சாத்திரம் சொல்வதா? சுயஞானம் சொல்வதா? -ஆன்மிகம்

 சிவவாக்கிய சித்தரின் போதனையும் – இன்றைய மனிதர்களின் உண்மை வாழ்வும்

மனித வாழ்க்கை முன்னேற்றத்தில் அறிவு மிகுந்த பங்கு வகிக்கிறது.

ஆனால் மனிதன் பெற்றுள்ள அறிவு, அவனை உண்மையில் விழிப்புணர்ச்சி நோக்கி எடுத்துச் செல்கிறதா?

அல்லது அது வெறும் சொல்லாடலாகவே இருக்கிறதா?

பாரம்பரிய வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், மந்திரங்கள்

இவை அனைத்தும் மனிதனின் ஆன்மிக வளர்ச்சிக்காகவே தோன்றின.

ஆனால் அவை வாழ்க்கையில் அனுபவமாக மாறாதபோது,

அவை வெறும் வார்த்தைகளாகவே நிற்பவை.

 

சித்தர் சிவவாக்கியரின் 014-ஆம் பாடல்,

சாத்திரங்கள் ஓதுகின்ற சட்டநாதப் பட்டரே

வேர்த்து இரைப்பு வந்தபோது வேதம்வந்து உதவுமோ

மாத்திரைப் போதும்முளே யறிந்து தொக்க வல்லிரேல்

சாத்திரப்பை நோய்கள் ஏது சத்திமித்தி சித்தியே.

 

இந்த மிகப் பெரிய உண்மையை நம் முன் வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்தப் பாடல் ஒரு காலத்தைக் குறித்ததல்ல.

அது இன்றைய மனிதனைப்பற்றிய ஒரு சுட்டுரை.

அது நம் உள்ளத்தை விழிக்க வைக்கும் ஒரு ஆன்மிக மின்னல்.

 

**பாடலின் மையக் கருத்து –

 

உள்ளம் மாறினால் வாழ்க்கை மாறும்**

 

சிவவாக்கியர் கூறுவது மிக எளிய ஒன்று:

 

சாஸ்திரம் ஓதுவதைவிட

உள்ளத்தின் உண்மை ஒளியை அறிதல் முக்கியம்.

 

நாம் தினமும் சாஸ்திரம் ஓதுவோமே,

மந்திரம் சொல்வோமே,

வழிபாடு செய்வோமே.

 

ஆனால் அதே நேரத்தில்

⊖கோபம்

⊖பயம்

⊖சந்தேகம்

⊖அதிகார ஆசை

⊖தன நம்பிக்கை குறைவு

⊖மூடநம்பிக்கைகள்

இவை எல்லாம் நம் உள்ளத்தை ஆட்கொண்டு இருக்கிறது.

 

அந்தநேரத்தில் சித்தர் கேட்கும் கேள்வி:

"உன் மாரடைப்பு நேரத்தில்,

நீ ஓதி வந்த வேதம் வந்து காப்பாற்றுமா?"

 

அவர் சாஸ்திரத்தை மறுப்பதில்லை—

அதை உள்ளுக்குள் இறக்க வேண்டும் என்பதையே கூறுகிறார்.

 

**இன்றைய மனிதனின் வாழ்க்கை –

 

வெளிப்புற பக்தி, உள்ளார்ந்த குழப்பம்**

 

இன்றைய உலகில்:

 ◾ஒழுங்காக ஆலயம் சென்று வருகிறோம்

◾வீட்டுக்கு வாஸ்து பார்க்கின்றோம்

◾குழந்தைக்கு ஜாதகம் பார்க்கின்றோம்

◾எந்த நாளில் என்ன செய்ய வேண்டும் என கணக்கிடுகின்றோம்.

◾தெய்வ நாமம் எப்போதும் வாயில் இருக்கும்

◾சமூக ஊடகங்களில் ஆன்மிக மேற்கோள்கள் பகிர்கிறோம்

 எனவே நாம் ஆன்மிகவாதி என்ற கற்பனையில் வாழ்கிறோம் 

ஆனால் உண்மையான ஆன்மிகம்—

நம் மன அமைதியில், உறவுகளில், செயல்களில், குணத்தில், நித்திய வாழ்வில் தெரிய வேண்டும்.

 

உண்மையில் என்ன நடக்கிறது?

 

✔ ஆலயத்துக்குச் செல்வோம்

 

ஆனால் வீட்டில் அமைதி இல்லை.

 

✔ மந்திரம் ஓதுவோம்

 

ஆனால் மனம் நிம்மதி காணாது.

 

✔ ஜோதிடம் பார்த்து நாளைத் தேர்வோம்

 

ஆனால் மன நிலையில் ஏற்றத்தாழ்வு.

 

✔ பிறர் முன்னே பக்தி

 

ஆனால் நம்முள்ளே பயமும் குழப்பமும்.

 

சித்தர் இதையே “சாத்திரப்பை நோய்” என்று சொல்கிறார்.

அதாவது—

சாஸ்திரம் ‘பையைப் போல’ சுமக்கிறோம்;

உள்ளத்தில் அது ஒளியாக எரியவில்லை.

 

மூடநம்பிக்கை – அறிவு இல்லாமல் பயத்தை நம்புவது

 

மூடநம்பிக்கை இன்று “கிராமம்” என்ற வார்த்தைக்கானது அல்ல.

அது உயர் கல்வி படித்தவர்களின் மனத்திலும் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது.

 

நவீன மூடநம்பிக்கையின் முகங்கள்:

 

🌢“கெட்ட திசை, அதனால் வீடு அமைதியில்லை.”

🌢“இந்த கல் அணியாவிட்டால் நஷ்டம் வரும்.”

🌢“குழந்தைக்கு சில நாட்களில் மட்டுமே நல்ல நட்சத்திரம்.”

🌢“தோல்வி—கேது திசை.”

🌢“நோய்—கிரக தசை.”

🌢“சண்டை—சூனியம்.”

 

இவையெல்லாம்

உண்மையான அறிவின்மையும்

உள்ளார்ந்த தன்னம்பிக்கை இல்லாமையும்தான்.

 

ஜோதிடம் பார்ப்பது தவறு அல்ல.

ஆனால் ஜோதிடத்தை முழு உண்மையாக நம்பி வாழ்க்கையை நடத்துவது தான் தவறு.

 

❌ ஆனால் தவறு எது?

 

“ஜாதகம் சொன்னதால் இதை செய்யக்கூடாது!”

“ஜோதிடர் ‘இவன் கெட்டவன்’ என்றார், உறவை முறிக்க வேண்டும்!”

“தோஷம் சொன்னதால் வாழ்கையை முழுதும் பயத்துடன் வாழ வேண்டும்!”

“ஜாதகம் சரியில்லை, அதனால் என் வாழ்க்கை நாசம்.”

 

இந்த கண்ணோட்டம்தான் ஆபத்து.

 

சித்தர்கள் கூறுவது:

 

“உள்ளசக்தி விழித்தால்

இந்த மூடநம்பிக்கைகள் அனைத்தும் கரைந்துவிடும்.”

 

உண்மையான ஆன்மிகம் – வெளியே அல்ல, உள்ளே

 

சிவவாக்கியர் கூறுவது:

 

“உன் உள்ளத்தை அறிந்து வாழ்ந்து பாரு—

வாழ்க்கை தானாக மாறும்.”

 

அதற்கு மூன்று படிகள்:

 

1. வாசியோகம்

மூச்சின் ஓட்டத்தை நாம் அறிந்து கொள்ளும் பயிற்சி.

*மூச்சு நிலையாக இருந்தால்

மனம் தெளிவு பெறும்.

*மூச்சு குழம்பினால்

வாழ்க்கை குழம்பும்.

 

சித்தர்கள் இதையே

உயிரின் கதவு

என்று சொல்லுகின்றனர்.

 

2. தியானம்

தியானம் என்பது தெய்வத்தைக் கற்பனை செய்வதோ

அல்லது வெறுமனே அமைதியாக இருப்பதோ அல்ல.

 

தியானம் என்பது

உள்ளத்தில் இயங்கும் செயல்களை

நோக்கிப் பார்ப்பது.

 

இந்த அமைதியான பார்வை

மனதை சுத்தப்படுத்தும்.

 

3. மெய்ப்பொருள் அறிவு

மனிதன் தன்னை உண்மையில் அறிந்துகொள்ளும் நிலை.

 

“நான் யார்?”

“என்னென்ன பயங்கள் என்னை கட்டுப்படுத்துகின்றன?”

“என் விருப்பங்களின் காரணம் என்ன?”

“என் சிந்தனைக்கு பின்னால் எது இருக்கிறது?”

 

இந்த சுய அறிவு வந்தால்

மூடநம்பிக்கைகள், பயங்கள், கோபங்கள்—

எல்லாம் தானாகவே விழுந்து போகும்.

 

இன்றைய மனிதனுக்கான சித்தர் வழி

சிவவாக்கியர் சுருக்கமாக சொல்லும் பாதை:

 

**உள்ளத்தை உணருங்கள்.

வாசியோகம் ஆள்.

தியானத்தில் நிலை.

மெய்பொருளை அறி.**

 

இவை இருந்தால்:

🏐நோய் வருந்தாது

🏐மனஅழுத்தம் குறையும்

🏐உறவுகள் அமைதியாகும்

🏐அன்பு பெருகும்

🏐பயம் குறையும்

இறுதிநேரத்தில் கூட மனம் கலங்காது

 

இதுவே சித்தர்கள் சொல்லும்

சக்தி + சித்தி + முத்தி.

சாத்திரம் தவறு இல்லை.

பாரம்பரியம் அழகானது.

வேதம் அறிவின் பொக்கிஷம்.

வழிபாடு மனத்தின் வாசல்.

 

ஆனால்

இவை அனைத்தும் உள்ளத்தை விழிக்க வைத்தால் மட்டுமே

அவை பயனுடையவை.

 

சித்தர்கள் நமக்கு காட்டும் வழி ஒன்று:

 

“புத்தகத்தைப் போற்றி வைத்தாலும்

உள்ளத்தில் ஒளி எரியாவிட்டால்

அது உயிரற்ற வடிவம்.”

 

அதனால்

வெளிப்புற பக்தியையும் தொடருங்கள்,

ஆனால்

உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்வை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

 

உள்ளமே தெளிந்து ஒளிரும் போது—

வேதமும் சாஸ்திரமும்

உண்மையான அர்த்தத்துடன் உயிர்ப்பெறும்.

 

அதுவே சிவவாக்கியரின்

ஆன்மிக சிந்தனையின் உண்மை முகம்.

 

-தீபம் ஆன்மிக வலம்