நல்லறிவினை விதைத்தது அன்றைய திரைப்படங்களா? இன்றைய திரைப்படங்களா?

திரைப்படம்: சிந்தனையை வடிவமைக்கும் சக்தியா? சலனத்தை உருவாக்கும் காட்சியா? — நல்லறிவை வழிநடத்த வேண்டியது  திரையுலகம்

மனித சமூகத்தின் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், ஆசைகள், அச்சங்கள் அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் தாக்கக்கூடிய கலை வடிவம் திரைப்படம். ஒரு நூல் அறிவை தரலாம்; ஒரு உரை சிந்தனையை தூண்டும்; ஆனால் ஒரு திரைப்படம் மனதையும் உணர்வையும் ஒரே நேரத்தில் வடிவமைக்கும் ஆற்றல் கொண்டது. அதனால் தான் திரைப்படம் ஒரு பொழுதுபோக்கு சாதனம் மட்டுமல்ல, சமூக மனநிலையை அமைக்கும் அமைதியான சக்தியாக கருதப்படுகிறது.

இந்த நிலைப்பாட்டில் பார்க்கும்போது, அன்றைய திரைப்படங்களும் இன்றைய திரைப்படங்களும் மக்களுக்கு நல்லறிவை எவ்வாறு வழங்கின, எவ்வாறு வழங்க வேண்டும் என்ற கேள்வி மிக முக்கியமானதாகிறது.

---

🎞️ 1. அன்றைய திரைப்படங்கள் — நெறி, நீதி, நாகரிகம் கற்ற கலைப் பள்ளி

அன்றைய காலத்திரைப்படங்கள் வெறும் கதைகள் அல்ல; அவை சமூக நெறிமுறைகளை விதைத்த கல்வி வடிவமாக இருந்தன. கலைஞர்கள் மக்களை சிரிக்கச் செய்வதோடு மட்டுமல்ல, சிந்திக்கச் செய்ய வேண்டும் என்ற உயர்ந்த பொறுப்புணர்வுடன் படைப்புகளை உருவாக்கினர்.

பராசக்தி போன்ற திரைப்படங்கள் சமூக அநீதிகளை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டி பகுத்தறிவை வளர்த்தன.
வேலைக்காரி தொழிலாளர் உரிமைகள், மனித கண்ணியம், சமத்துவம் போன்ற உயர்ந்த மதிப்புகளை மக்களிடம் விதைத்தது.

அந்த காலத்திரைப்படங்களில்:

• தீமைக்கு தண்டனை தவிர்க்க முடியாததாகக் காட்டப்பட்டது

• நன்மை இறுதியில் வெற்றி பெறும் என்ற ஒழுக்கத் தத்துவம் நிலைநிறுத்தப்பட்டது

• குடும்பம், சமூகம், மனிதநேயம் ஆகியவை மையமாக இருந்தன

ஒரு திரைப்படத்தை பார்த்து வெளியே வரும் பார்வையாளர் வெறும் காட்சியைக் காணவில்லை; வாழ்க்கைப் பாடம் ஒன்றை எடுத்துச் சென்றார்கள்..

---

📚 2. உணர்வுகளோடு இணைந்த கதை — நல்லறிவு ஊட்டிய கலை மொழி

அன்றைய திரைப்படங்கள் மெதுவான கதை ஓட்டத்தைக் கொண்டிருந்தாலும் அதன் உள்ளடக்கம் ஆழமானது.
பாசமலர் போன்ற படங்கள் அன்பு, தியாகம், குடும்பப் பாசம் ஆகிய உயர்ந்த பண்புகளை மனங்களில் பதித்தன.
தில்லானா மோகனாம்பாள் கலை, பண்பு, மரியாதை, பணிவின் மகத்துவம் ஆகியவற்றை அழகாக எடுத்துரைத்தது.

இந்தப் படங்களில் கதாபாத்திரங்கள் மனிதப் பண்புகளின் பிரதிநிதிகளாக இருந்தனர்.
நல்லவன் — ஒழுக்கம்
கெட்டவன் — தவறு
நீதியின் முடிவு — தெளிவு

இதனால் குழந்தைகள் முதல் இளைஞர்கள் வரை “நடத்தை” மற்றும் “நெறி” பற்றிய மறைமுகக் கல்வியைப் பெற்றனர்.

---

⚠️ 3. இன்றைய திரைப்படங்கள் — காட்சி வலிமை மற்றும் கருத்து சிக்கல்

இன்றைய திரைப்படங்கள் தொழில்நுட்பத்தில் மிகப் பெரிய முன்னேற்றத்தை கண்டுள்ளன. காட்சி, ஒலி, நடிப்பு, திரைக்கதை அமைப்பு அனைத்தும் உலகளாவிய தரத்தில் வளர்ந்துள்ளன. ஆனால் இதே நேரத்தில், சில படங்களில் வன்முறை, பழிவாங்கல், அதிரடி ஆகியவை மையமாக மாறியுள்ளன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

பல சமயங்களில்:

• கதைகள் கொலை அல்லது வன்முறையுடன் தொடங்குகின்றன

• சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்ட “நாயக நீதி” உயர்த்திக் காட்டப்படுகிறது

• தீய குணம் கொண்ட நாயகன் கூட புகழப்படுகிறார்

இது ஒரு ஆழமான சமூக உளவியல் கேள்வியை எழுப்புகிறது:
திரைப்படம் நியாயத்தை கற்பிக்கிறதா?
அல்லது உணர்ச்சி தூண்டலை மட்டுமே வழங்குகிறதா?

---

🎬 4. அதே நேரத்தில் — நல்லறிவை எழுப்பும் இன்றைய திரைப்படங்களும் உள்ளன

இன்றைய திரையுலகை முழுமையாக குறை கூறுவது நியாயமல்ல. சில திரைப்படங்கள் சமூக விழிப்புணர்வை வலுவாக உருவாக்குகின்றன.
ஜெய் பீம் சட்டம், மனித உரிமை, சமூக நீதி ஆகியவற்றை மக்கள் முன் வலுவாக நிறுத்தியது.
அன்பே சிவம் மனிதநேயம், கருணை, சமத்துவம் ஆகிய உயர்ந்த தத்துவங்களை ஆழமாக எடுத்துரைத்தது.

இதனால் இன்றைய திரைப்படங்கள் முற்றிலும் நல்லறிவு இல்லாதவை என்று கூற முடியாது; ஆனால் அதன் திசை கலந்த நிலையில் உள்ளது.

---

🧠 5. இளையோரும் திரைப்படத் தாக்கமும் — ஒரு சமூக உளவியல் பார்வை

இன்றைய தலைமுறை திரைப்படங்களை வெறும் கலை வடிவமாக அல்ல, வாழ்க்கை முறை வழிகாட்டியாகப் பார்க்கும் நிலை அதிகரித்துள்ளது.
இதில் சில ஆபத்தான சிந்தனை விதைகளும் உருவாகின்றன:

• காதலைப் பெற தொந்தரவு செய்வது சரி என்ற தவறான காட்சி

• பழிவாங்கல் ஒரு தீர்வு என்ற மனப்பாங்கு

• வன்முறை மூலம் பிரச்சினையை தீர்க்கலாம் என்ற கருத்து

இந்த வகை காட்சிகள் நேரடி போதனை அல்ல என்றாலும், மனதில் மறைமுக தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக வளர்ச்சி பருவ இளைஞர்களுக்கு இது பாதை குழப்பத்தை உருவாக்கும் அபாயம் உள்ளது.

---

⚖️ 6. கல்வி மற்றும் நெறி — அன்றையது மறைமுகம், இன்றையது நேர்முகம் (ஆனால் கலந்த தாக்கம்)

அன்றைய திரைப்படங்கள்:

• ஒழுக்கம்

• பொறுப்பு

• குடும்ப மதிப்பு

• சமூகவாழ்வு

இன்றைய திரைப்படங்கள்:

• உரிமை

• சுதந்திரம்

• சமூக அநீதி வெளிப்பாடு

• தனிமனித உணர்ச்சி

ஆனால் சில சமயங்களில் சமூக நீதி என்ற பெயரில் வன்முறை அல்லது சட்டத்திற்கு வெளியான தீர்வுகள் காட்டப்படும்போது, அது மக்களுக்கு தவறான வழிகாட்டலாக மாறும் அபாயம் உள்ளது.

---

🌍 7. ஊடக வெடிப்பு காலம் — தாக்கத்தின் வேகம் அதிகரித்த திரை

முன்னொரு காலத்தில்:

• திரைப்படம் அரங்க அனுபவம்

• சிந்தனைக்கு இடமிருந்தது

இன்று:

• OTT

• சமூக ஊடகம்

• உடனடி பகிர்வு

இதனால் ஒரு திரைப்படத்தின் தாக்கம் பல மடங்கு வேகமாக மக்களிடம் செல்கிறது. நல்ல கருத்து பரவினால் அது சமூக முன்னேற்றம்; தவறான கருத்து பரவினால் அது சமூக சிக்கல்.

---

🌿  சிந்தனை — திரை வழிநடத்த வேண்டுமா? பிரதிபலிக்க வேண்டுமா?

அன்றைய திரைப்படங்கள் சமூகத்தை நெறிப்படுத்தின;
இன்றைய திரைப்படங்கள் சமூகத்தை பிரதிபலிக்கின்றன.

ஆனால் பிரதிபலிப்பு மட்டும் போதாது;
வழிநடத்தும் பொறுப்பும் திரையுலகிற்கு உள்ளது.

திரைப்படம்:

• வன்முறையை மகிமைப்படுத்தாமல் இருக்க வேண்டும்

• காதலை மரியாதையுடன் காட்ட வேண்டும்

• நீதியை சட்டத்தின் வழியில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்

• மனிதநேயத்தை உயர்த்த வேண்டும்

நல்ல திரைப்படம் காலத்தை சார்ந்ததல்ல; கருத்தை சார்ந்தது.
அது மக்களை சிந்திக்கச் செய்ய வேண்டும், சிதறச் செய்யக் கூடாது.

எனவே, இன்றைய திரைப்படமும் நல்லறிவை ஊட்டி, நியாயமான முறையில் மக்களை வழிநடத்த வேண்டும்.
ஏனெனில் திரைப்படம் என்பது வெறும் காட்சிக் கலை அல்ல —
ஒரு சமூகத்தின் கலாச்சார அடையாளங்களின் பிரதிபலிப்பு.

அந்த பிரதிபலிப்பு நெறியுடனும் பொறுப்புடனும் இருந்தால் மட்டுமே
நல்ல சமூகமும் நல்ல நாடும் உருவாகும்.

📼தீபம் திரையின் திசையில்...📼