இராமாயணம் என்னும் கதையில்
காணப்படும் விஷயங்கள், சம்பவங்கள்
முதலியவை பெரிதும் அராபியன்னைட், ஷேக்ஸ்பியர்,
மதனகாமராஜன்,
பஞ்சதந்திரக் கதைகள் முதலிய கட்டுக் கதைகளைப்
போன்று இயற்கைக்கும் மனித ஆற்றலுக்கும் பொருத்த மற்றதும் அனுபவத்தில்
சாத்தியப்படாததுமான அசாதார ணமானவை களாயிருப்பதால் இக்கதை உண்மையாய் நடந்த
சம்பவங்களைக் குறிப்பிடுவதில்லை என்று உறுதியாய்க் கூறலாம்.
அசாதாரண சம்பவங்களால்தான் கடவுள் தன்மை
அவதாரத்தன்மை முதலிய தெய்வீகத் தன்மைகளைக் கற்பிக்க முடியும் என்று
சொல்லப்படுமானால், இக்
கதையில் காணப்படும் அசாதாரண விஷயங்கள் பெரிதும் பொருத்தமற்றதும்,
தேவையற்றதும்,
நீதியற்றது மாய் இருப்பதோடு பொது நடத்தையில்,
தேவை உள்ள சந்தர்ப்பங்களில் அதாவது உயர்
குணமும் முன்யோ சனையும், கருணையும்,
சத்தியமும்,
தூர திருஷ்டியும் நல்லெண்ணமும் காட்டப்பட
வேண்டிய சாதாரணக் காலங்களில் அசாதாரண சம்பவத்தில் காட்டப்படும் தெய்வீகத் தன்மையோ
அல்லது மிக மிக சாதாரணத் தன்மையில் காட்டப்படும் சராசரி மனிதத் தன்மையோ கூட
இல்லாமல் இருக்கின்றன.
கதாநாயகனாகிய இராமனைக் கடவுளின் அவதாரம் என்று
மக்கள் கருத வேண்டும் என்பதாகக் கருதியே கற்பனை செய்திருக்கும் இந்த இராமாயணக்
கதையில், இராமனுடைய எண்ணம் பேச்சு நடத்தை
ஆகியவை களில் வஞ்சகம், பொய்,
சூது, வன்னெஞ்சம்,
பேராசை, கொலை,
மதுவருந்தல்,
மாமிசம் புசித்தல்,
மறைந் திருந்து கொல்லுதல்,
அபலைகளை குற்றமற்றவர்களை கொடுமை செய்தல்
முதலிய தீயகுணங்களும் கூடா ஒழுக்கங்களும் ஏராளமாகக் காணப்படுகின்றன. இதனாலேயே
இராமனும் இராமாயணக் கதையும் தெய்வீகத்தன்மை பொருந்தியவை அல்ல என்பதும் அவை
சராசரித் தன்மையைவிடக் கீழ்ப்பட்டவை என்பதும் தெள்ளென விளங்கும் என்பதோடு மற்றும்
இராமனுடையவும் இராமாயணத்தினுடையவும் எந்தக் காரியமும் எண்ணமும் தமிழ் மக்களுக்கு
படிப்பி னைக்கோ பின்பற்றுதலுக்கோ ஏற்றதல்ல என்பதையும் தெளிவுபடுத்தும்.
கதை- தோற்றம்
இராமாயணக் கதை தோற்றத்திற்கு ஆக
அதில் கூறப்படும் காரணங்கள் பெரிதும் பகுத்தறிவுக்கும் தெய்வீகத் தன்மைக்கும்
ஒத்ததாகச் சிறிதும் காண்பதற்கில்லாமல் இருக்கிறது. அதாவது:-தேவர்கள் தாங்கள்
செய்யும் யாகத்தை இராவணன் முதலிய இராட்சதர்கள் வந்து அழிப்பதாய் நான்முகனி டம்
வந்து முறையிடுகின்றார்கள். நான்முகன் தன் தந்தையாகிய திருமாலிடம் சென்று
முறையிடுகிறான். திருமால் தாம் பூமியில் இராமனாகப் பிறந்து இராவணனைக் கொல்லுவதாக
ஒப்புக் கொள்ளுகிறார் இதுவே இராமாயண கதை தோன்றக் காரணம்.திருமால் மனிதனாகப்
பூமியில் பிறந்து பல சங்கடங்களை அனுபவிக்கக் காரணம் என்னவெனில்,
முன்பு அவர் செய்த பாபச்செயல்களுக்கு ஆக
அவருக்கு ஏற்பட்ட சில சாபக்கேடுகள் என்பதாகத் தெய்வீகப் புராணங்கள் சொல்லுகின்றன.
அவையாவன:- திருமால் பிருகு
முனிவரின் மனைவியைக் கொன்ற பாபத்திற்காக ஏற்பட்ட சாபம் என்றும்,
திருமால் ஜலந்திராசூரன் மனைவியை வஞ்சகமாய்க்
கூடின பாபத்திற்கு ஆக ஏற்பட்ட சாபம் என்றும், திருமால்
திருமகளைப் பகல் காலத்தில் பிறர் அறியக் கலவி செய்த பாபத்திற்காக ஏற்பட்ட சாபம்
என்றும், இன்னும் இப்படிப் பலவாறாகப்
புராணங்களில் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. இக்காரணங்கள் ஒருபுறமிருக்க,
இவற்றினுள் கூறப்பட்ட தேவர்கள் என்பவர்கள்
யார்? அசுரர்கள்,
அரக்கர்கள் என்பவர்கள் யார்?
இராட்சதர்கள் என்பவர்கள் யார்?
யாகம் என்றால் என்ன?
கடவுளாகிய திருமாலுக்கு கொலை,
களவு,காமம்,
விபசாரம் ஆகிய தீய காரியங்கள் செய்யும்
குணங்கள் ஏன் ஏற்பட்டன?
இக்காரியங்களைச் செய்பவர்கள்
கடவுளர்கள் ஆவார்களா? தேவலோகத்துக்கும்
பூலோகத்துக்கும் சம்பந்தம் என்ன? தேவர்கள்
யாகம் செய்ய பூலோகத்துக்கு ஏன் வரவேண்டும்? ஜீவப்பிராணிகளைச்
சித்திரவதை செய்து கொன்று, பக்குவப்படுத்தி,
மந்திரம் சொல்லி,
மதுவோடு உண்பதுதானா யாகம்?
இப்படிப்பட்ட காரியங்களுக்கு மகிழ்ந்துதானா
கடவுள், தேவர்களுக்கும் யாகம் செய்யும்
மற்றவர்களுக்கும், உயர்பதவியும்
மேன் மையும் அளிக்க வேண்டும்? இப்படிப்பட்ட
கொடுமையும் கொலையுமான பாதகச் செயல்களை நடைபெறாமல் தடுப்பது கெட்ட காரியமா?
கொலை செய்கிறவர்கள் தேவர் களாகவும் அதைத்
தடுக்கிறவர்கள் இராட்சதர்களாகவும் கருதப்படுவதுதான் கடவுள் நீதியா?
என்பவை போன்ற நீதிகள் அறிஞர்களால்
யோசிக்கப்பட வேண்டியதாகும். இன்றைய நாட்களிலேயே ஜீவப்
பிராணிகளை இம்சிப் பதும், மதுவருந்துவதும்
முதலாகிய காரியங்கள் கூடாத காரியம் என்று பொது மக்களும் அரசாங்கமும் கருதி
பழிப்பும் ஆக்கினையும் தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டு இருக்கும்போது,
அக்காலத்தில் அதைத்தடுப்பது ஒழுக்க மாகவும்
நீதியாகவும் இருந்திருக்காதா? அதிலும்
சிவபக்த னான இராவணனுடைய நாட்டிலும், ஆட்சியிலும்,
இம்சை யும் உயிர்க்கொலையும் கொண்ட யாகத்தைக்
குற்றமான தென்றும் தடுக்கப்பட்ட காரியம் என்றும்,
சட்டமும் ஆக் கினையும் செய்யவேண்டியது
கடமையாக இருந் திருக்காதா? இந்தத்
தடுத்தல் கடமையை ஒரு அரசன் செய்ததினாலேயே அந்த அரசனையும் அவனது குலத்தையும்
குடிபடைகளையும் நாட்டையும் அடியோடு ஒழிப்பதற்கு ஆக அவதாரம் எடுத்து வர வேண்டியது
கடவுள் தன்மையா? என்பனவும்,
இவை போன்ற பிறவுமே,
இராமாயணக் கதையின் தோற்றமும் அதன் காரணங்
களும் ஆபாசக் களஞ்சியமாய் இருந்து வருவதை விளக்கும்.
மகப்பேறு யாகம்
இராமாயணக் கதையின் முதல் காண்டம்
என்னும் பாலகாண்டம், அயோத்தி
அரசனாகிய தசரதன் தனக்கு மகப்பேறு உண்டாக யாகம் செய்கிறான் என்றும்,
அந்த யாகத்தில் கொன்று பலியிடுவதற்கு ஆக,
ஆடு, மாடு
குதிரை, பறவை,
பாம்பு, ஆமை முதலிய
நடப்பன பறப்பன ஊர்வன வாகிய ஜீவப் பிராணிகளைக் கொண்டு வந்து வைத்திருந்த தாகவும்
கூறுகிறது. ஒருவனுக்குப் பிள்ளை உணடாக, இத்தனை
ஜீவன்கள் பலியால் மாள வேண்டுமா? இந்தப்
பலிகளை ஏற்றுத்தான் கடவுள் ஒருவனுக்குப் பிள்ளை கொடுக்க வேண்டுமா என்பது
ஒருபுறமிருக்க, இதைக்கண்டு
தேவர்கள் திருப்தி அடையலாமா?
இப்படிப்பட்ட தேவர்களுக்கு ஒரு
அரசன் இருக்கிறானாம்.அவன் பெயர் தேவேந்திரனாம்! இவனது கொடுஞ்செயலையும்,
கூடா ஒழுக்கத்தையும் இவன் சம்பந்தப்பட்ட
கதைகளில் பார்ப்போமானால், அவை பல
இராமாயணமாகலாம்.நிற்க, தசரதன்
செய்யும் இந்த யாகத்தில், யாகப்
பசுவாகிய குதிரையை தசரதன் மனைவிகளில் ஒருத்தியாகிய கௌசலை என்பவள் ஒரே வெட்டில்
வெட்டிக் கொன்று, அந்த செத்த
குதிரையுடன் ஒரு இரவு முழுதும் கட்டி அணைந்து படுத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
(இதுதான் தெய்வீகத் தன்மை போலும். இனி இவர்களது மானுஷீகத் தன்மை,
எப்படி இருக்கும் என்பதை நினைக்கவே நம்மால்
முடியவில்லை. இவ்வளவுதானா? இன்னும்
இந்த யாகத்தின் யோக் கியதையை, யாகசாஸ்திரப்படி
பார்ப்போமானால், அது
நினைப்பதற்கே உடல் துடிக்கும். அந்த ஆபாசங்கள் ஞானசூரியன் என்னும் மற்றொரு
குடிஅரசு பதிப்பில் காணலாம்) இரவு முடிந்தவுடன்,
இந்த கௌசலையையும் தசரதனின் மற்றும் இரு
மனைவிகளாகிய சுபத்திரை, கைகேயி
ஆகியவர்களையும், யாகப்
புரோகிதர்களாகிய ருக்வித்துக்களுக்கு தசரதன் தட்சணையாகக் கொடுத்து விடுகிறான்.
இந்தப் புரோகிதர்கள் மூவரும் இப்பெண் களைக் கைப்பற்றித் தங்கள் இஷ்டம்போலெல்லாம்
கூடித்திரிந்து அனுபவித்துவிட்டுப் பிறகு, அதற்கு
ஆகக் கூலியோ, கிரையமோ தசரதனிடம்
வாங்கிக்கொண்டு திருப்பிக்கொடுத்து விடுகிறார்கள்.
அதன்பிறகே இம்மனைவி கள்
கர்ப்பவதிகளாகக் காணப்படுகிறார்கள். ( ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பாளராகிய மன்மதநாத்
தத்தர் இந்த இடத்தில் அரசனது மனைவிகளை ஹோதா, அத்வர்யு,
உக்தா ஆகிய மூவரும் புணர்ந்தார்கள் என்று
எழுதுகிறார்) இதுதான் தசரதன் செய்த புத்திர காமேஷ்டி யாகத்தின் தத்துவம்.இந்த
யாகத்தின் முறைகளையும், அங்கு
நடந்த காரியங்களையும், சாஸ்திரப்படியும்,
கதைப்படியும்,
பகுத் தறிவைக் கொண்டு நன்றாய் ஆராய்ந்து
பார்த்தால் இந்த மூன்று மனைவிமாருக்கும் பிறந்ததாகச் சொல்லப்படும் நான்கு
குழந்தைகளும் தசரதனுக்குப் பிறந்த குழந்தை களாக இருக்க முடியாது என்றும்,
அவை அந்த யாகப் புரோகிதர்களுக்குத் தான்
பிறந்திருக்க வேண்டுமென்றும் விளங்கும். இதை விளக்கமாகச் சொல்லவேண்டு மானால் யாகம்
செய்யும்போது தசரதனுக்கு வயது அறுபது ஆயிரம். அவனுக்கு மனைவிமார்களோ அறுபது ஆயிரம்
பேர்கள் என்று, கம்பன்
சொல்லி இருந்தாலும், முன்னூற்று
அய்ம்பது மனைவிகள் என்று வால்மீகி கூறுகிறார்.
இதிலிருந்து தசரதன் படுகிழவன் என்பதும்,
அவன் பல நூற்றுக்கணக்கான மனைவி களை மணந்து,
கலந்து வாழ்ந்த காமாந்தகன் என்பதும் நன்கு
விளங்கும். இப்படிப்பட்டவன் தனக்கு ஆண்மை இழந்து பிள்ளை உண்டாகும் சக்தி இல்லாமல்
போவதும், வெறும் சபலத்தால் பெண்களுடன்
கூடிக்குலாவித் திரிவதும் இயற்கையேயாகும்.ஆகவே இந்தக் காரணங்களால்,
இத்தனை காலம் கர்ப்பமடையாதிருந்த இவனது
மனைவிமார்கள் அந்த யாகம் செய்த அன்று ஒரு நாளில் மூன்று பேரும் ஏக காலத்தில்
கிழவனாகவும் ஆண்மையற்றவனாகவும் இருந்த தசரதனால் கர்ப்பம் அடைந்திருக்க முடியுமா?
என்பதும் யோசிக்கத்தக்கதாகும்.அன்றியும்,
அப்பெண்கள் மூவரும் யாகப் புரோகிதர்கள்
மூவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டு அவர்கள் மூவரும், இப்பெண்களை
இஷ்டப்படி அனுபவித்து விட்டு, அதற்கு ஆக
அரசனிடம் பணம் வாங்கிக்கொண்டு திரும்ப ஒப்படைக்கப்பட்டார்கள் என்றால் அப்பெண்களின்
கர்ப்பத்திற்கு தசரதன் நாதனாக இருக்கமுடியும் என்று யார்தான் சொல்ல முடியும்?
உண்மையிலேயே இராமன்,
இலட்சுமணன்,
பரதன், சத்துருக்கன்
என்கின்ற நான்கு பிள்ளைகளும் தசரதனுக்கே பிறக்காமல்,
யாகப் புரோகிதர்களுடைய கருவுக்கே
பிறந்திருந்தாலும், ஆரிய
தர்மப்படி அதில் குற்றம் சொல்லவோ இழிவு கற்பிக்கவோ இடம் இல்லை. ஏனெனில்,
ஆரியரில் ஒருவன் அல்லது ஒருத்தி தனக்குப்
பிள்ளை இல்லாவிட்டால், சில
நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு வேறு ஒருவனிடம் கூடிப் பிள்ளைகளைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்
என்று தர்ம சாஸ்திரங்களும் ஸ்மிருதிகளும் கூறுகின்றன. இதற்கு அனுபவப் பூர்வமாய்
ஆதாரம் வேண்டுமானால் மற்றொரு ஆரியக் கதையாகிய பாரதத்தில் பார்க்கலாம். அதில் யாகம்
என்கின்ற ( சாக்கு) காரணம்கூட இல்லாமல், பல
விதவைகள் தமது குல குருவாகிய வியாசனிடம் கூடி,
பல பிள்ளைகளைப் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
திருதராஷ்டிரன்,
பாண்டு முதலியவர்கள் அந்தப் படி – பிறந்தவர்
களேயாவார்கள். இன்னும் அநேகம் பேர்கள் பாரதத்தில் இதுபோலவே காணப்படுகிறார்கள்.
மற்றும் சீதையின் பிறப்பைப் பார்த்தாலும், அவளது தாய்,
யாராலோ சீதையைப் பெற்று காட்டில் எறிந்து,
புளுதியில் கிடந்த பெண்ணாகவே
கிடைத்திருக்கிறாள். இந்தக் காரணத்தால் சீதைக்குத் திருமணம் கூட வெகுநாள்
தடைப்பட்டிருக்கிறது. இதை சீதையே சொல்லுகிறாள்.மற்றும்,
ஆரியர்களின் இதிகாச புராண சாஸ்திரங் களைப்
பார்த்தால், அதில் வரும் மக்களுக்குக் கருவு
உண்டாக்கியவர்கள், அல்லது பெற்றவர்கள்,
மனிதர் களாகக்கூட இருந்திருக்கவில்லை யென்பது
தெரிய வரும்.ஆதலால் இந்த யாகத்துக்கும் மகப் பேறுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பதும்,
யாகம் என்றால் மதுவருந்தி மாமிசம்
சாப்பிட்டுக் கோலாகலமாய்த் திரியும் பண்டிகை என்பதும்,
அதனால் மதிக்கத்தக்க பலன் இல்லை என்பதும்
இனிது விளங்கும்.
………………… தந்தை
பெரியார்
