“வாழ்வின் ஒளி விளக்கு கல்வி”-கவிதை

“வாழ்வின் ஒளி விளக்கு கல்வி”-

 

காலைப் பொழுதின் கதிரவன் போலே

கல்வி கற்றவன் கதிரொளி வீசுவான்;

காட்டுக் குடிலிலும் காலடி வைத்தால்

காற்றே நின்று கதையைக் கேட்கும்.

 

கண்ணின் ஒளி வழி காட்டுமே ஆனாலும்

மனத்தின் ஒளி வாழ்வைக் காட்டுமே;

அந்த ஒளியை விதைக்கும் விதையே

அம்மா சொல்லும் கல்வி வார்த்தை.

 

பள்ளிக் கல்லில் பாதம் பதித்தான்

பழகும் உலகம் புதிதாய் மாறும்;

எழுத்தின் சுவை அவன் நாவில் மலர

எண்ணத்தின் நதி ஓடத் தொடங்கும்.

 

கல்வி நிறைந்தால் கம்பீரம் வரும் 

கம்பீரம் வந்தால் தொழிலும் அமையும் 

தொழிலும் உயர்ந்தால் காசும் பெருகும் 

காசினை வெல்லும் வீரமும் வளரும் 

ஊரார் கூடும் சந்தை நடுவில்

ஒரு சொல்லால் உயிர் எழுப்புவான்;

“நல்லது செய்” என்ற நெறிக் கூற்று

நாளைய தலைமுறையை மாற்றும்.

 

வயலில் விதைக்கும் விதை போல்

வாழ்க்கை விதைக்கும் கல்வி ஞானம்;

ஒரு மரம் நிழல் தரும் போலே

ஒரு மனிதன் பலரை காப்பான்.

 

தொழிலில் கைகள் தங்கம் ஆக

துணிவின் சுவாசம் சேர்ந்து நிற்கும்;

“உழைப்பே உயர்வு” என்ற நெறியை

உலகம் அறிய அவன் வாழ்வு சொல்லும்.

 

அவனின் இல்லம் அன்பின் ஆலயம்

அவனின் துணைவி ஒளியின் தோழி;

சிரிப்பில் மலரும் சந்தோஷம்

சிறு பிள்ளைகளின் கண்களில் விளையும்.

 

“அப்பா போல் நான் ஆக வேண்டும்”

என்று ஆசை விதை முளைக்கத் தொடங்கும்;

அந்த ஆசை மரமாகி நாளை

அறிவின் பழங்கள் தரும் தலைமுறை.

 

உறவுகள் வந்து உளம்திறப்பார்

உறுதியான வார்த்தை கேட்க;

அவனின் சொல் ஒரு தீபம் போல

அவலின் இருள் அகற்றும் சக்தி.

 

கல்வி கற்றவன் தனக்கு மட்டும் அல்ல

காலம் முழுவதும் சமூகத்துக்கே;

அவன் அறிவு ஓர் ஆற்றாகி

அனைவரின் வாழ்வை நனைத்திடும்.

 

நிலத்தில் விளையும் நெல் தானியமல்ல

நெஞ்சத்தில் விளையும் நன்மைதான்;

கல்வி கற்றவன் வாழ்வு முழுவதும்

காலத்துக்கு சொல்லும் இனிய பாடல்!

செ .மனுவேந்தன்