மனிதனைப் பிரிப்பதா மதம்? ஒன்றிணைப்பதா ஞானம்?

- ஆன்மிகச் சிந்தனையாளர்

தமிழ் ஆன்மிக மரபில், சடங்குகளின் சங்கிலிகளை உடைத்தெறிந்த மாபெரும் புரட்சித் துறவி சிவவாக்கியர். அவரது பாடல்கள் வெறும் பக்திப் பரவசங்கள் அல்ல; மனித மனத்தின் அறியாமை இருளைக் கிழிக்கும் அறிவுப் பேரொளிகள்; சிந்தனை வெடிகுண்டுகள். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர் சமுதாயத்தை நோக்கி எழுப்பிய கேள்விகள், இதோ இன்று இருபத்தியொன்றாம் நூற்றாண்டின் அதிநவீன மனிதனின் முகத்திற்கு நேரே கண்ணாடியாய் நின்று உண்மையை உரக்கச் சொல்கின்றன.

அவரது புகழ்பெற்ற 046-வது பாடல், ஆன்மிகத்தின் உச்சக்கட்ட விடுதலையைப் பற்றிப் பேசுகிறது:

"சித்தமற்று சிந்தையற்று சீவனற்று நின்றிடம்

சத்தியற்று சம்புவற்று சாதிபேத மற்று நன்

முத்தியற்று மூலமற்று மூல மந்திரங்களும்

வித்தை இத்தை ஈன்ற விதத்தில் விளைந்ததே சிவாயமே."

இந்தப் பாடல், மனிதன் தன் குறுகிய புத்தியால் உருவாக்கிய எல்லைகளையும் பிரிவுகளையும் தவிடுபொடியாக்கும் பேரறிவின் பிரகடனம் ஆகும்.

“நான்” என்ற அகந்தையின் சிறை

இன்றைய மனிதன் அறிவியல் தொழில்நுட்பத்தில் அண்டவெளியைத் தொட்டுவிட்டான். ஆனால், மன அமைதியில் ஒரு முழமாவது உயர்ந்திருக்கிறானா என்றால் கேள்விக்குறிதான். அவனது உள்ளம் ஆசை, போட்டி, பொறாமை, மத வெறுப்பு, சாதிப் பெருமை, பண அகந்தை ஆகியவற்றால் நிரம்பி வழிகிறது.

சிவவாக்கியர் பாடலின் துவக்கத்திலேயே “சித்தம்”, “சிந்தை”, “சீவன்” அற்று நிற்கும் நிலையைப் பேசுகிறார். அதாவது, ‘நான்’, ‘எனது’ என்ற அகந்தையின் சிறைக்கதவுகள் உடையாதவரை மனிதன் உண்மையான ஆன்மிகத்தை எட்ட முடியாது. வெளியில் பிரம்மாண்டமான கோபுரங்களைக் கட்டும் மனிதன், தன் உள்ளுக்குள் சக மனிதனுக்கு எதிரான பகையையும் வன்மத்தையுமே வளர்க்கிறான். உதடுகளில் இறைவன் பெயர் உச்சரிக்கும்போதே, உள்ளத்தில் மனித வெறுப்பைச் சுமப்பது ஆன்மிகத்தின் ஆகப்பெரும் வீழ்ச்சி அல்லவா?

மதங்கள் மனிதனை இணைக்க வேண்டுமே தவிர பிரிக்க அல்ல!

இன்றைய உலகை உற்றுநோக்கினால், மதத்தின் பெயரால் வன்முறை, இனத்தின் பெயரால் வெறுப்பு, சாதியின் பெயரால் அவமதிப்பு என மனிதநேயம் சிதைந்து கிடப்பதைக் காணலாம். எந்தவொரு குழந்தையும் பிறக்கும்போது மதம், சாதி, இனம் என்ற முத்திரைகளோடு பிறப்பதில்லை. மனிதன்தான் அவனுக்குப் பின்னாளில் அடையாளங்களை ஒட்டி, எல்லைகளை வகுக்கிறான்.

ஆனால், உள்ளே ஓடும் உயிர் ஒன்றுதான் என்பதை உணர்த்தவே சிவவாக்கியர், “சாதிபேத மற்று” என்று மிக ஆணித்தரமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

பரம்பொருளின் பார்வையில்...

• உயர்சாதி - தாழ்ந்த சாதி என்ற பேதம் இல்லை.
• தூயவன் - அசுத்தன் என்ற பிரிவினை இல்லை.
• அங்கே இருப்பது ‘மனிதன்’ என்ற ஒற்றைப் புள்ளி மட்டுமே.

இன்றும் கூட, ‘கடவுள் தூணிலும் இருப்பார் துரும்பிலும் இருப்பார்; அவன் எல்லோருக்கும் பொதுவானவன்’ என்று பேசிக்கொண்டே, சக மனிதனைக் ஆலயத்திற்குள் அனுமதிக்க மறுக்கும் முரண்பாடுகளைச் சமூகத்தில் காண்கிறோம். இத்தகைய போலித்தனத்தைத்தான் சித்தர் பெருமான் சாடுகிறார்.

மந்திரம் சொல்லும் உதடு மனிதனை ஏன் இகழ்கிறது?

கோடி முறை மந்திரங்களை உச்சரிப்பதால் என்ன பயன், மனித நேயமும் கருணையும் வற்றிப்போய்விட்டால்? அதனால்தான், “மூல மந்திரங்களும்... வித்தை இத்தை ஈன்ற விதத்தில் விளைந்ததே சிவாயமே” என்கிறார். மந்திரங்கள் என்பவை மனதைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கான கருவிகளே தவிர, அவை மட்டுமே இறுதி உண்மை அல்ல.

“என் மதமே உயர்ந்தது, என் கடவுளே உண்மையானவர், என் சடங்குகளே சிறந்தவை” என்று மனிதர்களைப் துண்டு துண்டாகப் பிரிக்கும் பக்திமார்க்கம் ஒரு  போலி அது ஆன்மிகம் அல்ல . மனிதர்களை ஒன்றிணைப்பதே உண்மையான ஞானம்.

சமூக ஊடக காலத்தின் ‘புதிய சாதிகள்’

பழைய காலத்தில் சாதி என்பது பிறப்பின் அடிப்படையில் உருவானது. ஆனால், இன்று நவீன யுகத்தில் புதிய வடிவங்களில் ‘சாதிகள்’ முளைத்திருக்கின்றன:

பழமைப் பிரிவினை	நவீன காலப் பிரிவினை (புதிய சாதிகள்)
பிறப்பு மற்றும் குலம்	பணக்காரர் – ஏழை
பாரம்பரியச் சடங்குகள்	படித்தவர் – படிக்காதவர் / நகரம் – கிராமம்
வர்ணாசிரம முறை	சமூக ஊடகப் புகழ் (Followers) – சாதாரண மனிதன்

மனிதனை மனிதன் தரம் தாழ்த்தி அளக்கும் குணம் மட்டும் மாறவே இல்லை. ஒருவர் பயணிக்கும் கார், பயன்படுத்தும் நவீன கைபேசி, சமூக வலைதளங்களில் அவருக்கு இருக்கும் பின்தொடர்பவர்களின் எண்ணிக்கை ஆகியவற்றைக் கொண்டு மனித மதிப்பு கணக்கிடப்படுகிறது. இதுவும் ஒரு நவீன அகந்தை அமைப்பே அன்றி வேறில்லை.

உண்மையான “சிவம்” என்பது யாது?

சிவவாக்கியர் காட்டும் ‘சிவம்’ என்பது ஒரு சிலையிலோ, குறிப்பிட்ட மத அடையாளத்திலோ, சடங்குகளிலோ மட்டும் சுருங்கிவிடுவது அல்ல. அது அகில உலகிலும், அண்டவெளியிலும், அனைத்து உயிர்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பேரறிவு.

• பசியால் வாடும் மனிதனுக்கு அன்போடு சோறிடுவது,
• துயரத்தில் தவிக்கும் ஒரு மனதிற்கு ஆறுதல் அளிப்பது,
• சாதி, மத பேதமின்றி எவ்வுயிரையும் தன்னுயிர் போல் நேசிப்பது...

இதுவே உண்மையான சிவ வழிபாடு; இதுவே உன்னத ஆன்மிகம்.

மனித குலத்திற்குச் சித்தர் விடுத்த எச்சரிக்கை

இன்று மனிதன் விண்வெளிக்குச் சென்று வருகிறான்; செயற்கை நுண்ணறிவை (AI) உருவாக்குகிறான்; ஒட்டுமொத்த உலகையும் இணையத்தால் இணைக்கிறான். ஆனால், அவனால் பக்கத்து வீட்டு மனிதனின் மனதோடு இணைய முடியவில்லை. அதனால்தான், ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தும் சிவவாக்கியரின் குரல் நம் காதுகளில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது: "பிரிவுகளைத் தாண்டி உண்மையை உணருங்கள்!"

மனிதன் கடவுளுக்காகக் கோயில்களைக் கட்டினான்; ஆனால் கோயில்களில் கூட கடவுளின் ஆகச்சிறந்த படைப்பான மனிதனை நேசிக்க மறந்துவிட்டான்.

🌰...👉

சிவவாக்கியரின் 046-வது பாடல் நமக்கு உணர்த்தும் இறுதி உண்மை இதுதான்: மனிதனைப் பிரிப்பது மதமல்ல; மனிதனின் அறியாமையே.

சாதி, மதம், மொழி, இனம், சடங்கு போன்ற குறுகிய எல்லைகளைக் கடந்து, அன்பு, சமத்துவம், மனிதநேயம், அகந்தையற்ற வாழ்வு ஆகியவற்றை எப்போது மனிதன் தன் வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கிறானோ, அன்றே அவன் உண்மையான ஞானத்தை அடைவான். அந்த உன்னத ஞானத்தை மனிதகுலம் உணரும் நாளே, இந்த பூமி உண்மையான அமைதியைக் காணும் திருநாள்!

தீபம் ஆன்மிகம்