சிவவாக்கியரின் சிந்தனைகள் எண் : :017
வித்தில்லாத சம்பிராதாயம் மேலும் இல்லை கீழும் இல்லை
தச்சிலாது மாளிகை சமைந்தவாற தெங்ஙனே
பெற்ற தயை விற்றடிம்மை கொள்ளுகின்ற பேதைகாள்
சித்திலாத பொது சிவனில்லை இல்லை இல்லையே.
சித்தர் மரபில் ஒளிரும் சிவவாக்கியர், சமயச் சடங்குகளையும் வெளிப்படையான பக்தி நாடகங்களையும் கடுமையாக விமர்சித்த சிந்தனையாளர். அவரின் பாடல்கள் வெளிப்புறச் சம்பிரதாயங்களை அல்ல, அகத்துள்ள உண்மையையும் அனுபவத்தையும் முன்வைக்கின்றன.
"வித்தில்லாத சம்பிரதாயம் மேலும் இல்லை கீழும் இல்லை" எனும் வரி, பரம்பொருள் இல்லாத சடங்குகள் வெறும் உடைமைகளும், ஆடம்பரங்களுமே என்பதைச் சுட்டுகிறது. இக்கட்டுரை, மேற்கண்ட பாடலின் அடிப்படையில் இன்றைய மனிதரின் பக்திமார்க்கம் எவ்வாறு மூடநம்பிக்கைகளால் வழிதவறுகிறது என்பதையும், உண்மையான ஆன்மிகப் பாதை எது என்பதையும் ஆராய்கிறது.
பரம்பொருள் – அனைத்திற்கும் வித்து
சிவவாக்கியர் கூறும் வித்து என்பது வெளியில் தேட வேண்டிய ஒன்று அல்ல. அது உயிரின் உள்ளே, சிந்தனையின் அடியில், சுவாசத்தின் ஓசையில் மறைந்திருக்கும் உண்மை.
தச்சன் இல்லாமல் மாளிகை எழுமா?
அஸ்திவாரம் இல்லாமல் கட்டிடம் நிலைக்குமா?
அதேபோல், பரம்பொருள் இல்லாமல் உலகச் செயல்கள் எதுவும் நிகழாது. ஆனாலும் மனிதன் அந்த வித்தை மறந்து, அதன் வெளிப்புற வடிவங்களையே பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
உடம்பே கோயில் – உயிரே சிவன்
"நம் உடம்பே கோயில்" என்ற சித்தர் கருத்து இன்று அதிகம் பேசப்பட்டாலும், நடைமுறையில் மறக்கப்பட்டிருக்கிறது. கோயிலுக்குச் செல்வது பக்தி என நினைக்கிறோம்; ஆனால் கோபம், பொறாமை, அகந்தை நிறைந்த மனதோடு செல்வதை தவறாக நினைப்பதில்லை.
சிவவாக்கியர் பார்வையில்:
உடம்பே ஆலயம்
உயிரே லிங்கம்
உணர்வே வழிபாடு
இந்த உண்மையை உணராத பக்தி, வெறும் பழக்கமாக மாறுகிறது.
இன்றைய பக்திமார்க்கத்தின் வீழ்ச்சி
இன்றைய சமூகத்தில் பக்தி பல இடங்களில் வணிகமாக, பயமாக, பரிவர்த்தனையாக மாறியுள்ளது.
1. பயத்தின் மீது கட்டிய பக்தி
"இந்த சடங்கு செய்யவில்லை என்றால் தீங்கு வரும்" என்ற அச்சமே பலரை வழிபாட்டில் தள்ளுகிறது. இது பக்தி அல்ல; அது மன அடிமைத்தனம்.
2. கடவுளை பேரம் பேசும் பொருளாக்குதல்
வேண்டுதல், நேர்த்திக்கடன், காணிக்கை – இவையெல்லாம் ஒரு வகையான வணிகமாக மாறிவிட்டன.
"நான் இதைக் கொடுக்கிறேன்; நீ அதைத் தா" – இது பக்தி அல்ல, பேரம்.
3. மனிதனை அடிமையாக்கும் ஆன்மிகம் என்ற பெயரில்....
சிவவாக்கியர் கடுமையாக சாடுவது இதைத்தான்:
"பெற்ற தயை விற்றடிம்மை கொள்ளுகின்ற பேதைகாள்"
பெற்ற ஞானத்தை மறந்து, மனிதனை மனிதன் அடிமையாக்கும் ஆன்மிகம், உண்மையில் அது ஆன்மிகமே அல்ல.
மூடநம்பிக்கைகள் – ஆன்மிகத்தின் எதிரிகள்
மூடநம்பிக்கை என்பது ஆன்மிகத்தின் முகமூடி அணிந்த அறியாமை.
கல், மண், மரம் – இவற்றுக்கே சக்தி உள்ளது என்று நம்புதல்
மனித சிந்தனையை நிறுத்தி, சடங்குகளை மட்டும் முன்னிறுத்துதல்
கேள்வி கேட்பவனை நாத்திகன் என முத்திரை குத்துதல்
சிவவாக்கியர் இத்தகைய நிலையை "சித்திலாத பொது சிவனில்லை" என நிராகரிக்கிறார். உணர்வு இல்லாத சிவன், சிவனே அல்ல.
உண்மையான ஆன்மிகப் பாதை – சித்தர் காட்டும் வழி
சிவவாக்கியர் காட்டும் ஆன்மிகம் மிக எளிமையானது; ஆனால் ஆழமானது.
அகநோக்கு – வெளியில் தேடுவதை நிறுத்தி, உள்ளே திரும்புதல்
அனுபவம் – கேள்வி, சிந்தனை, உணர்வு மூலமாக உண்மை அறிதல்
கருணை – எல்லா உயிர்களையும் தன்னாகப் பார்க்கும் பார்வை
அடிமைத்தனமற்ற பக்தி – மனிதனை விடுவிக்கும் வழிபாடு
சிவவாக்கியரின் சிந்தனைகள், இன்றைய மனிதனுக்குத் தேவைப்படும் ஆன்மிகக் கண்ணாடி. வெளிப்புறச் சடங்குகள் அல்ல, உள்ளார்ந்த உணர்வே சிவனை அடையும் பாதை.
சிவன் கோயிலில் இல்லை; சடங்கில் இல்லை; வணிகத்தில் இல்லை.
அவன் உணர்வில் இருக்கிறான்.
அந்த உணர்வை உணர்ந்த நாளே, மனிதன் உண்மையான ஆன்மிகனாகிறான்.
"சிவன் இல்லது போனால் அந்த சீவனும் இல்லையே" –
இந்த உண்மையை உணர்வதே ஆன்மிக சிந்தனைகளுக்கு செலுத்தும் உண்மையான மதிப்பு .
------------------தீபம் ஆன்மிக வலம் .
0 comments:
Post a Comment