தவறுகளுக்காக உங்களையே தண்டித்துக் கொள்வதை நிறுத்துவது எப்படி?

சுய இரக்கம் (Self-Compassion): தவறுகளுக்காக உங்களையே தண்டித்துக் கொள்வதை நிறுத்துவது எப்படி?

"நான் ஏன் அப்படிச் செய்தேன்?", "என்னால் மட்டும்தான் இப்படி நடக்கிறது", "நான் எதற்கும் லாயக்கற்றவன்" – இந்த வார்த்தைகள் உங்களுக்குப் பழகியவையாக இருக்கலாம். வாழ்க்கையில் ஏதேனும் ஒரு தவறு நடந்துவிட்டால் அல்லது தோல்வி ஏற்பட்டுவிட்டால், உடனடியாக நம்மை நாமே ஒரு கடுமையான நீதிபதியைப் போலக் கூண்டில் ஏற்றித் தண்டித்துக் கொள்ளத் தொடங்கிவிடுகிறோம்.

நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் தவறு செய்யும்போது காட்டும் அன்பையும் இரக்கத்தையும், நாம் தவறு செய்யும்போது நம் மீது நாம் காட்டுவதில்லை. இந்த இடத்தில்தான் ‘சுய இரக்கம்’ (Self-Compassion) என்ற உன்னதமான உளவியல் பண்பு நமக்குத் தேவைப்படுகிறது.

சுய இரக்கம் என்றால் என்ன? சுயநலமா அது?

சுய இரக்கம் என்பது சோம்பேறித்தனமோ அல்லது நம் தவறுகளை நியாயப்படுத்தும் சுயநலமோ அல்ல. அது, நம்முடைய பலவீனங்களையும் தவறுகளையும் அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு, ஒரு நல்ல நண்பனைப் போல நமக்கே நாம் ஆறுதலாகவும் துணையாகவும் நிற்பதாகும்.

பிரபல உளவியலாளர் டாக்டர் கிறிஸ்டின் நெஃப் (Dr. Kristin Neff) என்பவரின் கூற்றுப்படி, சுய இரக்கம் என்பது மூன்று முக்கிய தூண்களைக் கொண்டது:

1.   சுய அன்பு (Self-Kindness): தவறு நடக்கும்போது நம்மை நாமே வசைபாடாமல், கனிவோடு நடத்துவது.

2.   பொதுவான மனித இயல்பு (Common Humanity): "தவறுகளும் தோல்விகளும் எனக்கு மட்டும்தான் நடக்கிறது" என்று நினைக்காமல், "மனிதனாகப் பிறந்த எல்லோருக்குமே இது பொதுவானதுதான்" என்பதை உணர்வது.

3.   விழிப்புணர்வு (Mindfulness): நம்முடைய எதிர்மறை எண்ணங்களை அளவுக்கு அதிகமாக வளர்க்காமல், அந்தத் தருணத்தில் நம் மன நிலையை நடுநிலையோடு கவனிப்பது.

நம்மை நாமே தண்டித்துக் கொள்வதால் என்ன நடக்கும்?

நமக்கு நாமே கொடுக்கும் மனத ரீதியான தண்டனைகள் (Self-Criticism) நமக்குள் ஒரு நச்சுச் சூழலையே உருவாக்குகின்றன.

• செயல் முடக்கம்: "மீண்டும் தவறு நடந்துவிடுமோ" என்ற பயத்தில், அடுத்தகட்டப் பணிகளைத் தொடங்கவே மனம் அஞ்சும்.
• மன அழுத்தம் மற்றும் பதற்றம்: தொடர்ச்சியான சுயக் குற்றச்சாட்டு, மூளையில் அழுத்தத்தை உண்டாக்கும் ஹார்மோன்களை அதிகமாக்கி, நிம்மதியைக் கெடுக்கும்.
• தாழ்வு மனப்பான்மை: உங்களை நீங்களே தண்டிக்கும்போது, உங்கள் மீதான சுயமதிப்பு (Self-Esteem) முற்றிலுமாகச் சிதைந்துவிடும்.

தவறுகளுக்காக உங்களை வசைபாடுவதை நிறுத்துவது எப்படி? (உளவியல் ஆலோசனைகள்)

1. உங்கள் அகப் பேச்சை (Inner Dialogue) மாற்றுங்கள்

உங்களுக்குள் நீங்கள் பேசிக்கொள்ளும் வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள். உங்கள் நெருங்கிய நண்பர் ஒரு தவறு செய்துவிட்டு வருத்தப்படும்போது, அவரிடம் எவ்வளவு கனிவாகப் பேசுவீர்கள்? அதே கனிவான வார்த்தைகளை உங்களுக்கும் சொல்லுங்கள். "பரவாயில்லை, நீ வேண்டுமென்றே செய்யவில்லை. அடுத்த முறை பார்த்துக் கொள்ளலாம்" என்று உங்களைத் தேற்றுங்கள்.

2. தவறை ஒரு பாடமாகப் பாருங்கள், அடையாளமாக அல்ல!

"நான் தோற்றுவிட்டேன்" என்பதற்கும் "நான் ஒரு தோல்வியாளன்" என்பதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் உண்டு. முதல் வாக்கியம் ஒரு நிகழ்வைக் குறிக்கிறது; இரண்டாவது வாக்கியம் உங்களையே குற்றவாளியாக்குகிறது. நீங்கள் செய்த தவறு உங்கள் 'செயல்'தானே தவிர, அது உங்கள் 'அடையாளம்' அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

3. கடந்த காலத்தை மாற்ற முடியாது என்பதை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள்

நடந்து முடிந்த ஒரு விஷயத்தை நினைத்து இன்று உங்களைத் தண்டிப்பதால் காலம் பின்னோக்கிப் போகப் போவதில்லை. "அப்போது எனக்குத் தெரிந்த அறிவை வைத்து அந்த முடிவை எடுத்தேன், இப்போது அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொண்டேன்" என்று கடந்து செல்லப் பழகுங்கள்.

4. உங்களுக்கான 'சுய அன்புக் கடிதம்' எழுதுங்கள்

மனம் மிகவும் சோர்வாக இருக்கும்போது, உங்களின் நல்ல குணங்களையும், நீங்கள் கடந்த வந்த சவால்களையும் பட்டியலிட்டு உங்களுக்கே ஒரு கடிதம் எழுதுங்கள். அது உங்களை நீங்களே நேசிக்கக் கற்றுக்கொடுக்கும்.

முடிவுரை:

செடிக்குத் தண்ணீர் ஊற்றினால் தான் அது வளரும்; அதன் மீது கல்லை எறிந்தால் அது பட்டுப்போகும். உங்கள் மனமும் ஒரு செடியைப் போன்றதுதான். அதற்குத் தேவை சுய இரக்கம் என்னும் தண்ணீரே தவிர, சுய தண்டனை என்னும் கற்கள் அல்ல.

மனிதர்கள் யாரும் இங்கே குறைகளே இல்லாத நிறைவானவர்கள் (Perfect) இல்லை. தவறுகள் மூலம்தான் நாம் செப்பனிடப்படுகிறோம். எனவே, உங்களை நீங்களே தண்டித்துக் கொள்வதை இன்றோடு நிறுத்துங்கள். உங்களை முழுமையாக நேசியுங்கள். உலகை வெல்வதற்கு முன்னால், உங்கள் சொந்த மனதை அன்பால் வெல்லுங்கள்!

        தீபம் உளவியல் உலகம்