தமிழ் சினிமாவின் பரிணாம வளர்ச்சி: காரணம்-

நட்சத்திரங்களின் ஆதிக்கமா? படைப்பாளிகளின் ஆற்றலா?

"கலை என்பது காலத்தின் கண்ணாடி" என்பார்கள். அந்த வகையில், ஒரு நூற்றாண்டு கால வரலாற்றைக் கொண்ட தமிழ் சினிமா, வெறும் பொழுதுபோக்குச் சாதனமாகத் தொடங்கி, இன்று தமிழர்களின் வாழ்வியலோடும், அரசியலோடும், பண்பாட்டோடும் பிரிக்க முடியாத ஒரு அங்கமாக மாறியுள்ளது. 1916-ல் ஆர். நடராஜ முதலியாரின் 'கீசக வதம்' என்ற ஊமைப் படத்தில் தொடங்கிய இந்தப் பயணம், இன்று 'ஆஸ்கர்' மேடை வரை சென்றுள்ளது. இந்த அசுர வளர்ச்சிக்குக் காரணம் திரையில் மின்னும் நட்சத்திரங்களா (Actors) அல்லது திரைக்குப் பின்னால் நின்று செதுக்கும் இயக்குநர்களா (Directors)? இரு தரப்பு நியாயங்களையும், அவர்கள் இழைக்கும் தவறுகளையும், அவர்கள் நிகழ்த்திய புதுமைகளையும் இலக்கியச் சுவையுடன் இக்கட்டுரை அலசுகிறது.

1. நடிகர்கள்: மக்கள் மனங்களை வென்ற பிம்பங்கள்

தமிழ் சினிமாவின் தொடக்க காலத்தில், நாடக மேடைகளில் இருந்து வந்த நடிகர்களே திரையை ஆக்கிரமித்தனர். தியாகராஜ பாகவதரின் வெண்கலக் குரலும், பி.யு. சின்னப்பாவின் வீரமும் மக்களைக் கட்டிப்போட்டன.

இருபக்க நியாயங்கள்:

•அடையாளம் மற்றும் வணிகம்: ஒரு திரைப்படத்தின் முதல் அடையாளம் அதன் கதாநாயகன் தான். எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி கணேசன் என்ற இரு துருவங்கள் தமிழ் சினிமாவை இரு வேறு பாதைகளில் பயணிக்க வைத்தனர். எம்.ஜி.ஆர் தனது பிம்பத்தின் மூலம் சமூக மாற்றத்தையும் அரசியலையும் முன்னெடுத்தார்; சிவாஜி தனது நடிப்பின் மூலம் நவரசங்களையும் திரையில் வடித்தார். இவர்களின் 'மாஸ்' அந்தஸ்துதான் தயாரிப்பாளர்களுக்குப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை வழங்கியது.

•ரசிகர் மன்ற கலாச்சாரம்: நடிகர்கள் வெறும் கலைஞர்களாக இல்லாமல், ஒரு சமூகத்தின் அடையாளமாக மாறினர். ரஜினி, கமல் தொடங்கி விஜய், அஜித் வரை நீளும் இந்த ரசிகர் மன்ற கலாச்சாரம், ஒரு படத்தை வெற்றிபெறச் செய்யும் பெரும் சக்தியாகத் திகழ்கிறது.

 

நடிகர்கள் செய்த புதுமைகள்:

•கமல்ஹாசன்: நடிப்பைத் தாண்டி, மேக்கப் (இந்தியன், அவ்வை சண்முகி), தொழில்நுட்பம் (விருமாண்டி - லைவ் சவுண்ட்), திரைக்கதை (ஹே ராம்) எனப் பல துறைகளில் உலகத் தரத்தைத் தமிழ் சினிமாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.

•விக்ரம், சூர்யா: கதாபாத்திரத்திற்காகத் தங்களது உடல்வாகையே மாற்றிக்கொள்ளும் அர்ப்பணிப்பு, தமிழ் சினிமாவின் நடிப்புத் தரத்தை உயர்த்தியது.

 

2. இயக்குநர்கள்: படைப்பின் சூத்திரதாரிகள்

"இயக்குநர் என்பவன் ஒரு கப்பலின் மாலுமி போன்றவன்." நடிகர்கள் ஒரு படத்தின் முகம் என்றால், இயக்குநர்கள் அதன் ஆன்மா.

இருபக்க நியாயங்கள்:

•சினிமா மொழியின் வளர்ச்சி: கே. பாலசந்தர், ஸ்ரீதர் போன்றோர் சினிமாவை வெறும் வசனங்களாக இல்லாமல், காட்சிகளாக மாற்றினர். பாரதிராஜா '16 வயதினிலே' மூலம் சினிமாவை ஸ்டுடியோக்களில் இருந்து கிராமத்து மண்வாசனைக்குக் கொண்டு வந்தார். இது ஒரு மாபெரும் புரட்சி.

•இலக்கியமும் சினிமாவும்: மகேந்திரன், பாலுமகேந்திரா போன்றோர் இலக்கியத் தரமான கதைகளைத் திரையில் வடித்தனர். இன்று வெற்றிமாறன் (பூமணி, ச. பாலமுருகன் நாவல்கள்), பா. ரஞ்சித் போன்றோர் ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் குரலைச் சினிமாவின் மூலம் உலகறியச் செய்கின்றனர்.

இயக்குநர்கள் செய்த புதுமைகள்:

•மணிரத்னம்: ஒளியமைப்பு மற்றும் நுட்பமான வசனங்கள் மூலம் இந்திய சினிமாவையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்தார்.

•ஷங்கர்: பிரம்மாண்டமான கிராபிக்ஸ் மற்றும் சமூகக் கருத்துக்களை இணைத்துத் தமிழ் சினிமாவின் வணிக எல்லையை விரிவுபடுத்தினார்.

•லோகேஷ் கனகராஜ்: 'சினிமாட்டிக் யுனிவர்ஸ்' (LCU) என்ற புதிய பாணியைத் தமிழ் சினிமாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.

 

3. ஆரோக்கியமான விமர்சனம்: இரு தரப்புத் தவறுகள்

நடிகர்கள் விடும் தவறுகள்:

1.சம்பள விகிதாச்சாரம்: ஒரு படத்தின் பட்ஜெட்டில் 70% கதாநாயகனுக்கே செல்வது, படத்தின் தரத்தைப் பாதிக்கிறது. இது மற்ற தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் உழைப்பைச் சுரண்டுவதற்குச் சமம்.

2.பிம்பச் சிறை (Image Trap): ரசிகர்கள் என்ன விரும்புவார்களோ அதையே மீண்டும் மீண்டும் செய்வது (Formula Movies). இது நடிகர்களின் நடிப்புத் திறனை முடக்குவதோடு, சினிமாவின் வளர்ச்சியையும் தடுக்கிறது.

3.அரசியல் உள்நோக்கம்: கதையை விடத் தனது அரசியல் லாபத்திற்காக வசனங்களை வைப்பது, கலையின் தூய்மையைக் கெடுக்கிறது.

இயக்குநர்கள் விடும் தவறுகள்:

1.படைப்புத் திருட்டு: பிற மொழிப் படங்களை அல்லது கதைகளை முறையான அனுமதியின்றித் தழுவுவது தமிழ் சினிமாவின் நேர்மையைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

2.பட்ஜெட் மேலாண்மை இன்மை: திட்டமிடப்படாத படப்பிடிப்புகளால் தயாரிப்பாளர்களைக் கடனாளியாக்குவது ஒரு பெரும் அறமீறல்.

3.வன்முறை மற்றும் ஆபாசம்: வணிக வெற்றிக்காகத் தேவையற்ற வன்முறையையும், பெண்களை இழிவுபடுத்தும் காட்சிகளையும் வைப்பது சமூகச் சீரழிவுக்கு வழிவகுக்கும்.

4. சரியான முடிவு: இரு கண்களும் ஒன்றே

தமிழ் சினிமாவின் வளர்ச்சி என்பது ஒரு தனிமனிதனின் வெற்றியல்ல; அது ஒரு கூட்டு முயற்சி.

"கண்ணிரண்டும் இல்லையேல் காட்சி இல்லை;

கருத்தோடு கலை சேராவிடில் வளர்ச்சி இல்லை."

நடிகர்கள் ஒரு படத்தின் 'ஈர்ப்பு விசை' (Attraction) என்றால், இயக்குநர்கள் அதன் 'இயக்க விசை' (Driving Force). ஒரு சிறந்த படம் என்பது, நடிகரின் மக்கள் செல்வாக்கும் இயக்குநரின் தொலைநோக்குப் பார்வையும் இணையும் புள்ளியில் பிறக்கிறது. உதாரணமாக, 'நாயகன்' படத்தில் மணிரத்னத்தின் இயக்கமும் கமல்ஹாசனின் நடிப்பும் இணைந்ததால்தான் அது 'டைம்' இதழின் சிறந்த 100 படங்களின் பட்டியலில் இடம்பிடித்தது.

 

முடிவு:

தமிழ் சினிமா இன்று உலக அரங்கில் தலைநிமிர்ந்து நிற்கிறது. ஆனால், இன்னும் செல்ல வேண்டிய தூரம் அதிகம். நடிகர்கள் தங்களது பிம்பச் சிறையை உடைத்து, நல்ல கதைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். இயக்குநர்கள் தொழில்நுட்பத்தோடு அறத்தையும் கைகோர்த்துச் செல்ல வேண்டும். இவ்விரு துருவங்களும் ஆரோக்கியமான போட்டியில் இணைந்து செயல்பட்டால், தமிழ் சினிமா ஆஸ்கர் விருதுகளைத் தாண்டி, உலக மக்களின் இதயங்களை வெல்லும் ஒரு உன்னதக் கலையாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.

 一一一一一一一一一一一一一一一一

-தீபம், திரையின் திசையில்...