாழ்ந்தால், அந்த வாழ்க்கையில் அமைதி இருக்காது.
இதற்குக் காரணமான முக்கியமான உளவியல் அம்சம்தான் “சுயமரியாதை”
(Self-esteem).
சுயமரியாதை என்பது ஒருவர் தன்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார் என்பதைக் குறிக்கும்.
“நான் மதிப்புள்ளவன்”, “எனக்கும் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை உண்டு”, “நான் தோற்றாலும் மீண்டும் எழ முடியும்” என்ற உள்ளார்ந்த நம்பிக்கையே உண்மையான சுயமரியாதை.
சுயமரியாதை பிறவியிலேயே வருவதில்லை
ஒரு குழந்தை பிறக்கும் போது அதற்கு சுயமரியாதை என்ற உணர்வு இருக்காது. அது வளர்க்கப்படும் சூழல், பெற்றோரின் அணுகுமுறை, சமூகத்தின் பார்வை, அனுபவங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் மெதுவாக உருவாகிறது.
ஒரு குழந்தை தவறு செய்தபோது,
“நீ எதற்கும் உதவாதவன்!” என்று தொடர்ந்து திட்டப்பட்டால், அதன் மனதில் “நான் பயனற்றவன்” என்ற எண்ணம் விதைக்கப்படுகிறது.
அதே நேரத்தில்,
“தவறு நடந்தது சரி… மீண்டும் முயற்சி செய்” என்று ஊக்கப்படுத்தப்பட்டால், அந்தக் குழந்தை தோல்வியையும் சமாளிக்கக் கற்றுக்கொள்கிறது.
அதனால் சுயமரியாதையின் முதல் விதை வீட்டிலேயே விதைக்கப்படுகிறது.
ஒப்பீடு — சுயமரியாதையின் பெரிய எதிரி
இன்றைய சமூகத்தில் மனிதர்கள் தங்களை வாழ்வதற்காக அல்ல; மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டு வாழ்வதற்காக அதிகம் முயற்சிக்கிறார்கள்.
▶“அவனுக்கு பெரிய வீடு இருக்கிறது.”
▶“அவள் அழகாக இருக்கிறாள்.”
▶“அவரின் குழந்தை அதிக மதிப்பெண் எடுத்திருக்கிறது.”
இவ்வாறான ஒப்பீடுகள் மெதுவாக மனதில் குறை உணர்வை உருவாக்குகின்றன. சமூக வலைத்தளங்கள் இந்த ஒப்பீட்டை இன்னும் தீவிரமாக்கியுள்ளன. மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் அழகான பகுதியை மட்டுமே காட்டுகிறார்கள். ஆனால் அதை பார்க்கும் ஒருவர், “என் வாழ்க்கை மட்டும்தான் மோசம்” என்று எண்ணத் தொடங்குகிறார்.
இவ்வாறான தொடர்ச்சியான ஒப்பீடு, சுயமரியாதையை மெதுவாக உடைத்துவிடுகிறது.
குழந்தைப் பருவ அனுபவங்களின் தாக்கம்
பலரின் தற்போதைய மனஅழுத்தங்களுக்கு வேராக இருப்பது அவர்களின் குழந்தைப் பருவ அனுபவங்களே.
▶தொடர்ந்து விமர்சிக்கப்பட்ட குழந்தைகள்
▶அன்பு இல்லாமல் வளர்ந்தவர்கள்
▶மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டவர்கள்
▶குடும்பத்தில் அவமதிக்கப்பட்டவர்கள்
இவர்கள் வளர்ந்த பின்பும் தங்களை நம்புவதில் சிரமப்படுவர்.
வெளியில் பெரிய பதவியில் இருந்தாலும், உள்ளுக்குள் “நான் போதுமானவன் அல்ல” என்ற குரல் அவர்களை துரத்திக்கொண்டே இருக்கும்.
அதிக சாதனைகள் இருந்தும் ஏன் சிலர் வெறுமையாக உணர்கிறார்கள்?
சிலருக்கு நல்ல வேலை, பணம், புகழ், குடும்பம் எல்லாம் இருந்தாலும் மனநிறைவு இருக்காது. காரணம் — அவர்கள் தங்கள் மதிப்பை வெளிப்புற சாதனைகளில் கட்டியெழுப்பியிருப்பார்கள்.
▶“நான் வெற்றி பெற்றால் மட்டுமே மதிப்புள்ளவன்.”
▶“மற்றவர்கள் என்னைப் பாராட்டினால் மட்டுமே நான் நல்லவன்.”
இவ்வாறு வாழும் மனிதன் எப்போதும் பயத்துடனேயே இருப்பான். ஏனெனில் வெளிப்புற பாராட்டுகள் நிரந்தரமல்ல.
உண்மையான சுயமரியாதை என்பது,
“நான் மனிதன் என்பதற்காகவே மதிப்புள்ளவன்” என்ற உள்ளார்ந்த உணர்விலிருந்து வருகிறது.
சுயமரியாதை குறைந்த மனிதர்களின் சில அறிகுறிகள்
▶எப்போதும் மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்தை நாடுவது
▶சிறிய விமர்சனத்திற்கே உடைந்து போவது
▶“இல்லை” என்று சொல்ல முடியாமல் இருப்பது
▶தங்களை எப்போதும் குறை கூறிக்கொள்வது
▶மற்றவர்களை மகிழ்விப்பதற்காகவே வாழ்வது
▶தனிமையில் தங்களை வெறுப்பது
இவை அனைத்தும் மனதின் அடிப்படை பாதுகாப்பின்மையை காட்டுகின்றன.
சுயமரியாதையை எப்படி வளர்த்துக்கொள்ளலாம்?
1. தன்னுடன் பேசும் மொழியை மாற்றுங்கள்
பலர் தங்களிடம் மிகவும் கடுமையாக பேசுகிறார்கள்.
▶“என்னால் முடியாது.”
▶“நான் தோல்வியன்.”
▶“நான் அழகில்லை.”
இந்த உள் உரையாடல்களை மாற்ற வேண்டும்.
அதற்குப் பதிலாக:
▶“நான் கற்றுக்கொண்டு இருக்கிறேன்.”
▶“என்னிடமும் திறமை இருக்கிறது.”
▶“தவறு செய்தாலும் நான் மதிப்புள்ளவன்.”
என்று மனதுடன் பேச வேண்டும்.
2. ஒப்பீட்டை குறைக்க வேண்டும்
ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்க்கைப் பயணம் வேறுபட்டது.
மற்றவர்களின் வெற்றியை வைத்து தன் மதிப்பை அளவிடக்கூடாது.
3. சிறிய வெற்றிகளையும் மதிக்க வேண்டும்
ஒரு நல்ல பழக்கத்தை தொடங்கியது, ஒரு பயத்தை கடந்து பேசினது, ஒருவருக்கு உதவியது — இவையும் வெற்றிதான்.
சுயமரியாதை என்பது பெரிய சாதனைகளால் மட்டும் உருவாகாது; சிறிய முன்னேற்றங்களை மதிக்கும் பழக்கத்தாலும் உருவாகிறது.
4. எல்லைகளை அமைக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்
எப்போதும் அனைவரையும் மகிழ்விப்பதற்காக வாழ்ந்தால், ஒருவர் தன்னையே இழந்து விடுவார்.
தேவையான இடத்தில் “இல்லை” என்று சொல்லக் கற்றுக்கொள்வது சுயமரியாதையின் ஒரு முக்கிய அறிகுறி.
பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் கவனிக்க வேண்டியது
ஒரு குழந்தையின் மனத்தில் தன்னைப் பற்றிய நம்பிக்கையை உருவாக்குவது மிகவும் முக்கியம்.
அதற்காக:
▶அவமானப்படுத்தாமல் திருத்த வேண்டும்
▶ஒப்பிடாமல் ஊக்கப்படுத்த வேண்டும்
▶கேள்வி கேட்க அனுமதிக்க வேண்டும்
▶தோல்வியை இயல்பாக ஏற்க கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.
ஏனெனில், சிறுவயதில் உடைக்கப்பட்ட மனம், பெரியவயதில் கூட தன்னை திருத்திக்கொள்ள போராடிக்கொண்டே இருக்கும்.
👉
சுயமரியாதை என்பது அகந்தை அல்ல.
அது தன்னுடைய மனித மதிப்பை உணர்ந்திருக்கும் அமைதியான நிலை.
உலகம் நம்மை பாராட்டாத நாளிலும்,
தோல்விகள் வந்த காலத்திலும்,
தனிமை சூழ்ந்த நேரங்களிலும் கூட,
“நான் மதிப்புள்ள மனிதன்” என்று தன்னிடம் சொல்லிக்கொள்ளும் மனவலிமையே உண்மையான சுயமரியாதை.
மனிதன் உலகை வெல்லும் முன், தன்னை வெறுக்காமல் வாழ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஏனெனில், தன்னைத்தான் மதிக்காத மனம் எந்த வெற்றியிலும் முழுமையான மகிழ்ச்சியை காணாது.
தீபம் உளவியல்
0 comments:
Post a Comment