தீட்டு என்னும் மாயையும் சிவவாக்கியரின் ஞானச் சாட்டையும்!

பிறப்பு மற்றும் இறப்பை 'தூமை' என்று ஒதுக்கும் மூடநம்பிக்கை - ஒரு பார்வை

நம் தமிழ் மண்ணில் தோன்றிய சித்தர்கள் வெறும் ஆன்மிகவாதிகள் மட்டுமல்லர்; அவர்கள் சமுதாயத்தின் கண்கள், மூடநம்பிக்கைகளை வேரறுத்த புரட்சியாளர்கள். சடங்குகளின் பெயராலும், சாஸ்திரங்களின் பெயராலும் மனிதர்களைப் பிரித்து வைத்த போலித்தனங்களை அவர்கள் வன்மையாகக் கண்டித்தனர். அந்த வரிசையில், சாதி, மத, ஆசாரக் கட்டுப்பாடுகளைத் தன் கூர்மையான வரிகளால் சுக்குநூறாக்கியவர் சித்தர் சிவவாக்கியர்.

இன்றைய நவீன அறிவியல் யுகத்திலும், மனித மனம் இன்னும் விடுபடாத 'தீட்டு மற்றும் தூய்மை' என்ற மூடநம்பிக்கையைச் சாடும் சிவவாக்கியரின் 49-வது பாடல் இதோ:

"அறையினில் கிடந்துபோது அன்று தூமை என்கிறீர் துறை அறிந்து நீர் குளித்த அன்று தூமை என்கிறீர் பறையறைந்து நீர் பிறந்த அன்று தூமை என்கிறீர் புரை இலாத ஈசரோடு போருந்துமாறது எங்ஙனே?"

பாடலின் எளிய விளக்கவுரை

மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படையான பிறப்பையும், உடலின் இயற்கையான செயல்பாடுகளையும் 'தீட்டு' (தூமை) என்று ஒதுக்கும் மனிதர்களின் அறியாமையை இப்பாடலில் சிவவாக்கியர் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார்.

• அறையினில் கிடந்துபோது அன்று தூமை என்கிறீர்: ஒரு குழந்தை தாயின் கருப்பையாகிய இருட்டறையில் உருவாகிக் கிடக்கும்போது, அந்தப் பெண்ணின் மாதவிடாய் மற்றும் கரு உருவாகும் நிகழ்வை 'தீட்டு' என்று சொல்கிறீர்கள்.
• துறை அறிந்து நீர் குளித்த அன்று தூமை என்கிறீர்: அந்தத் தீட்டு நீங்குவதற்காக, நீர்நிலைகளின் நதித்துறைகளை அறிந்து, முறைப்படி நீராடிவிட்டு வந்த பிறகும் மனிதர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் 'தீட்டு' கற்பித்துத் தள்ளி வைக்கிறீர்கள்.
• பறையறைந்து நீர் பிறந்த அன்று தூமை என்கிறீர்: உலகிற்குப் பறைசாற்றுவது போல, சத்தமிட்டு அழுகையோடு ஒரு குழந்தை மண்ணில் பிறக்கும் அந்தப் பிரசவ நிகழ்வையும், பிறப்பையும் 'தீட்டு' (ஜனன தீட்டு) என்று முத்திரை குத்துகிறீர்கள்.
• புரை இலாத ஈசரோடு போருந்துமாறது எங்ஙனே?: கரு உருவாதல், பிறத்தல், உடலின் இயல்பு என அனைத்தையுமே தீட்டு என்று ஒதுக்கித் தள்ளும் நீங்கள்; எந்தவொரு குற்றமும், மாசும், குறையும் இல்லாத (புரை இலாத) அந்தப் பரம்பொருளாகிய ஈசனை எப்படி அடையப் போகிறீர்கள்? அவரோடு உங்கள் ஆன்மா எங்ஙனம் கலக்கும்?

இக்கால மூடநம்பிக்கைகளும் சிவவாக்கியரின் சாட்டையடியும்

அறிவியல் உச்சாணிக் கொம்பில் நிற்கும் இக்காலத்திலும், மனிதர்களிடம் 'தீட்டு' என்ற பெயரிலான மூடநம்பிக்கைகள் ஒழிந்தபாடில்லை. சிவவாக்கியரின் இச்சிந்தனை இன்றைய சமுதாயத்திற்கு ஏன் மிக முக்கியத் தேவை என்பதைச் சில புள்ளிகளில் காண்போம்:

1.   உயிரியல் நிகழ்வைப் பாவமாகப் பார்க்கும் அறியாமை: இன்றளவும் மாதவிடாய் மற்றும் பிரசவ காலங்களில் பெண்களை வீட்டின் ஓரத்திலோ அல்லது தனியறையிலோ ஒதுக்கி வைக்கும் போக்கு நீடிக்கிறது. மனித இனம் தொடர்வதற்குக் காரணமான ஒரு உன்னதமான உயிரியல் நிகழ்வைத் தீட்டு என்று சொல்வது எவ்வளவு பெரிய அறியாமை? இயற்கையின் கொடையைச் சாபமாகப் பார்க்கும் இக்கால மனிதர்களின் மனநிலையை அன்றே சிவவாக்கியர் கண்டிக்கிறார்.

2.   போலியான ஆசாரங்களும் வெளிவேஷங்களும்: ஆற்றிலோ, குளத்திலோ மூழ்கி எழுந்துவிட்டால் உடல் தூய்மையாகிவிடும், தீட்டு கழிந்துவிடும் என்று மனிதர்கள் நம்புகிறார்கள். ஆனால், குளித்து முடித்த பின்னும் மனதில் சாதி வெறியையும், சக மனிதனைத் தாழ்வாகப் பார்க்கும் எண்ணத்தையும் வைத்துக் கொண்டு திரிகிறார்கள். ஆன்மத் தூய்மை இல்லாமல் வெறும் உடலை மட்டும் கழுவுவதால் இறைவனை அடைய முடியாது என்பதை இப்பாடல் உணர்த்துகிறது.

3.   பிறப்பால் உயர்வு தாழ்வு கற்பித்தல்: குழந்தைப் பிறப்பையே தீட்டு என்று சொல்லும் மனிதர்கள், பிற்காலத்தில் மனிதர்களைச் சாதியின் பெயரால் தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று ஒதுக்குகிறார்கள். சிவவாக்கியர் கேட்கிறார்: "எல்லோரும் ஒரே மாதிரியாகத் தானே பிறக்கிறோம்? இதில் எங்கே வந்தது தீட்டு?"

ஆன்மிகப் பத்திரிகையின் சிந்தனைப் பார்வை: ஈசனை அடையும் வழி எது?

இறைவன் என்பவன் தூய்மையானவன்; எங்கும் நிறைந்திருப்பவன். அவன் தூணிலும் இருப்பான், துரும்பிலும் இருப்பான் எனும்போது, மனித உடலின் இயற்கையான செயல்பாடுகளில் மட்டும் அவன் இல்லாமல் போய்விடுவானா?

நம் பிறப்பே தீட்டு என்றால், அந்தத் தீட்டின் வழியே வந்த நம் உடலுக்குள் எப்படி இறைவன் ஆத்மாவாக வீற்றிருக்க முடியும்?

எனவே, புறத்தே தேடும் தீட்டுகளும், சடங்குகளும் ஆன்மிகம் அல்ல. மனதில் இருக்கும் பேராசை, பொறாமை, வஞ்சகம், சக மனிதனை இழிவாக நடத்தும் குணம் ஆகியவையே உண்மையான தீட்டுகள். இவற்றை அகற்றி, மனதைத் தூய்மையாக வைப்பதே 'புரை இலாத ஈசனை' அடையும் ஒரே வழி.

👉👉இனிமேலாவது தீட்டு, ஆசாரம் என்ற பெயரில் சக மனிதர்களையும், பெண்களையும் ஒதுக்கும் மூடநம்பிக்கைகளில் இருந்து இக்காலச் சமூகம் விடுபட வேண்டும். புறத்தூய்மையை விட அகத்தூய்மையே இறைவனை அடையும் வழி என்பதை உணர்ந்து வாழ்வதே சித்தர் சிவவாக்கியருக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான நன்றிக்கடனாகும்.

"பிறப்பையும், இறப்பையும் 'தூமை' (தீட்டு) என்று ஒதுக்கிப் பார்க்கும் எவரும், தன் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடும் தார்மீக உரிமையை இழக்கிறார்கள்."

தீபம் ஆன்மிக வலம்